
คบชาติที่ไม่มีใครคบ
คบชาติที่ไม่มีใครคบ : มองมุมยุทธศาสตร์ โดยเรือรบ เมืองมั่น
การมาเยือนเมืองไทยเพื่อฉลองความสัมพันธ์ครบ 40 ปีระหว่างไทยกับเกาหลีเหนือนั้นเป็นเรื่องที่มีบางคนตระหนกว่าไทยกำลังละทิ้งมิตรเก่าอย่างอเมริกาและยุโรปที่กำลังกดดันไทยอย่างหนักสารพัดเรื่องแล้วไปคบกับประเทศที่ดูเหมือนทั้งด้อยค่าและน่ากลัวจะทำให้ไทยโดนโดดเดี่ยว ยิ่งการมาเยือนนี้มีใกล้กับการที่รัฐมนตรีของไทยไปออกอาการแปลก ๆ กับรัฐมนตรีจีนในการประชุมระดับอาเซียนที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ความวิตกนั้นยิ่งไปกันใหญ่ แต่จริงๆ แล้วทำไมไทยจะคบกับเกาหลีเหนือโดยไม่กระเทือนความสัมพันธ์กับประเทศอื่นไม่ได้เล่า
การคบชาติที่ไม่มีใครเขาคบนั้นเป็นยุทธศิล์ปแบบหนึ่ง ในโลกการเมืองระหว่างประเทศที่ไม่มีทั้งมิตรแท้และศัตรูถาวร ทั้งยังมีลักษณะเป็นอนาธิปไตยที่ยืนอยู่บนกติกาหลวม ๆ ไม่ใช่กฎเกณฑ์ที่เจนชัด ไทยมีอธิปไตยเต็มร้อยในการคบกับเกาหลีเหนือ แต่การคบนั้นต้องเป็นผลดีต่อชาติและไม่สร้างผลเสียใดๆ ในที่นี่ประเด็นว่าคบกับเกาหลีเหนือแล้วจะโดนชาติตะวันตกเล่นงานนั้นไม่น่าจะถึงขนาดนั้น เพราะแม้ตะวันตกไม่พอใจรัฐบาลเปียงยางที่เป็นคอมมิวนิสต์สุดขั้ว ทั้งข่าวคราวประธานาธิบดีคนปัจจุบันออกจะคลั่งหนักกว่าพ่อกว่าปู่ ประหารคนตายเป็นว่าเล่นด้วยข้อหาปัญญาอ่อน แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่มีการห้ามปรามมิให้ไทยคบค้ากับเกาหลีเหนือ ไม่มีการสั่งให้ต้องตัดสัมพันธ์ใด ๆ และไม่มีการประณามใด ๆ เพราะไทยยังไม่ทำผิดมติของสหประชาชาติว่าด้วยการจัดหาอาวุธที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศแห่งนี้ ในยุครัฐบาลยิ่งลักษณ์ก็มี ส.ส.เดินทางเยือนกรุงเปียงยาง และสั่งลดธงครึ่งเสาตอนคิม จองอิล ถึงแก่อนิจกรรมด้วย จริงๆ แล้วการสถาปนาความสัมพันธ์ขั้นปกติต่อกันในปี 2518 ก็ได้รับความเห็นชอบจากฝ่ายโลกเสรีเองนั่นล่ะว่าเป็นการพยายามทำให้บรรยากาศเป็นปรปักษ์กับเหล่าโลกคอมมิวนิสต์ลดลง
จริง ๆ แล้วไทยกับเกาหลีเหนือมีความสัมพันธ์กันไม่มากเลย เพราะโสมแดงไม่ได้มีบทบาทนอกเหนือจากในคาบสมุทรเกาหลีมากนัก การลักลอบค้าอาวุธที่ไกลถึงแอฟริกาและปากีสถานหรือระเบิดถล่มข้าราชการเกาหลีใต้ในเมียนมาร์ก็ไม่เกี่ยวกับไทย มีแต่เบี้ยวค่าข้าวเราเท่านั้นที่เซ็งหน่อย แต่หลายครั้งคนเกาหลีเหนือก็ทำลับลมคมใน เช่น เคยมีอดีตนักวิชาการดังของไทยเคยกล่าวหาว่าคนของสถานทูตพยายามดักฟังอัดเทปเขา หรือเหตุรถนักการทูตคว่ำที่หนองคายเมื่อหลายปีก่อนก็ดูลึกลับ เรื่องแปลกๆ แบบนี้ไทยควรตรวจสอบบ้าง รวมทั้งกลุ่มคนไทยที่ชอบแนวคิดจูเช่ด้วย เพราะหากพวกเขาทำไม่ดีไม่งามโดยใช้ไทยเป็นฐานก็เป็นสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบต่อประชาคมโลก
ไทยควรใช้ประโยชน์จากความสัมพันธ์เกาหลีเหนือมากกว่านี้ เน้นการลงทุนในนิคมอุตสาหกรรม และนำเข้าพวกเคมีภัณฑ์ เหล็กและแร่หายากเข้ามามากๆ ส่วนการส่งออกค่อนข้างเสี่ยงหน่อยเพราะถึงเกาหลีเหนืออยากได้อาหารการกินแต่มีเงินตราต่างประเทศจ่ายเราได้ไม่มากนัก ในด้านอื่นนั้นผมเห็นประโยชน์ด้านข้อมูลข่าวกรองของเกาหลีเหนือที่อาจได้แง่มุมอีกด้านหนึ่งของชาติอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก
และไหน ๆ ไทยก็ไม่เกรงที่จะคบกับชาติอย่างเกาหลีเหนือและฟิจิ ก็ไม่ควรจะเกรงใครในการเพิ่มความสัมพันธ์กับไต้หวันหรือไครเมีย ด้วยเหมือนกัน



