ยามนี้คนทำมาค้าขาย ควรต้องทำตัวอย่างไร | คมชัดลึก

 

                        เมื่อผมได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณทองมา วิจิตรพงศ์พันธุ์ ผู้บริหารสูงสุดของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ที่ได้เล่าเรื่องราวของตัวท่านเอง ผ่านการเปิดเผยชีวิตเบื้องลึก ที่ท่านกล่าวว่า เริ่มต้นจากศูนย์....แต่ทุกวันนี้ท่านมีความมั่งคั่งที่สูงมาก ข้อคิดที่น่าสนใจที่มาสะดุดใจผมที่ทำให้ต้องเขียนเป็นบทความนี้มีอยู่สามส่วนครับ

 

                        ส่วนแรก ท่านกล่าวว่า “พอเข้ามหาวิทยาลัย (ผู้เขียนขยายความ คุณทองมาเรียนวิศวะ) ผมเลิกเป็นเด็กเรียนแล้ว หันมาทำกิจกรรมมากขึ้น มันก็มีผลมาถึงตอนโต เพราะทำให้เรามีเพื่อนมีฝูงมากขึ้น” ข้อความตรงนี้น่าจะบอกว่า การมีเพื่อน การมีเครือข่าย การมีคนที่รู้จักตัวตนของเราตั้งแต่ในอดีตว่าเราเป็นคนอย่างไร มีประวัติมาอย่างไร มีความมุ่งมั่น มีความน่าเชื่อถือขนาดไหนในช่วงวัยนั้น มันจะส่งผลมายังตัวตน ความน่าเชื่อถือของเราในปัจจุบันในวันนี้ ท่านผู้อ่านว่าจริงหรือไม่ การเป็นคนที่เอาแต่เรียน แต่ไม่เรียนรู้รอบข้าง-รอบตัว ไม่เรียนรู้จากคนอื่น ไม่สนใจสภาพแวดล้อมในเวลาที่เรียนนั้น มันจะบ่มเพาะความเป็นคนที่เข้าใจสังคม เข้าใจคนอื่น เข้าใจสภาพแวดล้อม หรือเข้าใจคนที่เป็นลูกค้าได้อย่างไร

 

                        ส่วนที่สอง ภายหลังจากเรียนจบ เริ่มทำงาน เริ่มมีสังคม มีเงินเดือนสูง ท่านระบุว่า ในวัยนี้เป็นวัยคะนอง ชีวิตเป็นคนละคนกับตอนเรียน “มีเที่ยว ฟังเพลง กลางเดือนเงินก็หมด สิ้นเดือนยืมเงินเพื่อน” ใช้ชีวิตแบบนั้นได้ราว 3 ปี จึงถึงจุดที่เริ่มทบทวนตนเองว่า สมัยทำร้านทอง แม้มีรายได้น้อยก็มีเงินให้พ่อแม่ ตัวเองก็มีเงินเก็บ แต่เมื่อทำงาน กลับไม่มีเงินเก็บ ต้องยืมเพื่อน ในมุมของผมตรงนี้มันบอกว่า หากเราหลงไปกับการใช้จ่ายที่ไม่มีเหตุและผล การเป็นหนี้จะตามมาทันที เพราะสมการชีวิตมันจะเปลี่ยนจาก รายได้ - รายจ่าย = เงินออม มาเป็นสมการแห่งความหายนะคือ รายได้จากเงินเดือน + ต้องไปหามาเพิ่ม (เพื่อใช้จ่าย/เพื่อใช้หนี้) = รายจ่ายในเดือนนั้น

 

                        ส่วนที่สาม ท่านให้คำแนะนำว่า “สูตรแห่งความสำเร็จ คือ จ่ายเงินให้ตรงเวลา ดูแลลูกน้องให้ดี” เพราะมันคือการสร้างความน่าเชื่อถือ-เชื่อมั่น คนเรานั้นมันไม่สำคัญว่าเราจะร่ำรวยขนาดไหน จะมีอำนาจวาสนาขนาดไหน ถ้าคำพูดและการกระทำของเรานั้น “คำไหน คำนั้น สัญญาเป็นสัญญา เป็นหนี้ ต้องใช้หนี้ เอาเขามาก็ต้องใช้เขาไป ให้ลูกน้องทำงาน ก็ต้องจ่ายค่าแรงเขาไป” ความตรงต่อเวลาคือการสร้างความเชื่อมั่นในตัวของเรา ประการต่อมาคือการเอาใจเขามาใส่ใจเรา จะทำให้เราคำนึงถึงศักดิ์ศรีของคนที่เราเกี่ยวข้องด้วยเสมอ

 

                        จากทั้ง 3 ประการที่ผมลองถอดบทเรียนจากการอ่านบทสัมภาษณ์ของคุณทองมา วิจิตรพงศ์พันธุ์ ผมจึงมีข้อเสนอแก่คนทำมาค้าขาย ควรต้องทำตัวอย่างไร ในยามนี้ เวลานี้คือ ใช้เวลาเรียนรู้อีกให้มาก ทบทวนการใช้ชีวิตที่จะนำพาเราไปสู่การเป็นหนี้ที่ไม่ถูกต้อง และสุดท้ายคือ จ่ายเงินให้ตรงเวลา ดูแลลูกน้องให้ดี ส่วนที่ผมขอแถมคือ เลิกเข้าไปให้ความเห็นในเรื่องต่างๆ ที่เราไม่ได้เรียนรู้อย่างแท้จริง หรือที่ภาษาชาวบ้านเขาพูดกันว่า “เลิกยุ่งกับเรื่องชาวบ้าน ที่เราไม่ได้มีความรู้จริงเสียทีเถอะ หันมาใส่ใจกับการสร้างความรู้จริงได้แล้วเวลานี้”

 

 

 

 

--------------------------

 

(สวัสดีเศรษฐกิจ : ยามนี้คนทำมาค้าขาย ควรต้องทำตัวอย่างไร : โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)