ช่องว่างวัยมิอาจกั้น หนุ่มเมืองผู้ดีรักสาวอาข่า | คมชัดลึก

 

                      ความรักของหนุ่มสาวชาวไทยและชาวต่างชาติในยุคปัจจุบันแทบจะกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว แต่สำหรับ “อารันดา ชเวมไลน์” สาวชาวเขาเผ่าอาข่า ที่อาศัยอยู่ทางภาคเหนือของไทย ซึ่งเรื่องราวความรักของเธอเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อสำหรับตัวเธอเองที่ไม่เคยมีความคิดที่จะชอบหรือรักชายชาวต่างชาติแม้แต่น้อย แต่แล้วชีวิตความรักของเธอกลับมาลงเอยด้วยการมอบหัวใจทั้งหมดให้แก่หนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษและชายชาวเมืองผู้ดีคนดังกล่าวยังมีอายุมากกว่าเธอถีง 20 ปีด้วย 

 

 

 

 

                      “อารันดา ชเวมไลน์” หรือนามสกุลเดิม เวคินธิชากร สาวชาวเขาเผ่าอาข่า ปัจจุบันเธออายุ 31 ปีแล้ว ภูมิลำเนาเดิมของเธออยู่ที่ ดอยแม่สลอง อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ครอบครัวของเธอมีพี่น้องรวมกันทั้งหมด 8 คน และเธอเป็นคนสุดท้อง ครอบครัวของเธอเป็นครอบครัวที่ไม่ได้มีฐานะอะไรมากนัก ทำให้ชีวิตในวัยเด็กของเธอไม่ได้เรียนหนังสือสูงเหมือนกับเด็กทั่วๆไป ซึ่งเธอได้เริ่มเรียนหนังสือช้ากว่าคนอื่นๆ โดยเรียนจบ ป.6 เมื่อเธอมีอายุเกือบจะ 15 ปีแล้ว

 

                      หลังจากเรียนจบชั้น ป.6 จากนั้นเธอได้เดินทางไปอาศัยอยู่กับพี่ชายที่จ.เชียงใหม่ และได้เข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนการศึกษานอกโรงเรียน และในช่วงเวลากลางวันก็ได้ทำงานรับจ้างทั่วไปตามร้านอาหารในเมืองเชียงใหม่ จนกระทั่งเธอได้มีโอกาสฝึกฝีมือและเริ่มเรียนรู้ในการทำอาหาร จนในที่สุดเธอก็พัฒนาเรื่องการทำอาหารเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอได้ทำงานในตำแหน่งกุ๊กของโรงแรมเซ็นทารา ที่ จ.เชียงใหม่

 

 

 

 

                      ในช่วงปี 2552 พี่ชายของเธอมีเพื่อนซึ่งเป็นไกด์นำเที่ยวและรู้จักกับชาวต่างชาติที่ชื่นชอบประเทศไทย โดยเพื่อนของพี่ชายเธอได้ติดต่อให้เธอไปช่วยดูแลชาวต่างชาติที่ต้องการมาใช้ชีวิตในวัยเกษียณที่ จ.เชียงราย จึงทำให้เธอได้พบกับ “ปีเตอร์ ชเวมไลน์” (Peter Schwemlein) หนุ่มใหญ่วัย 51 ปี ในวัยเกษียณ ชาวเมืองบอร์นมัธ ประเทศอังกฤษ ชายคนดังกล่าวเป็นนักฟิสิกส์ เคยทำงานในโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ ในเมืองบอร์นมัธ ประเทศอังกฤษ ก่อนจะเกษียณ 

 

                      แต่ด้วยอายุที่ห่างกันมากถึง 20 ปี ทำให้เธอไม่ได้สนใจอะไรในตัวของ “ปีเตอร์” มากนัก เพราะเดิมไม่ได้ชื่นชอบชายชาวต่างชาติอยู่แล้ว เธอได้ทำหน้าที่ผู้ดูแล จนกระทั่งได้รู้จักนิสัยของ “ปีเตอร์” ที่เป็นคนเรียบง่ายและชอบที่จะช่วยเหลือผู้อื่น ซึ่งในช่วงนั้น “ปีเตอร์” ได้มาพักอาศัยอยู่บนดอยแม่สลอง อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย เขาได้วางแผนเกษียณตัวเองก่อนกำหนด เพราะคิดว่าเพียงพอแล้วกับการทำงานและหันมาให้การช่วยเหลือผู้อื่นที่ขาดแคลน โดยเฉพาะชาวเขาที่ยากจนในประเทศไทย

 

                      ในช่วงแรกนั้น “อารันดา” ได้ปฏิบัติหน้าที่ผู้ดูแลที่ดี เป็นทั้งแม่บ้านและปรุงอาหาร ทำให้ “ปีเตอร์”ถูกใจในความละเอียดและการเอาใจใส่ของ “อารันดา” ที่ทำอาหารถูกปาก แม้ว่าในช่วงแรกทั้งคู่จะไม่สามารถสื่อสารกันได้ และยังต้องมีล่ามแปลภาษาให้ “อารันดา” ไม่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้เลย แม้ว่าจะมีอุปสรรคในการสื่อสาร แต่ “อรันดา” เองก็ไม่ได้ท้อในการทำงานกลับมีความตั้งใจที่จดจำศัพท์เพื่อให้สามารถสื่อสารกันได้ หลังจากใช้ชีวิตอยู่บนดอยแม่สลองได้ประมาณ 1 เดือน “ปีเตอร์” ต้องเดินทางไปยังประเทศเวียดนามเพื่อเป็นวิทยากรและให้ความรู้เกี่ยวกับพลังงานนิวเคลียร์

 

 

 

 

                      “ปีเตอร์” ได้ให้ “อารันดา” ไปเรียนภาษาอังกฤษ โดยเธอใช้เวลาเรียนภาษาอังกฤษที่สถาบันสอนภาษาใน จ.เชียงราย 6 เดือน ก็สามารถพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง เมื่อ “ปีเตอร์” กลับมา ทำให้การสื่อสารของทั้ง 2 คน เป็นไปได้ดีขึ้นทำให้เข้าใจซึ่งกันและกัน ทั้งคู่มีความเหมือนกันหลายอย่าง เช่น การนับถือศาสนาคริสต์ ชอบช่วยเหลือคนและอยู่อย่างสงบ ทำให้ “ปีเตอร์” เริ่มหลงรัก “อารันดา” และเธอเองก็เช่นกัน ทั้งสองดูใจกันเรื่อยมาจนตัดสินใจเข้าพิธีสมรสกันในโบสถ์บนดอยแม่สลอง ในปี 2554 

 

                      อุปนิสัยส่วนตัวของ “ปีเตอร์” ที่ทำให้ “อารันดา” หลงรักนั้น เพราะ “ปีเตอร์” เป็นคนที่มีจิตใจดี โอบอ้อมอารี ชอบช่วยเหลือเด็กที่ยากจน โดยเฉพาะเด็กที่อยากเรียนหนังสือแต่ไม่ได้เรียนตามที่ต้องการ เขาจะส่งเสริมให้เด็กที่ขาดโอกาสได้เรียนหนังสือจนสามารถอ่านออกเขียนได้ในระดับหนึ่ง หรือบางคนก็สำเร็จการศึกษาระดับมัธยม

 

                      กิจวัตรประจำวันของ “ปีเตอร์” เป็นคนที่รักสุขภาพและชอบความสันโดษ เขาชอบที่จะออกกำลังกายและอ่านหนังสือ ทำให้ทั้งคู่มีเวลาอยู่ร่วมกันและชอบที่จะทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกันเช่น ทำกับข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ด้วยกัน ทำให้ความผูกพันของทั้งคู่สานสัมพันธ์มายิ่งขึ้น แม้ความรักของทั้ง 2 คนนั้นมีอายุที่ห่างกัน 20 ปี แต่ช่องว่างระหว่างวัยก็ไม่ได้ทำให้ความรักมีอุปสรรคแต่อย่างใด นอกจากการเข้าใจซึ่งกันและกัน “อารันดา” ยังประทับใจในตัว “ปีเตอร์” ที่เป็นคนรักประเทศไทย และรักครอบครัวของ “อารันดา” ที่แม้จะเป็นครอบครัวใหญ่ แต่ “ปีเตอร์” ก็ให้ความสำคัญกับทุกคนในครอบครัว

 

 

 

 

                      ปัจจุบันทั้งคู่สร้างบ้านอยู่ในพื้นที่ ต.บ้านดู่ อ.เมือง จ.เชียงราย และได้จัดตั้งกลุ่ม foreigner in chiangrai หรือ ชาวต่างชาติใน จ.เชียงราย ซึ่งได้รวบรวมชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ใน จ.เชียงราย มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านต่างๆ และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน โดยจะพบปะกันเดือนละครั้ง

 

                      ส่วนแผนการในอนาคตของ “อารันดา” นั้น “ปีเตอร์” ได้วางแผนจะพา “อารันดา” ไปหาประสบการณ์การใช้ชีวิตในประเทศอังกฤษ ประมาณ 4 ปี ก่อนจะกลับมาอาศัยอยู่ที่ จ.เชียงราย ในบั้นปลายชีวิต ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายด้วยกัน

 

 

 

--------------------