หมาขี้ปอด!! | คมชัดลึก

           ความกลัวไม่เข้าใครออกใคร ไม่ว่าจะคนเราหรือหมาที่เลี้ยงอยู่ก็ตาม ความกลัวหรือเรียกง่ายๆ สำหรับคนขี้กลัวก็คือ ขี้ปอด หรือหนักหน่อยก็เป็นปอดแหก ส่วนที่พบเจอกับหมาดังกรณีพามันไปเดินเล่น แต่เมื่อตกใจสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่มันไม่เคยพบเห็นก็ปอดแหกวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต เตลิดเปิดเปิงไปชนิดกู่ไม่กลับ จะหยุดก็ต่อเมื่อหมดแรงนั่นแหละครับ!

          ตัวอย่างเช่น บางตัวกลัวเสียงแตร บางตัวกลัวรถยนต์ รถจักรยานยนต์ บางตัวกลัวสัตว์อื่น เช่น ม้า วัว งู บางตัวกลัวหมาด้วยกัน ฯลฯ ผลก็คือสร้างความเหนื่อย น่าเบื่อ รำคาญใจแก่เจ้าของ

          ที่สำคัญคือ อันตรายต่อตัวหมาเอง คือ บางตัววิ่งเตลิดไปไม่ดูตาม้าตาเรือโดนรถชนไปก็มาก หรือวิ่งไม่ลืมหูลืมตาชนสิ่งขวางหน้า เช่น รั้ว กำแพง หรือตกคูคลอง ร่องน้ำ ฯลฯ ยังความบาดเจ็บ พิกลพิการ จนถึงตายก็มี

          ผมเคยมีผู้นำสัตว์ป่วยมาปรึกษารายหนึ่งเป็นหมาขี้ปอด จะออกอาการวิ่งเตลิดจนยั้งไม่อยู่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงพลุ ดอกไม้ไฟ หรือประทัด อีก 3 วันหลังงานเจ้าของไปพบว่ามันเดินซมซานอยู่ข้างถนนในหมู่บ้าน

          การดูแลแก้ไขปัญหาหมาขี้ปอดตลอดจนป้องกันอันตรายที่อาจเกิดมีวิธีปฏิบัติดังนี้ :-

         ๐ จำเป็นต้องใส่ปลอกคอที่แข็งแรง ขนาดพอเหมาะและอยู่ในสายจูงที่จับอย่างแน่นหนาตลอดเวลาที่พาออกเดินเล่นนอกบ้าน

         ๐ สร้างความมั่นใจให้แก่หมาของคุณว่ามีลูกพี่ใหญ่มาด้วยไม่ต้องกลัวอะไร ทำได้โดยพูดคุยกับหมาของคุณขณะพาเดินเล่น จับสายจูงดึงให้ตึงพอประมาณ หมาจะรู้สึกปลอดภัยตามมา

         ๐ เมื่อรู้ว่าหมากลัวอะไรก็ค่อยๆ ให้หมาได้รู้จักคุ้นเคยกับสิ่งนั้นๆ ตลอดจนแสดงให้เห็นว่าสิ่งนั้นไม่ทำให้เกิดอันตรายกับตัวมัน โดยที่เจ้าของต้องอยู่ใกล้ให้กำลังใจอย่างใกล้ชิดเสมอ เช่น กลัวรถ ก็ต้องพาไปดูรถ ค่อยๆ เข้าใกล้ให้เขาสังเกตดูและดม เพิ่มเวลาให้มากขึ้นเรื่อยๆ ทำบ่อยๆ ก็คุ้นเคยและไม่กลัวในที่สุด ฯลฯ

         ๐ การตี ดุ ลงไม้ลงมือ มิได้ช่วยให้หมาของคุณหายจากการขี้ปอดไปได้ พึงใช้วิธีการฝึกดังกล่าวข้างต้น ใจเย็นๆ ใช้เวลาและอดทน ผลสำเร็จจะตามมา

         จะเป็นหมาขี้ปอด หรือหมาปอดแหกอย่างไร ยังมีทางแก้ไขได้ครับ!