ลดถุง ลดยอดขาย | คมชัดลึก

 

                      ถุงสำหรับบรรจุสินค้าเมื่อมีผู้ซื้อสินค้าเพื่อความสะดวกในการนำสินค้ากลับไป เป็นสิ่งที่ผ้ปู ระกอบการค้าทุกรายต่างต้องเตรียมการเอาไว้ให้โดยไม่คิดมูลค่ามาช้านาน และในอดีตสำหรับตลาดประเทศไทยถุงดังกล่าวส่วนใหญ่ทำด้วยกระดาษสีน้ำตาล มีการพิมพ์รูปนางฟ้าโปรยดอกไม้พร้อมกับตัวอักษรคำว่า “โชคดี” ติดไว้ที่ข้างถุง ทำให้คนในยุคต่อมาเรียกถุงลักษณะดังกล่าวว่า “ถุงโชคดี”

 

                      ต่อมาเมื่อมีการเรียนรู้วิธีการที่จะใช้ประโยชน์จากถุงเกิดขึ้น ผู้ประกอบการหลายรายจึงจัดการออกแบบลวดลายข้างถุงเสียใหม่ พร้อมทั้งพิมพ์ชื่อ, ยี่ห้อ, สถานที่ตั้ง หรือบางทีรวมไปถึงสรรพคุณของสินค้าหรือของผู้ประกอบการ ติดเอาไว้ที่ขางถุงแทนที่รูปนางฟ้าโปรยดอกไม้และคำว่าโชคดี เพื่อหวังผลในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้ผู้อื่นได้พบเห็นเมื่อมีลูกค้าหิ้วถุงเดินไปในที่ต่างๆ

 

                      ผู้ประกอบการค้าขายหลายรายที่ลงทุนออกแบบถุง ทั้งรูปร่างและลวดลายรวมถึงคุณประโยชน์ในการใช้สอยใหม่เป็นการเฉพาะตัว จนได้รับความนิยมจากบรรดาลูกค้าและผู้ที่ได้พบเห็น ถึงขั้นที่แม้จะไม่ได้ซื้อสินค้าแต่ก็ยอมจ่ายเงิน เพียงเพื่อต้องการซื้อถุงใส่สินค้าของห้างร้านนั้นๆ ก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว

 

                      โลกของถุงบรรจุสินค้ามาเปลี่ยนแปลงไปมากมาย เมื่อมีการนำวัสดุอื่นๆมาผลิตเป็นถุงแทนที่กระดาษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการใช้พลาสติกมาบรรจุสินค้าตามห้างสรรพสินค้า และตามร้านสะดวกซื้อสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เกิดความตื่นตระหนกต่อปัญหาขยะที่ย่อยสลายยาก และปัญหาการใช้พลาสติกจำนวนมากที่เป็นสาเหตุหนึ่งของปัญหาโลกร้อน

 

                      ครั้นถึงวันที่โลกตื่นตระหนกและมีการรณรงค์เรียกร้อง ให้ลดหรือถึงขั้นงดใช้ถุงพลาสติก ในหลายๆ ประเทศจึงเริ่มคิดเงินค่าถุงสำหรับใส่สินค้าเป็นรายใบและหลายประเทศผู้ค้าก็งดใช้ถุงพลาสติกไปอย่างเด็ดขาด ในขณะที่ผู้บริโภคเองก็ปรับวิถีชีวิตด้วยการพกถุงที่ทำจากผ้าสำหรับใส่ของติดตัวไปเพื่อบรรจุสิ่งของที่ตนเองซื้อจากร้านค้า

 

                      ประเทศไทยเราเองก็มีการรณรงค์ในเรื่องนี้มาช้านาน แต่ด้วยความที่ถุงพลาสติกสำหรับใส่สินค้ากลับมาบ้านสำหรับคนไทย ไม่ใช่เพียงแค่ขยะไร้มูลค่าเหมือนกับบ้านเมืองอื่น แต่คนไทยจำนวนมากยังนำมาใช้ประโยชน์ได้อีกหลากหลายประการ ดังนั้น การออกประกาศเชิญชวนให้คนไทยหันมาใช้ชีวิต ด้วยการพกถุงผ้าสำหรับบรรจุสิ่งของเมื่อต้องไปจับจ่ายซื้อหาสินค้าจึงได้รับการสนองตอบไม่มากนัก แม้กระทั่งผ้ปู ระกอบการค้าจะถึงขั้นมีส่วนลดราคาสินค้าให้แก่ผู้ที่นำถุงผ้าไปบรรจุสินค้าเองแล้วก็ตาม แต่ก็ยังพบเห็นผู้คนจำนวนมากเดินหิ้วถุงพลาสติกบรรจุสินค้าออกจากห้างร้านต่างๆอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 

                      หากปัญหาเรื่องถุงพลาสติคกเป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องแก้ให้เกิดผลอย่างแท้จริง เห็นทีจะต้องให้ผู้ประกอบการค้าทั้งหลายร่วมมือกันงดใช้ถุงพลาสติคกสำหรับบรรจุสินค้า และหากว่าเมื่อต้องใช้วัสดุย่อยสลายง่ายอื่นๆ มาเป็นถุงสำหรับบรรจุสินค้า ก็ให้เป็นหน้าที่ของผู้ค้าตัดสินใจเอาเองว่า จะยังคงใช้วิธีการแจกถุงให้ฟรีหรือจะคิดเงินค่าถุงสำหรับบรรจุสินค้า

 

                      หรือมิฉะนั้นก็ต้องอาศัยกฎหมายออกมาเป็นข้อบังคับ ให้ผู้ประกอบการทุกรายต้องปฏิบัติโดยถ้วนหน้า โดยกำหนดวันที่จะต้องเริ่มต้นปฏิบัติเอาไว้ล่วงหน้า เพื่อให้ทั้งผู้ค้าขายและผู้บริโภคต่างได้ปรับตัวกันสักพักหนึ่ง เพราะขืนทำเพียงแค่ขอความร่วมมือ ก็จะทำได้เพียงแค่ไฟไหม้ฟางไปครั้งหนึ่งๆเท่านั้น ด้วยว่าผู้ประกอบการเองก็รู้ดีว่าหากเอาจริง เอาจังกับการคิดเงินค่าถุงหรือไม่มีถุงไว้บริการแก่ลูกค้า ในขณะที่คู่แข่งหรือผู้ค้ารายอื่นยังคงใช้วิธีการแบบเดิมอยู่ ยอดจำหน่ายสินค้าของตนเองก็จะลดลงทันตาอย่างแน่นอน