บอยคอตสินค้า ? | คมชัดลึก

 

                        บอยคอต หรือการต่อต้านหรือรณรงค์ให้คนในกลุ่มของตนเอง ร่วมมือกันไม่ซื้อหาสินค้าของผู้ผลิตรายใดรายหนึ่ง หรือสินค้าจากประเทศใดประเทศหนึ่ง เป็นวิธีการที่ใช้กันมานานเมื่อต้องการแสดงให้ผู้ผลิตสินค้า หรือประเทศต้นสังกัดของสินค้านั้นๆ ได้รับรู้ถึงความไม่พอใจ

 

                        เป็นวิธีการที่สามารถใช้ได้ผลเป็นอย่างดียิ่งในอดีต แต่ยากที่จะทำให้เห็นผลในโลกปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการบอยคอต หรือการต่อต้านสินค้าของประเทศใดประเทศหนึ่ง เพราะโลกธุรกิจในปัจจุบันนี้มีความซับซ้อนในการเป็นเจ้าของสินค้ามากกว่าอดีต เช่น สินค้าที่มีชื่อยี่ห้อเคยเป็นของฝรั่งทางยุโรป ปัจจุบันนี้ผู้เป็นเจ้าของหรือคนที่ทำหน้าที่เป็นนายทุนอาจจะเป็นชาวจีนหรือชาวอินเดียก็ได้

 

                        การโยกย้ายแหล่งผลิตและการกระจายแหล่งทุนทำให้การต่อต้านสินค้าในปัจจุบันนี้ อาจจะส่งผลกระทบด้านลบต่อภูมิภาคหรือประเทศของผู้ต่อต้านเองก็เป็นได้ เช่นสมมุติว่าคนจีนต้องการต่อต้านสินค้าของอเมริกัน ก็จะส่งผลกระทบต่อคนงานชาวจีนที่ทำงานอยู่ในโรงงานผลิตเครื่องโทรศัพท์ไอโฟนทั้งระบบ และส่งผลกระทบต่อแรงงานชาวจีนที่ทำงานอยู่ในโรงงานผลิตรถยนต์ของเจนเนอรัล มอเตอร์ในประเทศจีนอีกหลายแสนคน เป็นต้น

 

                        การบอยคอต หรือต่อต้านสินค้าของบางประเทศ ก็อาจจะส่งผลให้มีการรณรงค์ต่อต้านสินค้าจากประเทศของตนเองโต้ตอบกลับมาได้ด้วยเช่นกัน ดังนั้น หากจะทำการบอยคอตสินค้าในปัจจุบันนี้ ควรทำกันในกลุ่มเล็กๆ หรือในวงแคบๆ อย่างไม่เปิดเผยก่อน จากนั้นจึงเอาผลจากการต่อต้านมาขยายผล เพื่อประกาศให้รู้ถึงความไม่พึงพอใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วต้องหยุดการต่อต้านลงไป

 

                        สิ่งที่น่ากระทำมากกว่าการต่อต้านสินค้าจากผู้ผลิตรายใหญ่ๆ หรือจากต่างประเทศคือ การส่งเสริมให้คนในประเทศหรือคนในชุมชน หันมาสนับสนุนสินค้าภายในประเทศหรือภายในชุมชนของตนเองให้มากขึ้น รณรงค์ให้เกิดการผลิต, การซื้อขายสินค้าท้องถิ่นโดยคนท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคที่มีการสิ้นเปลืองต้องซื้อขายกันบ่อยๆ

 

                        ในขณะที่ผู้ผลิตและผู้จำหน่ายเองก็ต้องถูกตีกรอบเอาไว้ ให้ทำการผลิตโดยอาศัยวัตถุดิบ, แรงงาน และทุนท้องถิ่นให้มากที่สุด ต้องยึดหลักการในการผลิตและจำหน่ายเพื่อท้องถิ่นเอาไว้เป็นสำคัญ ไม่คิดการใหญ่ลงทุนขยายการผลิตให้ใหญ่โต และขยายพื้นที่การจำหน่ายออกไปยังนอกพื้นที่หรือไปยังต่างถิ่น เพราะนั่นเท่ากับว่าเป็นการทำให้ต้นทุนการผลิตสูงมากขึ้น และจะต้องออกไปต่อสู้กับสินค้าเจ้าถิ่นเดิมหรือต้องต่อสู้กับทุนใหญ่ระดับชาติหรือระดับนานาชาติ

 

                        ผู้ผลิตสินค้าระดับท้องถิ่นจำนวนมากที่ประสบความสำเร็จอย่างดีเยี่ยม แต่ด้วยความโลภเมื่อเห็นว่าสามารถกุมตลาดท้องถิ่นเอาไว้ได้แล้ว จึงขยายการผลิตด้วยการกู้เงินมาลงทุนเพิ่ม เอาเงินทุนที่กู้มาไปกว้านซื้อวัตถุดิบจากแหล่งที่ไกลออกไป และต้องจ่ายเงินเพื่อสร้างโครงข่ายด้านการตลาดและการโฆษณาประชาสัมพันธ์ ทำให้สินค้าของตนเองมีต้นทุนเพิ่มขึ้นอีกเป็นจำนวนมาก จนต้องประสบความล้มเหลวในเวลาต่อมาอย่างน่าเสียดาย

 

                        ทั้งนี้ สิ่งที่ได้กล่าวมาทั้งหมดนั้นมิได้หมายความถึง ผู้ผลิตหรือผู้จำหน่ายรายใหญ่ระดับประเทศ ซึ่งมีความพร้อมทั้งทุน, ความรู้ด้านการผลิต และการจำหน่าย ซึ่งสามารถขยายธุรกิจออกไปต่อสู้กับผู้ผลิตและจำหน่ายรายอื่นๆ ในระดับโลกได้แต่อย่างใดทั้งสิ้นครับ

 

 

 

 

----------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : บอยคอตสินค้า ? : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)