ขมน้ำตาลหวานบอระเพ็ด : Dirty Duty Free | คมชัดลึก

 

      สนามบินนานาชาติทั่วทุกแห่งในโลกนี้ ล้วนแล้วแต่มีร้านค้าสินค้าปลอดภาษี ที่รู้จักกันในนามของดิวตี้ฟรี ช็อป ด้วยกันทั้งสิ้น สนามบินของบางประเทศใช้วิธีประมูลเหมาให้รายใดรายหนึ่งเป็นผู้ดำเนินกิจการไปแต่เพียงผู้เดียว บางแห่งก็เปิดพื้นที่ให้ผู้ที่ต้องการประกอบธุรกิจเข้ามาเช่าพื้นที่จำหน่ายสินค้า แต่ส่วนใหญ่เลือกใช้วิธีการแรกคือเหมาให้รายเดียวเป็นผู้จำหน่ายทั้งสนามบิน

 

      นอกจากนี้ ตามรอยต่อพรมแดนของแต่ละประเทศก็ยังนิยมเปิดร้านจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีด้วยเช่นกัน และในหลายประเทศก็อนุมัติให้เปิดร้านจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีได้ทั่วไปในทุกพื้นที่ของประเทศ หรือแม้แต่ในห้างร้านที่จำหน่ายสินค้าให้แก่ประชาชนของตนเอง แต่วิธีการอาจจะต้องมีความสลับซับซ้อนมากขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้สินค้าปลอดภาษีเหล่านั้น ถูกนำกลับเข้าไปใช้ภายในประเทศโดยประชาชนของตนเอง เพราะจะทำให้ประเทศขาดรายได้จากการจำหน่ายสินค้าปลอดภาษี

 

      การซื้อสินค้าปลอดภาษีในห้างร้านรวมกับบุคคลหรือประชาชนของประเทศนั้น มีทั้งสามารถซื้อแล้วรับสินค้าจากห้างร้านที่ซื้อได้เลย เมื่อจ่ายเงินเต็มจำนวนสินค้าที่บวกราคาภาษีมูลค่าเพิ่มเอาไว้ด้วยแล้ว แต่ต้องพร้อมที่จะนำสินค้าชิ้นดังกล่าวออกแสดงต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากร เมื่อถูกร้องขอ และต้องไปกรอกใบรายการของสินค้าและจำนวนเงินภาษีที่ต้องการเรียกคืน ซึ่งมีทั้งจ่ายเป็นเงินสดคืน ณ ที่จุดนั้น และจ่ายคืนโดยการโอนเข้าบัญชีธนาคารที่แจ้งไว้

 

      ในบางประเทศเลือกวิธีการที่ลูกค้าซึ่งเป็นชาวต่างประเทศ ต้องเลือกสินค้าและจ่ายเงินที่จุดทำการซื้อขายภายในประเทศ แต่ไปรับสินค้าชิ้นที่ซื้อได้ตามจุดผ่านพรมแดนออกนอกประเทศตามจุดที่ระบุเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้มีการนำเอาสินค้าไปใช้งานหรือนำกลับไปจำหน่ายต่อในประเทศต้นทาง

 

      ในประเทศไทยเลือกใช้วิธีการให้ผู้ประกอบการเพียงรายเดียวเป็นผู้ทำการในแต่ละสนามบิน ใครที่เสนอผลประโยชน์ตอบแทนให้สูงสุดก็เป็นผู้ได้สิทธิไป ซึ่งปรากฏว่ามีผู้ประกอบการรายเดียวที่ได้สิทธิอย่างถูกต้อง เพื่อทำการจำหน่ายสินค้าปลอดภาษี และทรงสิทธิในการดำเนินการเกี่ยวกับสินค้าปลอดภาษี ในทุกตารางนิ้วของสนามบินนานาชาติหลักๆ ในประเทศ

 

      เมื่อเศรษฐกิจของประเทศไทยตกต่ำลงตามภาวะเศรษฐกิจโลก ทุกฝ่ายต่างก็พยายามหาวิธีการที่จะนำรายได้เข้าประเทศ จึงเกิดความคิดที่จะเปิดจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีในห้างสรรพสินค้าทั่วไปขึ้นมา แล้วก็พยายามกดดันที่จะให้ภาครัฐเปิดพื้นที่รับมอบสินค้าภายในเขตสนามบิน ทั้งที่อายุสัมปทานของผู้ทรงสิทธิรายปัจจุบันยังไม่หมดสิ้นลงไป

 

      เรื่องนี้หากภาครัฐยื่นมือเข้าไปกดดันก็จะทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมต่อผู้ทรงสิทธิ เพราะได้ยื่นประมูลโดยเสนอรายได้ภายใต้เงื่อนไขที่รับรู้กันทั้งสองฝ่ายว่า จะได้สิทธิพื้นที่ทั้งหมดภายในสนามบินโดยไม่มีผู้ประกอบธุรกิจประเภทเดียวกันรายใด สามารถเข้าไปใช้งานในลักษณะหนึ่งลักษณะใดได้อย่างเด็ดขาด จึงกล้าเสนอผลประโยชน์ตอบแทนให้ในอัตราที่สูง ซึ่งผู้ยื่นประมูลรายอื่นไม่สามารถเสนอให้เท่าเทียมกันได้

 

      หากภาครัฐคิดว่าการเปิดจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีเป็นส่วนหนึ่งที่สามารถทำรายได้เข้ารัฐจริง ก็ต้องรอให้ผู้ทรงสิทธิรายเดิมหมดอายุสัมปทานไปก่อนแล้วจึงเปิดประมูลกันใหม่ ถึงตอนนั้นจะแก้ไขกฎกติกากันอย่างไรก็สามารถทำได้ก่อนการประมูล จึงจะถือว่าเป็นธรรมต่อผู้ประกอบการธุรกิจทุกราย ไม่ใช่คิดจะมาแก้กฎกติการะหว่างที่มีการดำเนินการไปแล้วเช่นที่มีความพยายามกันอยู่ทุกวันนี้ครับ