ศิลปะการคิด การอยู่ และทนความแตกต่าง | คมชัดลึก

 

                      ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา บนพื้นที่ของสื่อต่างให้ความสำคัญกับการวิพากษ์ ออกความคิด ความเห็น เรื่องร่างกฎหมายสูงสุดของประเทศ มีการคิดออกมาดังๆ แบบป่วนเมือง แบบสุภาพ แบบวิชาการบริสุทธิ์ แบบวิชา (มาร) การ แบบเวลาตัวเองมีอำนาจในอดีตก็ไม่ทำอะไร ที่เวลานี้พูดจัง (แบบดีแต่พูด) แบบที่เสนอความเห็นตัวเองโดยที่ยังไม่ได้อ่าน แบบที่อ่านไม่จบก็บอกไม่ชอบ แบบที่ยังไม่ตื่นก็บอกไม่เอา แบบสุดท้ายคือให้กำลังใจบวกให้ข้อเสนอแนะ 

 

                      ชาวบ้านอย่างผมคิดง่ายๆ ว่า “มันจะอะไรกันนักกันหนา” การจะทำสิ่งใดในคนหมู่มาก เวลาที่จะชี้ขาดในสิ่งที่ถูกต้องและควรจะเป็นนั้นมันจะตัดสินกันที่ใครเสียงดังกว่า ใครจะเจ้าถ้อยหมอความกว่าไม่ได้นะครับ เพราะมันคือความรับผิดชอบต่อชาติอันเป็นที่รักของเรา เวลานี้ปัญหาภัยแล้ง ผลต่อความเป็นอยู่ การดูแลในการปกครองนั้นสำคัญกว่าหรือไม่ในระยะสั้นเวลานี้ ภาคเศรษฐกิจที่กำลังรอการแก้ไข จำเป็นต้องได้รับการขับเคลื่อนอย่างเข้มแข็งบนความสามัคคีของทุกภาคส่วนใช่หรือไม่ มันไม่อาจเป็นหน้าที่ของใครคนใดคนหนึ่ง มันไม่ใช่ของภาครัฐ นักธุรกิจ หรือเพียงเอกชนอีกต่อไปแล้ว มันต้องทุกภาคส่วน 

 

                      ผมขอยกเอานิทานที่ผมได้จากการส่งไลน์มาเป็นข้อคิด ดังนี้นะครับ

                      ครูเขียนเลข 44 บนกระดาน (ไม่มีความนัยทางการเมืองบนเลข 44 อย่างใดทั้งสิ้นครับ) ให้นักเรียนอ่านทีละคน โดยห้ามตอบซ้ำกัน 

 

                      ด.ญ.เมย์ตอบ สี่สิบสี่ค่ะ, ด.ช.กอล์ฟตอบ เบิ้ลสี่ครับ, ด.ช.มานะตอบ สี่หน้าสี่หลังครับ, ด.ญ.แพรตอบ สี่สี่ค่ะ, ด.ญ.จอยตอบ สี่กับสี่, ด.ช.เบิ้มตอบ สี่แล้วสี่อีกครับ, ด.ช.อิ๋วตอบ สี่แล้วก็สี่อีกครับ, ด.ญ.หลินตอบ ซี้จับสี่ (ออกเสียงภาษาจีน) และด.ญ.เอลย่าตอบ โฟตี้โฟ (ออกเสียงภาษาอังกฤษ) มาถึง ด.ช.สมชาย พบว่า เพื่อนคนอื่นตอบหมดแล้ว จึงนั่งเกาหัวแกรกๆ นึกคำตอบสุดท้ายได้เลยตอบครูไปว่า.. “ป๊อก 8 สองเด้งครับ” อันเป็นการตอบตามตำราศรีธนญชัย ในสังคมคนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น ชอบการพนันทั้งบ้านทั้งเมือง แต่ไม่ยอมรับเพราะรักหน้าตา

 

                      เรื่องนี้สอนให้ใครต่อใครรู้ว่า : คนที่เห็นของเหมือนกันแท้ๆ ยังคิดไม่เหมือนกัน ฉะนั้น “จงอย่าได้ถือโกรธคน (ไทยด้วยกัน) ที่เห็นต่างกับเรา จงอยู่ร่วมกันกับคน (ไทยด้วยกัน) ให้ได้ ถึงจะเรียกว่า มีศิลปะในการอยู่ร่วมกัน และเป็นประชาธิปไตยที่แท้จริงทั้งจิตและวิญญาณ ไม่ใช่ต้องมีกิจกรรมการเลือกตั้งเท่านั้นจึงจะเรียกว่าเรามีประชาธิปไตย”

 

                      ในเรื่องของเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นอีกด้านของเหรียญในความเป็นประเทศ นอกจากเรื่องทางสังคม การเมือง การปกครองแล้วในเรื่องของปัจจัยในการสร้างความสำเร็จของมาตรการการเพิ่มความเข้มแข็งของเศรษฐกิจฐานรากในหมู่บ้านและชุมชนนั้นก็มีความสำคัญมาก เรื่องนี้จะต้องเกิดจากการร่วมมือของทุกภาคส่วนในการดำเนินการพัฒนาประเทศของเราให้มีความเจริญก้าวหน้าอย่างมั่นคงและเกิดประโยชน์สูงสุด บนความสามัคคี ด้วยความสามัคคี ด้วยความปรองดอง ด้วยการฟังกัน เชื่อใจในกันและกัน ทนกันและกันให้ได้

 

                      ผลของมันก็จะนำไปสู่การพัฒนา ด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคม ด้านการเมืองการปกครอง และอื่นๆ ให้มีความก้าวหน้าอย่างยั่งยืน เพื่อประโยชน์สุขของประชาชนชาวไทยทุกคน

 

 

 

-----------------------