กรรมที่เป็นของไทย | คมชัดลึก

 

                    สินค้าของไทยหลายต่อหลายอย่างเมื่อต้องออกไปต่อสู้กับสินค้าต่างชาติ เมื่อไม่สามารถแข่งขันกับสินค้าต่างชาติได้ ผู้ประกอบการไทยมักจะกล่าวอ้างว่า เป็นเพราะไม่สามารถลดราคาลงมาจำหน่ายแข่งขันกับคู่แข่งได้ เท่ากับว่าพ่อค้าของไทยคิดเป็นเพียงแค่ จะค้าขายแข่งกับคนอื่นได้ต้องขายในราคาที่ถูกกว่าเพียงประการเดียวเท่านั้น

 

                    ทั้งที่ในแง่ข้อเท็จจริง การค้าขายนอกจากจะต้องแข่งขันกันด้านราคาแล้ว ยังสามารถนำเอาเรื่องของคุณภาพและงานบริการเข้าไปเป็นประเด็นในการต่อสู้ หรือนำไปกล่าวอ้างเป็นหัวข้อในการเสนอขายได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งมีตัวอย่างเกิดขึ้นให้เห็นในหลากหลายชนิดสินค้า และในทุกตลาดทั่วโลกตลอดมา

 

                    สินค้าของไทยหลายประเภทที่หากมองด้วยเหตุผลแท้จริงแล้วพบว่า น่าจะสามารถแข่งขันกับคู่แข่งทางการค้าได้แม้จะจำหน่ายในราคาสูงก็ตาม เช่นอาหารไทยเมื่อเทียบเคียงกับอาหารต่างชาติ จะพบว่าอาหารไทยต้องใช้วัตถุดิบจำนวนมากกว่า และต้องใช้เวลาในการปรุงมากกว่า รวมทั้งต้องมีขั้นตอนในการปรุงที่ยุ่งยากมากกว่า แต่อาหารไทยกลับไม่สามารถจำหน่ายในราคาที่แพงกว่า ส่วนหนึ่งเกิดจากอาหารไทยส่วนใหญ่ไม่เน้นไปที่การควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบ และเหตุผลอีกประการหนึ่งก็คืออาหารไทยไม่พยายามอธิบายถึงเหตุผลและความจำเป็น ที่จะต้องจำหน่ายด้วยราคาที่เท่าเทียมกันกับอาหารต่างชาติเหล่านั้น

 

                    สินค้าไทยอีกชนิดหนึ่งที่สะท้อนถึงหลักการที่กล่าวมาอย่างชัดเจนมากก็คือ สุราขาวปรุงพิเศษหรือที่เรียกกันว่าเหล้าขาวนั่นเอง เพราะเหล้าขาวของไทยเป็นสุราที่ราคาถูก มีกลุ่มลูกค้าเป็นชนชั้นระดับรากหญ้าที่มีรายได้ต่ำ ในขณะที่เหล้าขาวหรือสุราของต่างชาติประเภทเดียวกัน เช่น เหมาไถ ของจีน, เตกิล่า ของเม็กซิโก, วอดก้า ของรัสเซีย หรือแม้แต่ สาเก ของญี่ปุ่น ซึ่งบางยี่ห้อใช้ข้าวหอมมะลิของไทยเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตด้วยซ้ำ กลับสามารถจำหน่ายได้ในราคาที่สูงกว่าเหล้าขาวของไทยมากหลายเท่าตัว

 

                    เหตุผลสำคัญประการหนึ่งก็คือเรื่องของบรรจุภัณฑ์ ซึ่งผู้ประกอบการของไทยมักจะมองข้าม เหล้าขาวของไทยจึงบรรจุอยู่ในขวดเบียร์ที่ถูกนำกลับมาใช้งานซ้ำ ในขณะที่สุราขาวของชาติต่างๆ ที่ยกตัวอย่างมา มีการบรรจุอยู่ในบรรจุภัณฑ์ที่ออกแบบมาเฉพาะถิ่นหรือมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ช่วยให้สามารถจำหน่ายเป็นสินค้าพิเศษเฉพาะกลุ่มได้ในราคาแพงขึ้น

 

                    แต่ทั้งหลายทั้งหมดนั้นต้องมีการสนับสนุนมูลค่าเพิ่มจากการบรรยายสรรพคุณ หรือใช้การโฆษณาและประชาสัมพันธ์กระตุ้นผู้บริโภค ให้เกิดความรู้สึกอยากซื้อ, อยากใช้, อยากครอบครอง ด้วยความรู้สึกว่าพิเศษกว่าสินค้าประเภทเดียวกันทั่วไป จึงจะช่วยให้เกิดการจำหน่ายสินค้าได้โดยที่ไม่ต้องไปกดราคาให้ต่ำลงเพื่อแข่งขันกันแต่เพียงอย่างเดียว

 

                    ทั้งหมดนี้สามารถสรุปได้ว่าผู้ประกอบการของไทยจำนวนมาก ขาดแรงบันดาลใจและกำลังใจที่จะต่อสู้กับสินค้าคู่แข่งโดยเฉพาะสินค้าต่างชาติ จนทำให้ผู้บริโภคโดยเฉพาะในส่วนที่เป็นชาวไทยด้วยกันเอง เกิดความรู้สึกจนฝังลึกในใจมาช้านานว่า สินค้าไทยเป็นสินค้าที่มีคุณภาพต่ำ และต้องจำหน่ายในราคาที่ต่ำกว่าสินค้าของต่างชาติเท่านั้นจึงจะอยู่ได้ หรืออาจจะกล่าวแบบปลงก็ได้ว่า “เป็นกรรมที่เกิดมาเป็นสินค้าไทย” นั่นเองครับ

 

 

 

--------------------