ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : ไทย-กัมพูชา | คมชัดลึก

 

                      ประเทศไทยและกัมพูชามีการสืบทอดวัฒนธรรมกันและกันมาช้านาน ด้วยความที่เหมือนกันมากมายในด้านต่างๆ ไทยกับกัมพูชาจึงน่าที่จะเป็นบ้านพี่เมืองน้องของกันและกันได้ดี แต่ด้วยปัญหาทางการเมืองและเรื่องความฝังใจในการเรียนประวัติศาสตร์เชิงนิยายหรือละคร จึงทำให้ประชาชนของทั้งสองประเทศตกอยู่ภายใต้ความหวาดระแวงซึ่งกันและกันมาตลอดเวลา

 

                      ยิ่งเมื่อใดที่นักการเมืองต้องการปลุกปั่นให้ประชาชนในประเทศของตนเองเกิดความรู้สึกรักชาติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ทั้งนักการเมืองของไทยและนักการเมืองของกัมพูชา ต่างก็เลือกที่จะยกเอาเรื่องความเกลียดชังในประเทศตรงข้ามขึ้นมาเป็นประเด็นสำคัญ เรื่องที่ถูกยกขึ้นมามากที่สุดก็คือกรณีเขาพระวิหาร และกรณีของพระยาละแวกในประวัติศาสตร์หลายร้อยปีมาแล้ว

 

                      ความเกลียดชังกันและกันที่ถูกนักการเมืองทั้งสองฝ่ายปลูกฝังเอาไว้เช่นนี้ ล้วนทำให้ประชาชนและประเทศทั้งสองฝ่ายต่างเสียประโยชน์ด้วยกัน แทนที่จะสามารถใช้ความเหมือนร่วมกันสร้างความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจให้รุดหน้าไปพร้อมกันได้ กลับกลายเป็นพ่อค้าของต่างฝ่ายต่างต้องทำธุรกิจกันในเชิงแอบซ่อนมากกว่าที่จะเปิดเผย ซึ่งถือเป็นเรื่องที่น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง

 

                      กัมพูชามีสภาพพื้นที่อุดมสมบูรณ์มาก เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทำเกษตรกรรมคล้ายกับไทย ข้าวหอมลำดวนของกัมพูชาเป็นข้าวเจ้าที่มีคุณภาพดีเท่าเทียมกับข้าวหอมมะลิของไทย ซึ่งหากไทยสามารถให้นำเข้าข้าวจากกัมพูชาเข้ามาแปรรูปเพื่อการส่งออกเพียงอย่างเดียวได้ นอกจากจะเป็นการเสริมเพิ่มรายได้ให้แก่พ่อค้าส่งออกข้าวในไทยแล้ว ยังเป็นการสกัดพ่อค้าข้าวส่งออกของเวียดนาม ที่นำเอาข้าวชั้นดีของกัมพูชาไปขายแข่งกับไทยในตลาดโลกด้วย

 

                      ชายแดนกัมพูชาทางแถบจังหวัดไพลินที่เชื่อมต่อกับจังหวัดจันทบุรีของไทย ปัจจุบันนี้ก็มีเกษตรกรรายใหญ่ของไทยไปเช่าพื้นที่ปลูกผลไม้และพืชต่างๆ อยู่มากมาย แต่เมื่อต้องการนำเข้ามาแปรรูปเพื่อจำหน่ายส่งออก ก็ยังต้องทำกันแบบหลบๆ ซ่อนๆ กึ่งผิดกึ่งถูกกฎหมายอยู่จนทุกวันนี้

 

                      รายได้หลักอีกทางหนึ่งของประเทศกัมพูชาคือการท่องเที่ยว ซึ่งเกือบทั้งหมดเกิดขึ้นที่เมืองเสียมเรียบ และนักท่องเที่ยวมากกว่าครึ่งหนึ่งที่เข้าไปชมความงามของนครวัด, นครธม และโบราณสถานต่างๆ ล้วนแต่เลือกที่จะเดินทางผ่านประเทศไทย ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านในอาเซียนด้วยกันบางประเทศ ก็จ้องที่จะดึงเอานักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ไปแวะพัก และเดินทางจากบ้านเขาต่อไปยังเสียมเรียบ เพราะจะสามารถทำเงินได้ปีละจำนวนมาก ทำให้ทุกครั้งที่มีข่าวการกระทบกระทั่งกันระหว่างคนของทั้งไทยและกัมพูชา ประเทศนั้นก็จะยิ่งเดินหน้าดึงเอานักท่องเที่ยวไปลงยังประเทศของตนเองมากยิ่งขึ้น

 

                      ไทย และกัมพูชา จะสามารถร่วมมือกันหาประโยชน์จากทุกด้าน อันเป็นผลดีต่อเศรษฐกิจทั้งสองประเทศได้มากยิ่งขึ้น ต่อเมื่อประชาชนของทั้งสองประเทศรู้ทันนักการเมืองของตนเอง หรือเมื่อนักการเมืองของทั้งสองประเทศเลิกหาประโยชน์ส่วนตน บนความแตกแยกทางความคิดของประชาชนทั้งสองชาตินั่นเองครับ

 

 

 

 

 

---------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : ไทย-กัมพูชา : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)