แรงงานไทย แรงงานเทศ | คมชัดลึก

               ออง ซาน ซูจี นักการเมืองชื่อดังของเมียนมาร์ เดินทางมาเยือนไทย ซึ่งนอกจากจะเข้าพบกับนายกรัฐมนตรีของประเทศไทยแล้ว แน่นอนว่าต้องมีการพบปะกับชาวเมียนมาร์ทั้งหลายเหล่านั้นด้วย ซึ่งหลังจากนั้นผู้คนโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวไทยในสังคมโซเชียลมีเดีย ก็ออกมาแสดงความคิดเห็นด้านลบต่อออง ซาน ซูจี กันอย่างจ้าละหวั่น โดยกล่าวหาว่าได้ยื่นข้อเรียกร้องต่อรัฐบาลไทยให้ปฏิบัติต่อชาวเมียนมาร์หลายต่อหลายข้อ ที่คนไทยจำนวนนั้นคิดกันว่า “ไม่สามารถรับได้”

               แม้ว่าหลังจากนั้นมาจะเป็นที่เปิดเผยกันแล้วว่า ข้อความที่กล่าวหาว่า ออง ซาน ซูจี เป็นผู้กระทำนั้นเป็นเรื่องเท็จ แต่ก็ยังมีการแตกประเด็นออกไปในเรื่องต่างๆ มากมาย โดยเฉพาะเรื่องของแรงงานต่างด้าวหรือแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านที่เข้ามาทำงานในประเทศไทย

               สังคมไทยทุกวันนี้ต้องยอมรับกันว่าแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านรอบด้าน กลายมาเป็นประชากรของเราอย่างมีนัยสำคัญหลายด้าน แน่นอนว่าในด้านความมั่นคงของประเทศเป็นเรื่องสำคัญมาก ที่ฝ่ายรัฐบาลและแม้แต่คนไทยทั่วไปทุกคนเอง ต่างก็ต้องช่วยกันเฝ้าระวังและจับตามองอยู่ตลอดเวลา

               ส่วนในด้านของเศรษฐกิจนั้นแรงงานต่างชาติมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งคนที่อยู่วงนอกและไม่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง มักจะมองว่าแรงงานต่างด้าวจากประเทศเพื่อนบ้านเหล่านั้นเข้ามาแย่งงานคนไทยทำ โดยมีนายจ้างที่เห็นแก่ตัวเพราะแรงงานต่างด้าวเหล่านั้นมีค่าแรงที่ต่ำกว่าแรงงานไทย เป็นผู้ให้ความร่วมมือหรือสนับสนุน

               ส่วนคนที่เกี่ยวข้องโดยตรงเช่นผู้ประกอบการทั้งหลาย ก็ให้เหตุผลว่าเป็นเพราะแรงงานไทยไม่ยอมทำงานประเภทนั้นๆ หรือทำงานก็มักจะทำผิดกฎระเบียบและข้อตกลงก่อนการว่าจ้างอยู่เป็นประจำ ท้ายที่สุดข้อด้อยของแรงงานไทยที่ฝ่ายนายจ้างมักจะพูดถึงกันก็คือ ไม่อดทนต่อการทำงานและมักจะคิดกันว่า “กลับไปนอนเล่นอยู่ที่บ้านก็ไม่อดตาย”

               ในอนาคตไม่ว่าจะมีการเปิดเสรีด้านแรงงานระหว่างประเทศในกลุ่มอาเซียนหรือไม่ก็ตาม การเคลื่อนย้ายแรงงานหรือการย้ายสถานที่ผลิต เพื่อไปหาแรงงานที่มีความมั่นคงและมีค่าจ้างที่ต่ำกว่า ต้องเกิดขึ้นอย่างหนีไม่พ้นแน่นอน แรงงานของไทยจึงต้องเรียนรู้และปรับตัวเพื่อความอยู่รอดของตนเอง เพราะต่อให้รัฐบาลไทยออกมาตรการมาสกัดกั้นแรงงานต่างด้าวไว้ได้ (ซึ่งยากที่จะเกิดขึ้นในสังคมโลกยุคโลกาภิวัตน์เช่นนี้) ผู้ผลิตทั้งหลายก็จะต้องย้ายโรงงานออกไปผลิตในประเทศอื่นๆ ที่มีองค์ประกอบตรงกับที่กล่าวเอาไว้เบื้องต้น

               เพราะปัจจุบันนี้แม้แต่งานเสิร์ฟอาหารตามร้านอาหารทั่วไป ซึ่งปกติแรงงานไทยในงานบริการเช่นนี้ จะมีความรู้อยู่ในระดับเฉลี่ยต่ำกว่าปริญญาตรีทั้งสิ้น เพราะคนไทยที่มีความรู้ระดับปริญญาตรีจะคิดว่างานเสิร์ฟอาหารเป็นงานต่ำจึงไม่อยากทำ ในขณะที่นายจ้างก็รับไม่ได้กับค่าจ้างขั้นต่ำเดือนละหนึ่งหมื่นห้าพันบาทตามกฎหมายแรงงานไทย

               แต่แรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านที่มีความรู้ขั้นปริญญาตรี และสามารถพูดภาษาอังกฤษโต้ตอบกับลูกค้าผู้มารับบริการได้ ยอมรับที่จะทำงานดังกล่าวในอัตราเงินเดือนที่ต่ำกว่าด้วยซ้ำไป นี่จึงเป็นสัญญาณอันตรายของแรงงานไทย ที่เกิดจากตัวตนเองมากกว่าที่จะไปกล่าวโทษกฎหมาย หรือไปกล่าวหาแรงงานจากเพื่อนบ้านทั้งหลายครับ

 

-----------------------

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : แรงงานไทย แรงงานเทศ : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)