ระเบิดนิวเคลียร์แผลเป็นในใจชาวฮิโรชิมา | คมชัดลึก

 

        ภาพของศพผู้เสียชีวิตที่ไหม้ดำเป็นตอตะโกจมอยู่ในแหล่งน้ำที่เดือดปุดๆ ในเมืองฮิโรชิมา จากแรงระเบิดพลังทำลายมหาศาลของระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรกของโลกที่มีการใช้ในการทำสงครามจริง เมื่อ 70 ปีที่แล้ว ยังคงตรึงอยู่ในความทรงจำของผู้รอดชีวิตจากแรงระเบิดและกัมมันตรังสี ที่ได้รับเมื่อช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 แม้เวลาจะผ่านไปนานถึง 70 ปีแล้วก็ตาม

 

        นายสุนาโอะ สุโบอิ วัย 90 ปี หนึ่งในผู้รอดชีวิตจากระเบิดนิวเคลียร์ที่กองทัพสหรัฐอเมริกาทิ้งลงยังเมืองฮิโรชิมา ศูนย์กลางอุตสาหกรรมหนักของญี่ปุ่นในสมัยนั้น ย้อนรำลึกถึงเหตุการณ์เมื่อ 70 ปีก่อนได้อย่างชัดเจนราวกับเหตุการณ์นั้นเพิ่งเกิดเมื่อวันวาน

 

 

 

 

        “มีแสงวาบสีขาว ประกายเงิน สว่างขึ้นมา” เขาเล่าถึงวินาทีที่ระเบิดนิวเคลียร์ “ลิตเติล บอย” จุดระเบิดตัวเองและเปล่งพลานุภาพการทำลายเมืองฮิโรชิมา และคร่าชีวิตชาวเมืองหลายหมื่นไปในเสี้ยววินาทีที่เกิดการระเบิด

 

        ผู้เฒ่าชาวเมืองฮิโรชิมายังพูดด้วยว่า ไม่ทราบเพราะเหตุใดตนเองจึงรอดชีวิตจากเหตุระเบิดและยังคงมีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้ แต่ยิ่งคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ยิ่งทำให้เจ็บปวดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อ 7 ทศวรรษก่อน

 

        ระเบิดลิตเติล บอย ถูกลำเลียงขึ้นเครื่องบินทิ้งระเบิด โบอิ้ง บี-29 ชื่อ “อีโนลา เกย์” และบินขึ้นไปยังระดับความสูง 9,600 เมตร เหนือเมืองฮิโรชิมา จากนั้นจึงปล่อยลงมาเมื่อเวลาประมาณ 08.15 น. วันที่ 6 สิงหาคม 2488 การจุดชนวนระเบิดเกิดขึ้นที่ระดับความสูง 580 เมตร และด้วยแรงระเบิด 13-16 กิโลตัน ทำให้ระเบิดลูกนี้มีอานุภาพต่ำกว่า “แฟตแมน” ซึ่งถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิ (21-23 กิโลตัน) เอกสารของทางการระบุว่าอานุภาพของระเบิดปรมาณูลูกนี้เทียบเท่ากับการระเบิดของระเบิดทีเอ็นทีปริมาณราว 15 กิโลตัน

 

 

 

 

        แรงระเบิดแผ่กระจายไปในรัศมี 1.5 กิโลเมตรในเสี้ยววินาที พุ่งเข้าทำลายบ้านเรือน อาคารต่างๆ รวมทั้งหักกระดูกในร่างเหยื่อ ทำลายอวัยวะภายในในฉับพลัน

 

        ผู้ที่ยังรอดชีวิตจากแรงระเบิดต้องเผชิญกับภาวะการขาดอากาศหายใจในทันที เพราะแรงระเบิดผลักดันมวลอากาศออกไปจากพื้นที่รัศมีแรงระเบิด ก่อนที่จะเกิดลมพายุย้อนกลับมายังจุดศูนย์กลางการระเบิด ทำให้ฝุ่นผงจากแรงทำลายพวยพุ่งขึ้นไปในอากาศที่ความสูงกว่า 16 กิโลเมตรเหนือเมืองฮิโรชิมา

 

        มีผู้คนประมาณ 7 หมื่นคนเสียชีวิตอันเป็นผลจากการระเบิดโดยตรง และที่ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนใกล้เคียงกัน ขณะที่ผู้คนอีกจำนวนมากต้องเสียชีวิตในภายหลังจากการระเบิด อันเนื่องมาจากกัมมันตรังสี และมะเร็ง

 

 

 

 

        สำหรับมารดาที่กำลังตั้งครรภ์นั้นก็ต้องสูญเสียทารกในครรภ์ไป หรือมิฉะนั้นก็ให้กำเนิดทารกที่พิการ เสื้อผ้าไหม้หมดจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่าเปลือย

 

        ความสำเร็จของการทิ้งระเบิดครั้งนี้ได้ถูกรายงานข่าวกระจายออกไปอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกาท่ามกลางความอยากรู้ นักวิจารณ์จำนวนมากคาดว่าน่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามก่อนที่มันจะยืดเยื้อและมีการบุกเกาะญี่ปุ่นอย่างนองเลือด

 

        สำหรับนายสุโบอิแล้วนั้น การระเบิดครั้งนั้นก่อให้เกิดบาดแผลทั้งทางร่างกายและจิตใจของเขา ที่เผชิญกับเหตุการณ์ร้ายแรงในช่วงที่ยังเป็นนักศึกษา และโชคดีที่อยู่ในรัศมี 1.2 กิโลเมตร จากศูนย์กลางการระเบิด

 

 

 

 

        แต่เช่นเดียวกับผู้รอดชีวิตจากเหตุระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรกของโลกที่มีการนำมาใช้จริง นายสุโบอิ และเหล่าผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ ยังคงจำวินาทีแห่งการทำลายล้างของการระเบิดได้อย่างไม่ลืมเลือน

 

        เขาและผู้รอดชิวิต รวมกับชาวญี่ปุ่นจำนวนมาก เดินทางมายังอนุสรณ์สถานกลางเมืองฮิโรชิมาเพื่อรำลึกถึงวันแห่งการทำลายล้าง เมื่อปลายสงครามโลกครั้งที่สอง และจะคงเป็นเช่นนี้ จนกว่าลมหายใจสุดท้ายของผู้รอดชีวิตจากระเบิดนิวเคลียร์ที่เมืองฮิโรชิมา จะหมดลง