มาดามโคราชบินลัดฟ้าคว้าหัวใจหนุ่มฝรั่งเศส | คมชัดลึก

           “เอิง” มนัสวี อกูซซอล นามสกุลเดิม ศักดิพรหม วัย 34 ปี เกิดที่ อ.เมือง จ.นครราชสีมา แต่ชะตาก็นำพาให้เธอต้องตามพ่อแม่และน้องชายมาอยู่ที่ จ.ระยอง ตั้งแต่อายุ 12 ปี และตั้งถิ่นฐานถาวรนับแต่นั้นมา กระทั่งเรียนจบปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ เอกบัญชี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จ.จันทบุรี ก่อนจะคว้าปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ เอกการจัดการทั่วไป จากมหาลัยรามคำแหง จึงมีโอกาสเข้าทำงานที่บริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งหนึ่งใน จ.ระยอง ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายบัญชี

           “เอิง” ย้อนอดีตว่า เคยมีแฟนตามประสาคนปกติทั่วไป ชีวิตในช่วงนั้นแม้ว่าจะมีงานทำมั่นคงแต่ไม่เคยแต่งงาน เพราะมองว่าคนที่เธอจะใช้ชีวิตร่วมนั้นจะต้องเป็นคนที่สามารถฝากชีวิตได้ ต้องรักและทะนุถนอมเธอ อีกทั้งหากพูดถึงหนุ่มอินเตอร์ตามความรู้สึกของเธอแล้ว ไม่เคยมองผู้ชายชาวต่างชาติเพราะคิดอยู่เสมอว่าชายต่างชาติมีวัฒนธรรมที่แตกต่าง พูดคนละภาษา การสื่อสารก็ลำบาก อาศัยอยู่คนละมุมโลก โอกาสที่จะปฏิสัมพันธ์และทำความรู้จักแบบจริงๆ จังๆ คงเป็นไปได้ยาก เช่นนั้นแล้วกามเทพจึงเห็นความที่ “เอิง” ไม่สนใจหนุ่มอินเตอร์จึงรีบบันดลเสกหนุ่มอินเตอร์มาให้ถึงที่

           “เอิง” เล่าต่อว่า แต่แล้ววันหนึ่งก็มีการนัดรวมรุ่นกินข้าวกับเพื่อนๆ ที่เรียนจบมาด้วยกันและเป็นช่วงเวลาเดียวที่หนุ่มฝรั่งเศสที่ชื่อ แม็กซิม อกูซซอล  หรือ แม็กซิม วัย 32 ปี ผ่านเข้ามาในชีวิต เนื่องจาก แม็กซิม รู้จักกับเพื่อนของเธออีกทั้งช่วงเวลานั้นแม็กซิมก็ฝึกงานด้านการตลาดอยู่บริษัทแห่งหนึ่งที่เมืองไทยเป็นระยะเวลา 1 ปีเต็ม และด้วยความที่เธอและแม็กซิมอยู่ในสถานะโสด เพื่อนๆ จึงเชียร์ให้คบกันนับแต่นั้นมา ก็เริ่มพูดคุยกันและใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารกันโดยตลอด และเมื่อรู้จักกันนานเข้าก็พบว่าแม็กซิมเป็นคนน่ารักและสุภาพ อีกทั้งยังให้เกียรติเธอเสมอ

           กระทั่งเมื่อวันเวลาผ่านไปฝ่ายชายต้องกลับไปทำงานที่ประเทศบ้านเกิด ซึ่งปัจจุบันอยู่สายงานอาชีพอุตสาหกรรมเภสัช ฝ่ายวางแผนการผลิต ที่บริษัทผลิตยาแห่งหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส ส่วนเธอก็ทำงานที่ไทยต่อไปและใช้สไกป์เป็นตัวติดต่อสื่อสารระหว่างกัน ไม่มีวันไหนที่ฝ่ายชายจะไม่บอกรักหรือราตรีสวัสดิ์ (bonne nuit) และหลังเลิกงาน แม็กซิมจะรีบกลับบ้านเพื่อวิดีโอคอลบอกฝันดีทุกคืน ตรงนี้คือจุดที่ทำให้เธอประทับใจและสรุปได้ทันทีว่าเขารักและมั่นคงกับหัวใจมาก ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน

           และเมื่อมีโอกาสต่างฝ่ายก็จะบินไปมาหาสู่กันทำแบบนี้อยู่ 3 ปี จนหัวใจของแม็กซิมและเธอสุกงอม พองโตจนยอมที่จะตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ฝ่ายชายเลยขอเธอแต่งงานและให้ไปอาศัยอยู่ด้วยกันที่ฝรั่งเศส อีกทั้งช่วงที่ฝ่ายชายขอแต่งงานแสนจะเรียบง่าย ไม่มีพิธีรีตอง มีเพียงบรรยากาศและหัวใจของทั้งสองคนเท่านั้น แม็กซิมบอกกับเธอว่า เอิงเป็นเหมือนจิ๊กซอว์ที่ขาดหายไปในชีวิต และคำพูดที่ติดตรึงใจตลอดมาคือ “we are perfectly match in everything” ที่แปลว่า “เราทั้งสองเปรียบเสมือนปี่กับขลุ่ย”

           หลังจากที่แต่งงานเอิงก็ย้ายตามสามีมาอยู่เมืองเกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส และสิ่งที่เป็นปัญหามากที่สุดในช่วงแรกๆ คือภาษา เพราะคนฝรั่งเศสไม่นิยมการใช้ภาษาอังกฤษ มีความเป็นชาตินิยมสูง การปรับตัวให้เข้ากับที่นี่จึงยากพอสมควร เมื่อภาษาไม่ได้ อุปสรรคคือหางานทำไม่ได้ จึงต้องเริ่มเรียนภาษาฝรั่งเศสตั้งแต่ระดับต้น แม้ว่าจะวุฒิการศึกษาจะสูงแค่ไหนแต่คนที่นี่ก็ไม่ยอมรับการศึกษาของไทย จากที่เคยมีงานมั่นคงก็ต้องอยู่แบบว่างๆ หลายครั้งที่ท้อและร้องไห้คิดถึงบ้าน รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ เนื่องจากเอิงเคยทำงานมาก่อน จึงไม่คุ้นชินกับการที่ให้สามีเลี้ยง

           แต่ก็ได้กำลังใจจากสามีที่ค่อยประคบประหงมให้อดทนในช่วงแรกๆ อีกทั้งยังต้องปรับตัวกับสภาพอากาศที่หนาวเย็น เรื่องอาหารการกิน จากที่ไม่ชอบทำกับข้าวเลย เคยพึ่งร้านอาหาร เข้าห้างสรรพสินค้า หรือตลาดโต้รุ่งตลอดตอนที่อยู่ประเทศไทย พอมาอยู่ที่นี่อยากกินอะไรก็ต้องเปิดเว็บไซต์ทำอาหาร ต้องหัดทำเองเสียทุกอย่าง อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้างก็กินไป แม้กระทั่งข้าวมันไก่ ก๋วยเตี๋ยวก็ต้องทำเอง และระบบการรักษาพยาบาลถึงจะดูแลมีสวัสดิการฟรี แต่หาหมอแต่ครั้งต้องนัดก่อนเสมอ คนละขั้วกับบ้านเกิดเมืองนอนของเธอเสียจริง

           แม้จะมีอุปสรรคมากมายกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าเอิงอาศัยอยู่ที่ฝรั่งเศส 1 ปีครึ่งแล้ว อีกทั้งวางแผนอยู่ที่ฝรั่งเศสไปก่อนสัก 10-20 ปี เพราะหากโชคชะตาดลใจให้เธอมีลูกก็อยากให้ลูกได้เรียนจบจากที่นี่ เพราะระบบการศึกษาดี มีภูมิคุ้มกันด้านความรู้ สามารถไปทำงานที่ไหนก็ได้ในโลกหรือหากจะกลับไปประเทศไทยลูกก็จะหางานทำได้ง่าย เพราะเรื่องของอนาคตเน้นเรื่องลูกเป็นหลัก และหลังจากเอิงและแม็กซิมเข้าสู่ช่วงวัยเกษียณก็จะกลับมาใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ที่ประเทศไทยและอาจทำธุรกิจส่วนตัวเล็กๆ กันต่อไป