ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : ค่าเวนคืน | คมชัดลึก

 

                      ประเทศไทยอยู่ระหว่างการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคและระบบขนส่งอย่างเร่งด่วน ทำให้เกิดปัญหาเรื่องของการเวนคืนที่ดินเพื่อใช้เป็นเขตก่อสร้าง เพราะเจ้าของที่ดินผู้ครอบครองอยู่ก่อนอ้างว่าราคาชดเชยที่ดินที่ภาครัฐเสนอให้นั้น ต่ำกว่าราคาซื้อขายกันจริงในท้องตลาดมากจนรับไม่ได้ รวมถึงประชาชนที่ทำมาค้าขายตามแนวการก่อสร้าง และได้รับผลกระทบจากการก่อสร้างเป็นระยะเวลายาวนาน ก็มักจะต่อต้านและไม่ให้ความร่วมมือกับการพัฒนาสาธารณูปโภคด้วย

 

                      นอกเหนือจากความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันในเรื่องจำนวนเงินที่ต้องชดเชยแล้ว ประชาชนผู้ถูกเวนคืนที่ดินอีกส่วนหนึ่งยังคงไม่ไว้วางใจหน่วยงานของรัฐหรือกึ่งรัฐ ว่าจะเอาที่ดินของตนเองไปใช้ประโยชน์สาธารณะอย่างตรงไปตรงมาตามที่อ้างเหตุผลเพื่อการเวนคืน

 

                      ในเมื่อรัฐเองมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเร่งสร้างสาธารณูปโภค รัฐจึงควรจะต้องเร่งหาวิธีการเพื่อให้ทั้งประชาชนผู้ครอบครองที่ดิน และหน่วยงานของรัฐที่ต้องการใช้ที่ดินได้ประโยชน์สมกันทั้งสองฝ่าย อย่างน้อยต้องให้ประชาชนผู้เป็นเจ้าของที่ดินได้รับประโยชน์ในระดับที่ยินยอมรับได้อย่างเต็มใจ และภาครัฐเองแม้จะมีเงินสดจ่ายเป็นค่าเวนคืนที่ดินได้ไม่มากนัก ก็สามารถจ่ายคืนเป็นผลประโยชน์ในรูปแบบอื่นๆ ได้

 

                      ทั้งนี้ ต้องไม่ลืมว่าผู้เป็นเจ้าของที่ดินแปลงที่ถูกเวนคืนนั้น นอกจากจะต้องเสียบ้านพักอาศัยและที่ดินแล้ว ยังสูญเสียทำเลที่คนทั้งครอบครัววางแผนเอาไว้นานปี เช่น พ่อ, แม่ ต้องย้ายออกไปอยู่ที่ดินแปลงใหม่ซึ่งไกลออกไปจากที่ทำงานประจำวัน กรณีเช่นนี้หากเป็นข้าราชการรัฐควรให้สิทธิพิเศษ ที่จะได้โยกย้ายไปอยู่ที่ทำงานใหม่ใกล้บ้านหลังใหม่ได้ทันที

 

                      หรือในกรณีของเด็กๆ ที่หากบ้านโดนเวนคืนแล้วต้องไปอยู่ไกลจากโรงเรียนเดิม ควรได้สิทธิเลือกย้ายไปอยู่ในโรงเรียนที่ใกล้บ้านได้ทันทีเช่นกัน หรืออาจจะเสนอสิทธิให้ได้รับการยกเว้นภาษีต่างๆ เช่น ได้รับส่วนลดภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หรือได้รับส่วนลดค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคเช่นค่าน้ำ, ค่าไฟ หรือในกรณีที่ถูกเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างทางพิเศษ ก็น่าจะได้รับสิทธิใช้เส้นทางพิเศษฟรีๆ เป็นจำนวนเงินและในระยะเวลาตามที่กำหนด

 

                      การเสนอเงื่อนไขพิเศษต่างๆ เหล่านี้ผมเชื่อว่า ผู้บริหารหน่วยงานหรือองค์กรต่างๆ ล้วนคิดได้ทั้งสิ้น แต่ที่ไม่ถูกนำออกมาใช้งานกันอย่างจริงจังก็เพียงเพราะบุคลากรในหน่วยงานหรืองค์กรที่เกี่ยวข้องคิดกันง่ายๆ ว่า “ยุ่งยากและเป็นภาระ” ดังนั้น ส่วนมากจึงอาศัยอำนาจตามกฎหมายบังคับเพื่อการเวนคืนที่ดิน ซึ่งก่อให้เกิดความขุ่นเคืองในใจและสร้างช่องว่างระหว่างประชานกับรัฐและหน่วยงานบ่อยครั้ง

 

                      ทั้งนี้ ประโยชน์ที่ภาครัฐสมควรจะชดเชยให้แก่ประชาชนนั้น ไม่ใช่คิดถึงเพียงแค่ประชาชนผู้เป็นเจ้าของที่ดินซึ่งต้องโดนเวนคืนเท่านั้น แต่ควรคำนึงถึงประชาชนผู้ประกอบธุรกิจและต้องเสียโอกาส หรือเสียประโยชน์ระหว่างที่มีการก่อสร้างสาธารณูปโภคนั้นๆ ด้วย ตัวอย่างเช่นบรรดาร้านค้าที่อยู่ติดกับบริเวณก่อสร้าง ซึ่งไม่สามารถประกอบการค้าหรือธุรกิจได้ตามปกติเป็นเวลานานๆ ทั้งหลาย เขาเหล่านั้นจึงควรเป็นผู้ได้รบการชดเชยตามความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงด้วย จึงจะเป็นการสมประโยชน์ด้วยกันทุกฝ่ายอย่างแท้จริงครับ

 

 

 

 

---------------------