ข่าว

 อย่าหลงประเด็นในเรื่องการวิจารณ์ผลงานของรัฐบาล

อย่าหลงประเด็นในเรื่องการวิจารณ์ผลงานของรัฐบาล

04 ส.ค. 2552

ในห้วงเวลานี้ รัฐบาลกำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงผลงานในรอบ 6 เดือน และทำท่าจะรอดยาก

 เห็นการให้คะแนน 6 กว่าๆ เต็ม 10 แล้วก็ใจหาย

 เพราะถ้าเป็นเด็กปริญญาตรีนี่ก็คาบเส้นเต็มที ในแง่ที่ว่าถ้า 6 ก็เท่ากับ 2 หรือ C หรือแปลว่าเกินเส้นตกมานิดเดียว เพราะเขาเอาตกที่ 60% หรือถ้าเป็นปริญญาโทก็คือสอบตก เพราะเขาห้ามต่ำกว่า 70%

 แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงอุปมาอุปไมย เพราะเรื่องที่ใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งในการวิพากษ์ผลงานของรัฐบาลนั้นไม่ได้อยู่ที่เรื่องของ "ผลงาน" ของรัฐบาล

 แต่อยู่ที่ว่าอะไรคือ "ขอบเขต" ของสิ่งที่เราเรียกว่า "รัฐบาล"

 เรื่องนี้คือเรื่องที่อย่าไปหลงประเด็น เพราะความจริงก็คือ คุณอภิสิทธิ์ ไม่ใช่ผู้นำที่มีอำนาจสูงสุด

 คุณอภิสิทธิ์เป็นเพียงตัวแสดงหน้าม่านในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ "ระบอบไม่เอาทักษิณ"  

 ดังนั้นถ้าจะวิพากษ์วิจารณ์นโยบายรัฐบาลก็ต้องเข้าใจว่ารัฐบาลของคุณอภิสิทธิ์นั้นเป็นหนึ่งในองค์ประกอบของระบอบไม่เอาทักษิณ และระบอบไม่เอาทักษิณนั้นได้พยายามที่จะจัดการประเทศมาเป็นครั้งที่สอง

 ครั้งแรกคือ การทำรัฐประหารและตั้งคุณสุรยุทธ์ หรือจะเรียกว่ารัฐบาลขิงแก่ (กลับดูสิครับว่าประชาธิปัตย์มีท่าทีกับขิงแก่อย่างไร)

 ครั้งที่สองคือ การจัดการตั้งรัฐบาลในสภาโดยทำให้คุณอภิสิทธิ์เป็นนายกรัฐมนตรี

 อย่าไปเรียกว่าระบอบอำมาตยาธิปไตยเลยครับ เรียกไปเลยว่าระบอบไม่เอาทักษิณ เพราะเป็นระบอบที่ไม่มีศูนย์กลางการสั่งการที่ชัดเจนเหมือนระบอบทักษิณ แต่เป็นการรวมตัวกันอย่างหลวมๆของหลายกลุ่มหลายฝ่ายภายใต้หลักการเดียวกันคือไม่เอาทักษิณ และ/หรือ "ต้องไม่เอาทักษิณ" (ทั้งที่อยากเอา แต่ถ้าเอาแล้วเดือดร้อน)

 คราวนี้จะได้ชัดเจนกันไปเสียทีโดยไม่ต้องไปพาดพิงกับเรื่องอื่นๆ และเราสามารถแบ่งแยกได้อย่างชัดเจนว่ามีความแตกต่างระหว่างคนที่ไม่เอาทักษิณในระบอบทักษิณเดิม (คือพวกที่ทนหรือต่อสู้กับทักษิณด้วยกติกาประชาธิปไตย) กับ "ระบอบไม่เอาทักษิณ" ซึ่งหมายถึงการสถาปนาคำอธิบาย และการเชื่อมโยงการกระทำในลักษณะกลุ่มก้อน แม้ว่าจะไม่มีแกนกลางที่ชัดเจนในการจัดการทักษิณในทุกรูปแบบนับแต่เกิดการทำรัฐประหารเป็นต้นมา และการโค่นล้มรัฐบาลนอมินีของทักษิณอีกสองรัฐบาล

 ดังนั้นอย่าไปโทษคุณอภิสิทธิ์เลยครับว่าไม่สามารถจัดการแก้ปัญหาความปรองดองและปัญหาประชาธิปไตย ซึ่งเป็นสองในสี่นโยบายที่แถลงเอาไว้ (อีกสองคือ การจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ ซึ่งทุกรัฐบาลก็ทำอยู่แล้ว และเรื่องเศรษฐกิจซึ่งจะได้กล่าวถึงต่อไปในคราวหน้า) เพราะแม้ว่าถ้าคุณอภิสิทธิ์อยากทำ (ไม่แน่ใจหรอกครับ แต่ผมเชื่อมั่นคุณสุเทพมากกว่า เพราะคุณสุเทพแกเป็นนักการเมือง ไม่ใช่รัฐบุรุษ ดังนั้นแกต้องการให้ทุกคนรักแกเป็นเบื้องแรก) แต่ถ้าระบอบที่สนับสนุนคุณอภิสิทธิ์ไม่อยากทำ หรือต้องการเรียกร้องหาความปรองดองในนามของการบังคับให้ตนเหนือกว่า คุณอภิสิทธิ์ก็ยากจะประสบความสำเร็จได้

 หึหึ ... อย่าไปหลงกลวิจารณ์รัฐบาลเพื่อให้เปลี่ยนตัวละครหน้าม่านเลยครับ เพราะสิ่งที่ควรทำคือประเมินทีมงานระบอบไม่เอาทักษิณทั้งหมดที่มีผลประโยชน์ไม่ตรงกันในการทำให้การปกครองนั้นดำเนินต่อไปได้มากกว่า