เปิดบ้านเปี่ยมสุขประธานาธิบดีใหม่ฟิลิปปินส์..ที่ดาเวา | คมชัดลึก

     เวลาพูดถึงชีวิตส่วนตัวของนักการเมืองเกือบทั่วทุกมุมโลก สิ่งแรกที่นึกภาพออกก็คือมหาคฤหาสน์ขนาดยักษ์ราวกับจำลองมาจากสวรรค์ มีน้อยรายนักชนิดพอนับตัวได้ที่ยังใช้ชีวิตอย่างสมถะเยี่ยงชาวบ้านทั่วไป เหมือนกับคอยเตือนสติไม่ให้ลืมกำพืดตัวเองว่ามาจากไหนและคนส่วนใหญ่ที่เป็นเจ้าของประเทศแท้จริงมีความเป็นอยู่อย่างไร

      หนึ่งในนั้นอาจจะรวมไปถึงโรดริโก ดูเตร์เต ที่เพิ่งทำพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 16 ของฟิลิปปินส์เมื่อปลายเดือนมิย.นี้เอง ดูเตร์เตวัย 71 ปีผู้ประกาศว่าทนใช้ชีวิตเยี่ยงสังคมคนเมืองในกรุงมะนิลาไม่ได้ แม้จะยังคงนั่งทำงานที่ทำเนียบมาลากันยัง แต่ทุกคืนจะยอมนั่งเครื่องบินเที่ยวสุดท้ายกลับไปนอนที่บ้านที่เมืองดาเวา ทางตอนใต้ของประเทศ ไม่เช่นนั้นจะนอนไม่หลับ เพราะที่นี่ก็คือบ้านแท้จริง บ้านที่เปี่ยมไปด้วยความสุขสบายที่อยู่มานานหลายสิบปีจนเคยชิน ไม่ใช่ทำเนียบมาลากันยัง ซึ่งไม่ใช่บ้าน เป็นเพียงที่ทำงานที่ตัวเองจะต้องบินกลับมาทำงานที่นี่ในทุกๆเช้า

      เมื่อกลางปีที่แล้ว สมัยที่ยังเป็นแค่นายกเทศมนตรีเมืองดาเวาและยังไม่ประกาศตัวว่าจะลงสมัครชิงทำเนียบมาลากันยัง จู่ๆดูเตร์เตก็พานักข่าวกลุ่มหนึ่งไปเยี่ยมบ้านโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าเพื่อให้ดูว่าบ้านจริงๆเป็นอย่างไร โดยไม่จำเป็นต้องจัดฉากล่วงหน้า

     Rappler.comได้นำภาพบ้านของดูเตร์เตมาลงโดยแทบจะไม่บรรยายอะไรเพื่อให้ภาพบอกเล่าเรื่องราวเอง จากนั้นก็มีสื่อโทรทัศน์ชื่อดังของตะวันตกขอไปเยี่ยมชมบ้างก็ได้ภาพชีวิตความเป็นอยู่ง่ายๆของผู้นำการเมืองท้องถิ่นระดับเจ้าพ่อ

    ก่อนที่นักการเมืองชื่อดังระดับประเทศคนหนึ่ง ให้ข้อสังเกตว่าบ้านของดูเตร์เตได้บอกเล่าเรื่องราวมากกว่าที่เห็น เรื่องราวที่ว่านายกเทศมนตรีเมืองดาเวา เลียนแบบการใช้ชีวิตของลี กวน ยิว อดีตผู้นำของสิงคโปร์และของโลก และเป็นหนึ่งในนักการเมืองในดวงใจของดูร์เตร์เต ผู้ชอบอ่านหนังสือประวัติและชีวิตของนักการเมืองและมหาบุรุษโลก หนึ่งในนั้นก็คือประวัติของลี กวนยิว ,บารัก โอบามา ประธานาธิบดีอเมริกัน และนโปเลียน โบนาปาร์ต

 

     ความเหมือนระหว่างลี กวน ยิวกับดูเตร์เตก็คือเมื่อเลิกจากงานก็ตรงดิ่งกลับบ้านและใช้ชีวิตอย่างสบายๆกับครอบครัว ลี กวน ยิว อยู่ที่บ้านพัก 2 ชั้นหลังเก่าแก่แต่พื้นที่แถวนั้นได้รับการพัฒนาให้ทันสมัย ดูเตร์เตก็มีบ้านพัก 2 ชั้นขนาดเนื้อที่ 200 ตารางเมตร ตรงส่วนที่จัดเป็นพื้นที่สำหรับสร้างบ้านพักให้กับข้าราชการ แต่ตัวบ้านอาจจะดูใหญ่กว่าหลังอื่นเพราะอยู่ตรงหัวมุมแถมหลังบ้านยังอยู่ติดสนามกอล์ฟ ชนิดเปิดประตูหลังบ้านก็ไปเล่นกอล์ฟได้

     ภายในบ้านของลี กวน ยิวที่อยู่อย่างสมถะกับศรีภรรยาคู่ยากจะจัดเรียบๆ เฟอร์นิเจอร์ที่ไม่เข้าชุดกันแต่ใช้ประโยชน์คุ้มค่าทุกชิ้น รวมไปถึงจักรยานสำหรับขี่ออกกำลังกาย บ้านของดูเตร์เตก็เหมือนบ้านของคนพอมีอันจะกินในต่างจังหวัดที่ห่างไกลความเจริญ เดิมเป็นบ้านชั้นเดียวแต่มาต่อเติมเป็น 2 ชั้นในภายหลัง เฟอร์นิเจอร์ก็ใช้งานจริงๆ โซฟายาวบุหนัง 2 ตัวพร้อมโต๊ะตัวเล็กๆสำหรับวางของส่วนใหญ่ เป็นหนังสือพิมพ์ที่วางระเกะระกะไปทั่ว ประดับผนังห้องด้วยหัวหมูป่าสต้าฟหลายหัวและอุปกรณ์ออกกำลังกาย แต่สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นได้ก็คือความสะอาดในทุกซอกทุกมุม

    การใช้ชีวิตเรียบง่ายที่เหมือนกันอย่างประหลาดของลี กวน ยูและดูเตร์เตสะท้อนถึงความเข้าใจในชีวิตแท้จริงของประชาชนว่ากินอยู่อย่างไร แค่พอมีหลังคาคุ้มหัว มีอาหารอยู่บนโต๊ะทุกมื้อและมีความสุขในครอบครัวก็พอแล้ว เวลาที่เหลือจะได้โหมทำงานเพื่อประเทศชาติหรือท้องถิ่นได้เต็มที่ กระทั่งสิงคโปร์กลายเป็นประเทศที่พัฒนาที่สุด ประชาชนมีรายได้เกือบจะสูงที่สุดในโลก ส่วนเมืองดาเวาจากอดีตบ้านป่าเมืองเถื่อนเต็มไปด้วยเหล่าร้าย กลายเป็นเมืองปลอดอาชญากรรม เมืองน่าลงทุนที่สุดและน่าเที่ยวที่สุดของฟิลิปปินส์

    ทำเนียบหรือบ้านพักประธานาธิบดีหลังใหม่ในเมืองดาเวารั้วบ้านเป็นรั้วเหล็กแบบบ้านทั่วไปทาสีเขียว หน้าบ้านเป็นสนามหญ้าเล็กๆมีรถแท็กซี่จอดอยู่คันหนึ่ง เป็นแท็กซี่ที่เพื่อนมอบให้เมื่อ 4 ปีที่แล้วเพื่อใช้ตรวจพื้นที่ดูการทำงานของตำรวจในยามค่ำคืน นิตยสารไทม์เคยรายงานว่า ดูเตร์เตไม่ชอบรถยนต์ไม่ว่าจะหรูหรือไม่หรู แต่ชอบรถบิ๊กไบค์ คันแรกเป็นเดวิดสันมือสอง ตอนนี้ขี่ยามาฮ่า วีราโก้ไปลาดตระเวนตามถนนสายต่างๆ อาทิตย์ละ 2 คืน

    ถัดมาเป็นโรงรถที่ดัดแปลงเป็นห้องเก็บของและห้องรับแขกเล็กๆ เมื่อเปิดประตูมุ้งลวดเข้าไปในบ้านก็จะเห็นพื้นบ้านเป็นสีเขียวเช่นกัน มีรองเท้าวางเป็นระเบียบอยู่พื้ตรงนราว 20 คู่ โดยไม่มีตู้หรือชั้นเก็บรองเท้าให้ดูดีเป็นรองเท้าผ้าใบคู่เก่าสวมสบายแต่สุดแสนจะโทรมเช่นเดียวกับรองเท้าหนังของผู้ชายที่เก่าเหมือนกันบอกถึงการใช้งานอย่างคุ้มค่า ไม่มีรองเท้าแบรนด์เนมใดๆ ดูเตร์เตพูดเล่นสนุกๆว่าสิ่งเดียวที่ตัวเองเหมือนนางอิเมลดา มาร์กอส อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งก็คือชอบสะสมรองเท้า แต่ของตัวเองมีอยู่แค่นี้เองและใช้งานอย่างคุ้มค่า   

 ติดกับห้องรับแขกเป็นห้องนั่งเล่นมีตู้ไม้สำหรับใส่หนังสือในฐานะเป็นหนอนหนังสือแท้จริง อ่านทุกประเภท รวมไปถึงประวัติศาสตร์ของมินดาเนาและฟิลิปปินส์ เศรษฐกิจ ความมั่นคงทางอาหารและการเมือง ที่ขาดไม่ได้คือ ชีวประวัติของมหาบุรุษโลก

    ส่วนนวนิยายก็เป็นแฟนตัวยงของนักเขียนชื่อดัง โดยเฉพาะโรเบิรต์ ลัดลัม ผู้แต่งเรื่อง "กูชื่อเจสัน บอร์น” อีกคนหนึ่งก็คือซิดนีย์ เชลดอน นักเขียนแนวสืบสวน สยองขวัญและระทึกขวัญ ในห้องนั่งเล่นยังมีลู่วิ่งไฟฟ้าที่ประธานาธิบดีคนใหม่ใช้วิ่งออกกำลังกาย 2 วันครั้ง

       ถัดจากห้องนั่งเล่นเป็นห้องครัวที่จัดอย่างทันสมัยในฐานะที่ดูเตร์เตชอบทำกับข้าวเองในยามว่าง มีโต๊ะไม้เข้าชุดอย่างดีอยู่ในห้องอาหารเหมาะที่จะกินอาหารพร้อมหน้าครอบครัวอย่างสบายๆ พื้นที่ตรงชั้นล่างยังเป็นที่พักของเซลิโต “ฮันนีเล็ต”อาวานเซนา ภรรยาคนปัจจุบันที่อยู่กินกันมานาน 20 ปีจนมีลูกสาวด้วยกันคนหนึ่งชื่อเวโรนิกา”คิตตี้”อายุ 12 ปี ซึ่งหน้าตาน่ารักมาก ผิวขาวผิดกับพ่อ

     ห้องน้ำในบ้านก็เป็นห้องน้ำชักโครกธรรมดาแบบบ้านทั่วๆไป ไม่มีอะไรหรูหรา แต่ดูเตร์เตบอกว่าใช้เป็นที่นั่งขบคิดปัญหาต่างๆอยู่ทุกวัน

      ส่วนชั้น 2 ที่ต่อเติมเพิ่มเติมเป็นส่วนที่พักของดูเตร์เตบันไดเป็นบันไดวนเล็กๆ ที่ดูเตร์เตต้องขึ้นลงทุกวันหน้าห้องนอนเป็นรูปเจ้าตัวตอนเด็กๆกำลังขี่รถสองล้อสำหรับเด็ก ในห้องนอนมีเตียงขนาดใหญ่ มีมุ้งครอบกันยุง และแน่นอนย่อมมีผ้าห่มเก่าๆแบบผ้าขี้ริ้ววางอยู่ผืนหนึ่งซึ่งประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ต้องใช้ห่มนอนทุกคืนไม่เช่นนั้นจะนอนไม่หลับ เนื่องจากเป็นผ้าห่มที่แม่ให้ตั้งแต่ยังเด็ก

     “บ้านคือพื้นที่ที่มีแต่ความสุขความสบาย” เป็นสถานที่ที่คุณจะอาบน้ำอย่างสบายๆ นอนหลับอย่างสบายๆ หรือเป็นทุกๆอย่าง” ดูเตร์เตย้ำ

        และบ้าน “เปี่ยมสุข” หลังนี้ก็จะเป็นที่พักของประธานาธิบดีคนใหม่ของฟิลิปปินส์อย่างน้อยชั่วขณะหนึ่งจนกว่าจะปรับตัวให้เข้ากับทำเนียบมาลากันยังได้ หรือเป็นที่พักตลอดช่วง 6 ปีของการบริหารประเทศ

(เครดิตภาพ Rappler.com , wikipedia.com