สาวเชียงรายปลูกต้นรัก15ปีมัดใจหนุ่มนักธุรกิจแดนปลาดิบ | คมชัดลึก

            การไปทำงานต่างประเทศเป็นความฝันของหลายๆ คน ด้วยรายได้ที่สูงและได้ไปท่องเที่ยวต่างประเทศด้วย ทำให้หนุ่มสาวหลายคนขวนขวายเพื่อได้โอกาสนั้นมา ซึ่งญี่ปุ่นก็เป็นอีกประเทศหนึ่งที่เป็นความฝันของหลายๆ คนที่อยากจะไปทำงาน เช่นเดียวกับ “วันเพ็ญ กันธิยะ โยเนชิมะ” หรือ “เพ็ญ” ชาว ต.ห้วยสัก อ.เมือง จ.เชียงราย สาวโสดที่ดิ้นรนทำตามฝันของตัวเองจนได้รับโอกาสและได้เดินทางไปทำงานกับบริษัทแห่งหนึ่งที่แดนปลาดิบเมื่อปี 2542 ขณะที่เธออยู่ในวัย 28 ปี
    
            การลัดฟ้าในครั้งนั้นเธอไปเพียงลำพังโดยมุ่งหน้าสู่เมืองฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เพื่อตามความฝันในการเดินทางไปทำงานต่างประเทศ โดยช่วงที่ทำงานในประเทศญี่ปุ่นกิจวัตรประจำวันของเธอในทุกเช้าจะต้องเดินจากที่พักไปยังที่ทำงาน โดยจะใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 10 นาที เพราะในญี่ปุ่นการเดินนั้นเป็นสิ่งปกติสำหรับคนที่นั่นอยู่แล้ว หากมีระยะทางไกลก็จะนิยมนั่งรถไฟฟ้าและจะมีประชาชนเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่จะใช้รถยนต์ส่วนตัวในการเดินทางไปทำงาน
    
            ชีวิตในต่างแดนของเธอเป็นแบบนี้ทุกวันที่จะต้องเดินทางไปกลับจากที่พักและที่ทำงาน และในช่วงนั้นเธอบอกว่าเป็นช่วงที่มีความสุขกับการทำงานมาก เพราะได้ทำงานที่ตัวเองชอบและทำงานต่างประเทศตามที่ตั้งใจ โดยใช้ชีวิตในการทำงานได้ประมาณ 2 สัปดาห์ ในประเทศญี่ปุ่นจะมีหนุ่มเจ้าถิ่นชาวฮอกไกโด หรือ “ยาสุโอะ โยเนชิมะ” วัย 38 ปี ที่กลายมาเป็นสามีในปัจจุบัน เดินเข้ามาทักทายเธอเนื่องจากเขาสังเกตเห็นหญิงสาวเดินไปทำงานเพียงลำพังทุกเช้า
    
            “ยาสุโอะ โยเนชิมะ” เจ้าของบริษัทรับประมูลทรัพย์สินในฮอกไกโด แอบเฝ้ามองเธอมาระยะหนึ่งแล้วและเห็นเดินไปทำงานเพียงลำพังจึงตัดสินใจเข้าไปทักทายซึ่งในช่วงแรกๆ ก็เป็นการทักทายตามปกติ โดยสาวชาวไทยก็ทักทายกลับตามมารยาท กระทั่งเวลาผ่านไปทั้งคู่ได้พบกันทุกเช้า บทสนทนาเริ่มขยับจากการพูดทักทายตามปกติเป็นการถามถึงสารทุกข์สุกดิบ การทำงาน สิ่งที่ชอบ ไลฟ์สไตล์และความสนิทสนมก็เพิ่มขึ้นตามลำดับ มีการนัดรับประทานอาหาร พบปะพูดคุยและไปเที่ยวกันสองต่อสอง
    
            ประกอบกับยาสุโอะ เป็นหนุ่มโสด ไม่เคยแต่งงานมาก่อน ทำงานหนักเพื่อครอบครัวที่มีคุณแม่และน้องสาวฝาแฝด ขณะที่เพ็ญก็เป็นสาวโสดเช่นกัน ทำให้ทั้งคู่ตกลงปลงใจที่จะคบหาดูใจกัน ซึ่งตลอดระยะเวลาที่ทั้งคู่คบหากันก็มีเรื่องราวดีๆ มากมาย โดยฝ่ายชายพาเพ็ญไปเยี่ยมที่บ้าน เพื่อพบปะพูดคุยกับคุณแม่และน้องสาวฝาแฝดของเขาเอง ซึ่งครอบครัวของยาสุโอะก็ชอบใจและยอมรับในตัวของเพ็ญเสมือนเป็นสมาชิกในครอบครัวอีกคนหนึ่ง แม้ว่าเมื่อไม่นานมานี้น้องสาวฝาแฝดของยาสุโอะจะแต่งงานออกเรือนไปแล้ว แต่การการมาของเพ็ญเป็นการเติมเต็มให้ครอบครัวของฝ่ายชาย ด้วยการหมั่นไปเยี่ยมคุณแม่เพื่อไม่ให้ท่านเหงา
    
            นอกจากเพ็ญจะกลายเป็นหนึ่งในครอบครัวของยาสุโอะแล้ว เมื่อมีเวลาหยุดยาวทั้งสองคนจะหาเวลาเดินทางกลับบ้านเกิดของฝ่ายหญิงสาวที่ อ.เมือง จ.เชียงราย เพื่อพบปะกับครอบครัวของหญิงเช่นกัน ซึ่งในช่วงแรกๆ ก็มีการเคอะเขินบ้างเพราะยังไม่รู้จักธรรมเนียมวัฒนธรรมของไทยโดยเฉพาะของทางล้านนา ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปยาสุโอะก็สามารถปรับตัวเข้ากับทางบ้านของเพ็ญได้อย่างปกติ เมื่ออยู่ในประเทศไทยนั้นเพ็ญจะเข้าวัดทำบุญเป็นประจำ โดยเฉพาะหากมีโอกาสจะร่วมกับเพื่อนๆ ไปทำโรงทานที่วัดห้วยปลากั้ง อ.เมือง จ.เชียงราย ทำให้ยาสุโอะกลายเป็นคนที่ชอบเข้าวัดทำบุญด้วยเพราะนิสัยส่วนตัวก็เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว เมื่อได้มาทำบุญเกิดถูกใจและเมื่อมีโอกาสก็จะมาที่ประเทศไทยและมาทำบุญอย่างต่อเนื่อง
   
            หลังจากทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันมานานเกือบ 15 ปี วันหนึ่งหลังจากทั้งคู่ได้ชวนกันไปรับประทานอาหารกันแล้วระหว่างทางกลับที่พัก ยาสุโอะได้สร้างเซอร์ไพรส์กับสาวชาวไทยโดยการขอแต่งงานภายในรถถือเป็นเรื่องที่ตื้นตันใจมากสำหรับเพ็ญ ซึ่งเธอไม่คิดมาก่อนว่าฝ่ายชายจะขอเธอแต่งงานทั้งที่คบหากันมานานและเธอก็ยอมรับคำขอแต่งงานครั้งนี้ โดยมีเงื่อนไขว่าหากจะแต่งงานกันก็จะต้องยอมรับในครอบครัวของเธอที่ประเทศไทยด้วย ซึ่งยาสุโอะก็ยอมรับ จากนั้นก็พาไปพบคุณแม่และน้องสาวฝาแฝด โดยครอบครัวของหนุ่มแดนปลาดิบปลาก็ยอมรับสาวเหนือคนนี้เช่นกัน
    
            ภายหลังจากที่ทั้งคู่ตกลงจะแต่งงานกันแล้ว เพ็ญพาว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ กลับมาที่บ้านเพื่อแจ้งข่าวดีให้ครอบครัว ซึ่งบ้านก็ยินดีและยอมรับหนุ่มญี่ปุ่นคนนี้เช่นกัน ทำให้ทั้งคู่ตกลงแต่งงานกันเมื่อปี 2557
    
            เพ็ญบอกว่า นิสัยส่วนตัวของยาสุโอะ เป็นคนที่รักครอบครัวมาก โดยระหว่างที่คบหากันที่ประเทศญี่ปุ่นนั้นได้ให้ความสำคัญกับแม่และน้องสาวฝาแฝดของเขา และปัจจุบันแม้ว่าน้องสาวของเขาจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วก็ตาม สามียังคงเป็นห่วงและให้คำปรึกษาแก่น้องสาวอยู่ตลอด สำหรับคำหวานที่คอยหยอดกั้นนั้น ยาสุโอะเป็นคนที่ไม่ค่อยมีคำหวานแต่ชอบที่จะพาไปเที่ยวหากมีโอกาสและมักจะพาไปรับประทานอาหารนอกบ้านเป็นประจำ แต่หากช่วงไหนที่ต้องทำงานไม่ค่อยได้พบกันเมื่อกลับมาก็จะมีของฝากมาให้ทุกครั้ง
    
            เรื่องราวความรักของทั้งสองคนที่เพาะบ่มมานานกว่า 15 ปี ก่อนที่จะตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกัน โดยทั้งสองมีแผนที่จะกลับมาอยู่ที่ จ.เชียงราย ในอีก 1-2 ปีข้างหน้า และอยากจะมีบ้านและสวนเล็กๆ เอาไว้อยู่กันแบบพอเพียง และมีเวลาไปทำบุญด้วยกันตลอดชีวิตที่เหลืออยู่