เพราะความเหงา..ทำให้เรามาเจอกัน | คมชัดลึก

 

         การได้รู้จักกันเป็นครั้งแรกผ่านทางเว็บไซต์หาคู่และกลายมาเป็นความรัก ความห่วงใย จนในที่สุดตัดสินใจร่วมกันสร้างครอบครัวมาด้วยกัน เป็นเรื่องราวของ “วรรณา บุชเชอร์” สาวชาว จ.พระนครศรีอยุธยา วัย 45 ปี และ "สแตน บุชเชอร์” วัย 57 ปี หนุ่มใหญ่จากประเทศออสเตรเลีย ที่ตกหลุมรักสาวไทยจนเลือกเป็นคู่ชีวิตดูแลกันในยามชราและบั้นปลายของชีวิต 

     

         หลังจากตัดสินใจเลิกรากับคู่ชีวิตคนเดิม วรรณาก็กลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ชีวิตในแต่ละวันจะหมดไปกับการทำงานในซูเปอร์มาร์เก็ต พร้อมกับการดูแลลูกและดูแลคุณแม่ และด้วยความเหงาทำให้วรรณาหาเพื่อนต่างชาติไว้คุยแก้เหงา โดยหาเพื่อนคุยผ่านทางเว็บไซต์ไทยเลิฟลิงค์ แรกๆ ก็มีหนุ่มตาน้ำข้าวเข้ามาทักทายจำนวนมากจนทำให้เธอได้รู้จักคนมากหน้าหลายตา แต่เมื่อเวลาผ่านไปได้ระยะหนึ่งก็เหลือเพียงไม่กี่คนที่พูดคุยกันด้วยความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันจนเกิดเป็นความสบายใจขึ้น

 

         “ช่วงที่อยู่คนเดียวยอมรับว่าเหงามาก แต่ปัญหาครอบครัวที่ผ่านมาทำให้เราต้องการทั้งเพื่อนและคนที่รักดูแลเอาใจใส่เรา จึงลองสมัครเข้าไปในเว็บไซต์ไทยเลิฟลิงค์ แรกๆ มีคนเข้ามาคุยด้วยเกือบ 200 คน แต่ทุกคนคุยแล้วให้เราเป็นแค่กิ๊กไม่ใช่เป็นตัวจริง จนได้พูดคุยกับคุณสแตนครั้งแรกช่วงปลายปี 2011 ตอนแรกที่คุยก็ไม่ได้ชอบพอกัน เราทั้งคู่ต่างหาเพื่อนคุยแก้เหงา คุณสแตนเพิ่งอกหักมาจากสาวไทยที่คุยกันผ่านการแชท ช่วงแรกๆ เขาเลือกคุยกับสาวไทย 5 คน 1 ใน 5 มีเรารวมอยู่ด้วย เขาจะคุยกับทั้ง 5 คนทุกวัน แล้วก็นัดเจอกับสาวไทย 4 คนในจังหวัดที่ผู้หญิงอยู่ ต่อมาเราก็เลิกคุยกันไปนานเกือบปี”

 

         จากนั้นวันหนึ่งสแตนหวนกลับมาคุยกับวรรณาอีกครั้งหนึ่ง และมาครั้งนี้เขาคุยกับเธอเพียงคนเดียว ความห่างไกลกันทั้งคู่พูดคุยทำความรู้จักกันทุกวัน ผ่านทางสไกป์จนความรู้สึกค่อยๆ ก่อตัวมาเป็นความรักในที่สุด และคุยกันมานานกว่า 2 ปี สแตนจึงตัดสินใจเดินทางมาหาหญิงสาวที่เขารักในเมืองไทย

 

         “เพื่อนๆ ของคุณสแตนป็นห่วงเขามากเพราะเขาเชื่อว่าสาวไทยใจง่ายและเห็นแก่เงิน อย่างสาวที่คุณสแตนตัดสินใจขอแต่งงานคนแรกก็เรียกค่าสินสอดทองหมั้นจำนวนมาก จนทำให้เขายกเลิกงานทั้งหมดแล้วกลับมาคุยกับเรา เพราะที่ผ่านมาไม่ได้คุยกับเขาเรื่องเงินทองเลย ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการถามไถ่ทุกข์สุกดิบกันมากกว่า”

 

         เมื่อมั่นใจว่าเลือกวรรณาเป็นคู่ชีวิตแน่นอนแล้ว สแตนจึงตัดสินใจบินข้ามฟ้ามาหาหญิงสาวคนรักที่ประเทศไทยและถึงแม้จะเคยอกหักกับสาวไทยมาแล้ว แต่ด้วยความน่ารัก ความมีน้ำใจและสัมผัสได้ถึงรักแท้ที่หญิงสาวมีให้ เขาจึงขอรักสาวไทยคนใหม่อีกครั้งหนึ่ง

 

         “ผมนัดให้คุณวรรณามารับที่สนามบินสุวรรณภูมิ แต่เมื่อมาถึงกลับไม่เจอเธอ แรกๆ ไม่เข้าใจยังกลัวว่าจะถูกหญิงไทยหลอกอีกเช่นคราวก่อน ก็รู้สึกน้อยใจและโกรธเธอมากจนเมื่อมาฟังเหตุผลของเธอเพราะกลัวว่าจะโดนหลอกเหมือนกันจึงหายโกรธ นอกจากความรักแล้วสิ่งที่ตัดสินใจเลือกเธอมาเป็นคู่ชีวิตเพราะเธอมีความจริงใจและเป็นห่วงเป็นใยเรา ทุกครั้งที่เธอเดือดร้อน เธอจะช่วยเหลือตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก ไม่เคยเรียกร้องเงินกับเราทำให้สัมผัสได้ว่าเธอรักเราอย่างจริงใจแน่นอน”

การเป็นภรรยาของชาวต่างชาติคนส่วนใหญ่มักจะเข้าใจกันว่าโชคดี เพราะมีเงินจับจ่ายใช้สอยได้สบายมือ แต่ในความเป็นจริงแล้ววรรณาบอกว่าชาวต่างชาติก็ต้องทำงาน ต้องกินต้องใช้ไม่ต่างจากคนไทย แม้ว่าในช่วงที่พูดคุยกับชาวต่างชาติในระยะแรกๆ วรรณาเองก็ต้องการหนุ่มต่างชาติที่มีฐานะดี ร่ำรวย มีเงินทองให้ใช้เหลือเฟือ ไม่ต้องทำงาน แต่ในความจริงมีทั้งคนดีคนเลวปะปนกัน แต่ที่สุดเงินไม่สู้ความดี ความรัก ความหวังดี และจริงใจที่สแตนมีให้หญิงสาวชาวไทยคนนี้

 

         “คุณสแตนเป็นคนใจร้อน ขี้เหนียว แต่ก็ใจดี ทำอะไรก็ตั้งใจทำอย่างจริงจัง แพ้ความดีที่เขาจะคอยถามไถ่ให้กำลังใจ ชอบสนุกจึงเข้ากับพี่น้องของเราได้ แต่การเป็นแฟนฝรั่งก็ไม่ได้สบายอย่างที่คนอื่นเข้าใจ เพราะบางคนนึกว่าฝรั่งทุกคนมีเงินถุงเงินถัง แต่จริงๆ แล้วก็เหมือนกับบ้านเรา บางคนก็บอกว่าเราได้ฝรั่งขี้นก ไม่มีปัญญาหาผัวฝรั่งรวยๆ แต่เรากลับมองเรื่องความจริงใจ เงินทองเราค่อยช่วยกันหา ใช้ชีวิตแบบพอมีพอกินก็มีความสุขมากแล้ว ช่วยกันทำช่วยกันเก็บ ช่วยเหลือตัวเอง เพราะหากวันหนึ่งไม่มีเขาเราก็อยู่ได้ มีเงินล้นฟ้าก็ซื้อความรักไม่ได้”

 

         และตลอด 3 ปีที่คบหาดูใจกัน คนทั้งคู่ต่างได้เรียนรู้วัฒนธรรมการใช้ชีวิตของครอบครัวใหญ่ ผู้ใหญ่ให้การยอมรับ วรรณาเองได้เดินทางไปทำความรู้จักครอบครัวของฝ่ายชายมาแล้วทำให้ได้ศึกษานิสัยใจคอกัน ทั้งคู่จึงเตรียมวางแผนไปใช้ชีวิตที่ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างนี้รอดำเนินการเรื่องเอกสาร หากเรียบร้อยวรรณาก็จะเดินทางไปใช้ชีวิตกับสามีที่ออสเตรเลีย พร้อมวางแผนว่าเมื่อไปใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนก็จะช่วยสามีทำงานเพื่อหารายได้ช่วยเหลือครอบครัวอีกทางหนึ่ง  

    

         “เราต้องปรับตัวทุกเรื่อง ทั้งเรื่องภาษา นิสัย การพูดจา และเรื่องการเข้าสังคม เพื่อให้อยู่ได้อย่างมีความสุข หากทุกอย่างลงตัวตั้งใจว่าจะวางแผนทำร้านนวดแผนไทย หลังบ้านสามีมีพื้นที่ว่างกว้างขวางแต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร  ตั้งใจว่าจะปลูกพืชผักทั้งกินและขาย ทำน้ำพริกขาย เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระสามีด้วย”

 

.......................................

(หมายเหตุ เพราะความเหงา..ทำให้เรามาเจอกัน : คอลัมน์ เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์  โดย... กวินทรา ใจซื่อ)