ชีวิตคนเรา...จะทำเท่านี้ได้หรือ | คมชัดลึก

 

                      ผมอ่านข้อความที่มีกัลยาณมิตรส่งมาให้ โดยอ้างอิงเนื้อหาว่ามาจาก Jeng Dhammajaree ซึ่งผมต้องขอขอบคุณท่านที่เขียนไว้ ณ ที่นี้อย่างมากด้วยครับ สิ่งที่เขียนมันให้คุณค่าในการหวนกลับมาคิดในยามที่เราๆ ท่านๆ ทำงานหนัก รถติด เร่งรีบไปทุกอย่าง ไลน์ก็จะดู ดูแล้วก็อยากจะส่งตอบ อีเมลก็มากมาย ทุกสิ่งอย่างมีแต่การกระตุ้นให้ซื้อ กระตุ้นให้ใช้ บางครั้งก็ก้าวข้ามความคิดว่ามันจำเป็นหรือไม่ พอถึงตอนจ่ายหนี้จากบัตรเครดิตตอนใบแจ้งหนี้มาเยือนก็ได้แต่คิดว่า เรามาถึงจุดที่มีหนี้บนข้าวของที่เกินความจำเป็นได้อย่างไร... ข้อความที่ผมได้รับมีดังนี้ครับ

 

                      “ชีวิตคนเรานี่... เหมือนหมูขุนเลย ถูกขุนให้อ้วนด้วยปัจจัย 4 (บวกปัจจัยห้า หก เจ็ด แปด สารพัดจำเป็น อันนี้ผู้เขียนคิดเพิ่มให้เห็นภาพ) และเครื่องอำนวยความสะดวกทั้งหลาย อาบน้ำ ชำระกาย.. เพื่อสุดท้าย..ไม่พ้นมรณา..แต่หมูนี่สร้างกุศลไม่ได้ เราเกิดเป็นคน..สร้างกุศลได้ ตราบเท่าที่ลมหายใจยังอยู่ ทำไมจะกิน นอน ขับถ่าย..เริงร่าในโลกให้ผ่านพ้นไปวันวัน ชีวิตมันมีแต่จะหมดไป-หมดไป สร้างกุศลผลบุญให้เกิดขึ้นเถิด...”

 

                      การสร้างกุศลที่ให้เกิดกับตนเองในความคิดของผมมีดังนี้นะครับ

 

                      1.ประหยัดใจ คือ ไม่นึกจะไปเปรียบเทียบกับใคร ไม่ว่าจะในมิติ รูปร่างหน้าตา เสื้อผ้าหน้าผม หน้าที่การงาน ทรัพย์สินเงินทอง หรือแม้แต่เอาไปเทียบว่าโชคใครดีกว่ากัน

 

                      2.ประหยัดคำ คือ นึกจะพูดอะไรกับใครก็ให้คิดก่อนพูด เพราะถ้าพูดออกไปแล้ว คำพูดจะเป็นนายเรา พูดแล้วต้องรับผิดหรือรับผิดชอบ การประหยัดคำนี้ให้หมายรวม ครอบคลุมไปถึง การเขียนคำต่างๆ ในโลกแห่งความเป็นจริงหรือการเขียนในโลกเสมือนจริง เพราะไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่ทำวันนี้จะไปถูกเช็กบิลในวันไหนในอนาคต

 

                      3.ประหยัดเงินทอง คือ ต้องคิดให้ได้ว่า เงินทองนั้นหายาก ต้องลำบากจึงได้มา ต้องมองเงินเป็นมิตร เก็บมาไว้ใกล้ตัว สร้างดอกให้ออกผล ไม่ใช่เห็นเงินเป็นศัตรูที่ต้องกำจัด มีไม่ได้เลยต้องรีบกำจัดออกไป การประหยัดอดออมคือการอดทนที่จะเก็บเงินไว้ใช้ในยามจำเป็นกับสิ่งที่จำเป็น ไม่ใช่กับสิ่งที่อยากได้

 

                      "ความสุข ความทุกข์ในโลก..

 

                      เหมือนลมที่กระทบมาแล้วดับไป..

 

                      มันไม่เที่ยงเลย.. ชีวิตเกิดมา.. มีแต่มืดกับแจ้ง..

 

                      วันนั้นวันนี้.. ก็เพียงแต่สมมติ..

 

                      ดีหรือร้าย.. ก็ดับไปตามกาล..

 

                      ใจเอ๋ย.. อย่าเที่ยวหลง..

 

                      ไปกับมายาจิตทั้งหลายเหล่านั้น..

 

                      รักษาความเป็นกลาง ความวางเฉย.. เอาไว้..

 

                      ใจที่เป็นปกติ.. ไม่หวั่นไหวไป..

 

                      กับสิ่งที่มากระทบนั่นแหละ..

 

                      เป็นใจที่สงบ เป็นความสุขอย่างแท้จริง

 

                      เพราะไม่โอนไป เอนมา ข้างความรัก

 

                      ความชัง ความยินดี ยินร้าย ความพอใจ

 

                      ไม่พอใจ กับสิ่งต่างๆ...สงบ นิ่งอยู่ได้ เป็นอิสระในตัวมันเอง ..."

 

                      เราๆ ท่านๆ ต้องต่อสู้กับการกระตุ้นให้อยาก ให้ใช้เงิน ให้กู้มาใช้ก็ยังมีอีกมากมาย อย่ายอมแพ้นะครับ...

 

 

------------------------

 

เครดิต เนื้อหา : Hi Honey Honey

 

------------------------