ความสำเร็จเริ่มต้นที่ 'วินัย' | คมชัดลึก

 

                       เนื่องด้วยวินัยของผู้คนในสังคม เป็นประเด็นที่เราได้รับทราบกันมาอย่างยาวนาน ตอนเด็กๆ เราต้องมีวินัยในการปฏิบัติตนทั้งต่อตัวเอง ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงและกับผู้คนรอบข้าง เช่น ต้องตื่นเช้าตามเวลาที่กำหนด ต้องทำการบ้าน ต้องอ่านหนังสือ เป็นต้น แน่นอนว่าบางครั้งเราไม่ชอบ ไม่อยากทำ อยากทำอะไรตามแต่ใจจะบอกให้ทำ ย้อนกลับไปแล้วทำไมเวลานั้นเราทำได้ เป็นเพราะคำขู่ ไม้เรียว หรือการลงโทษที่รุนแรงหรืออย่างไร คำตอบคือไม่ใช่ คำตอบน่าจะมาจากใจของเราตอนเป็นเด็กสัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่น ความปรารถนาดีของคนที่บอกให้เรามีวินัย 

 

                       ตัวอย่างหนึ่งของคำโบราณที่บอกว่า “อดออม” คือ การอดทนต่อสิ่งยั่วยุที่เข้ามา เพื่อให้เราใช้เงินที่หามาได้ในตอนนั้นทันที เปลี่ยนมาเป็นการอดทนที่จะยังไม่ใช้เงินนั้น หากแต่จะเก็บเอาไปรวมสะสมไว้กับที่มีอยู่ตอนนี้แล้วจะนำออกมาใช้ในยามจำเป็น ทำไมตอนเราเป็นเด็ก การศึกษายังน้อย ใช้อารมณ์มาก แต่เราจะมีเงินออมที่ธนาคารออมสินใช่หรือไม่ 

 

                       ทุกวันเด็กพวกเราตอนเป็นเด็กจะตื่นเต้นที่จะเอากระปุกออมสินไปเปิด เทเงินออกมา นับเงิน แล้วก็ฝาก หลังจากนั้นเราจะได้สมุดเงินฝาก กระปุกใบใหม่ พร้อมคำชมว่า “เก่งมาก ขยันเก็บเงิน ขยันเรียนหนังสือนะ แล้วเอามาฝากใหม่ปีหน้านะ” นี่คือวินัยที่เราคุ้นเคย เราทำได้ และก็เคยทำมาแล้ว 

 

                       หากแต่ว่าเวลานี้ ปี พ.ศ.นี้ ปัจจุบันนี้ พวกเราเติบใหญ่แล้ว จบการศึกษาแล้ว รับปริญญาแล้ว ปฏิญาณกับปริญญาบัตรแล้วว่าจะประพฤติดี ประพฤติชอบ แต่ทำไมไม่มีเงินออมในธนาคาร สมุดบัญชีเงินออมอาจมีจำนวนน้อยนิด ซึ่งถ้ายังไม่ออม หรือออมต่ำ จำนวนเงินที่เก็บได้มันจะทันกับช่วงวัยหลังเกษียณที่ต้องใช้ จะได้ไม่ทุกข์เพราะต้องแก่ก่อนรวย ชีวิตจะเกษียณสุขได้อย่างไร ท่านผู้อ่านลองคิดตามตัวหนังสือสิครับ ท่านว่ามันจริงหรืออนุมานเอาเอง มโนเอาเอง เป็นต้น

 

                       ความมีวินัยนั้นยังจะหมายรวมไปถึงว่า การไม่ทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่สังคมเขาตั้งบรรทัดฐานไว้ว่าไม่เหมาะสม ไม่ถูกต้อง ไม่สมควรจะกระทำ เช่น นั่งมอเตอร์ไซค์ไม่สวมหมวกกันน็อก ขับมอเตอร์ไซค์บนฟุตบาท จอดรถในที่ที่เขาไม่อนุญาตให้จอด สามัญสำนึกที่ต้องการให้เราเป็นคนที่เป็นคน เป็นคนที่สมบูรณ์ ไม่ใช่นึกแต่ว่า “ถ้าอะไรที่ตัวเราได้ให้เก็บเอามาไว้ แต่ถ้าเสียประโยชน์ คงจะออกว่าไม่เอา : ได้เอา-เสียไม่เอา”

 

                       วินัยในเรื่องเงินทองต้องขยันจด ความจนที่จะลดก็จะมาหา แต่ว่าไม่จด เสร็จทุกรายครับ

 

                       วินัยเริ่มที่บ้าน สอนบุตรหลานให้เป็นคนดี

 

                       เรามาถึงจุดที่ต้องปรับเปลี่ยน หากไม่มี “วินัย” มันก็จะเหมือนการออกเรือไปหาปลาด้วยสภาพร่างกายที่ไม่แน่ใจว่าจะทำงานได้หรือไม่ มันจะเสี่ยงต่อชีวิตและทรัพย์สินเรานะครับ

ชีวิตคนเรา อะไรคือความสำเร็จเมื่อใครคนหนึ่งผ่านอายุย่างเข้าวัยในแต่ละช่วงเวลาแล้ว เขายังมีสุขภาพแข็งแรง เขายังมีคนรักที่เข้าใจซึ่งกัน เขายังมีครอบครัว ยังมีลูกๆ ที่กตัญญูและเชื่อฟังคำสอน เขายังมีงานที่เขาชอบ และได้ทำงานนั้น เขาคิดว่ามันไม่ต้องมีชื่อเสียง มันไม่ต้องร่ำรวยมากมายก่ายกอง เขาเป็นตัวของตัวเองโดยไม่ต้องเป็นตัวแทนของใคร นี่คือความสำเร็จ ความสำเร็จสมหวังก็ต้องมาจาก “การมีวินัย” เท่านั้นครับ

 

 

 

--------------------