ชีวิตขาลงของอาร์โรโย (1) | คมชัดลึก

 อันที่จริง ทุกข์แสนสาหัสของนางอาร์โรโยเกิดจากตัวเธอแท้ๆ ที่คิดว่าประชาชนแสนจะโง่เง่าไม่มีทางรู้ทันหรือไม่สามารถหาใบเสร็จมายืนยันความผิดได้ จึงกล้าหลอกลวงประชาชนต่อไปโดยไม่ละอายใจแม้แต่น้อย

 ตอนนี้กรรมจึงกำลังสนองเธอเข้าเต็มเปา กรรมแรกก็คือการพูดโกหกนับครั้งไม่ถ้วน สุดท้ายหางจิ้งจอกก็โผล่มาฟ้องจนได้

 หางจิ้งจอกที่ว่านี้ก็คือการโกหกคำโตว่าเธอสมัครใจไปนอนที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงมะนิลาเพื่อกักโรคตัวเอง หลังเพิ่งเดินทางกลับจากการเยือนต่างประเทศ ทั้งนี้เพื่อเป็นตัวอย่างของความรับผิดชอบต่อสังคมในการป้องกันการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ ซึ่งทำให้มีชาวตากาล็อกติดเชื้อกว่าพันคนแล้ว

 แต่ความลับย่อมไม่มีในโลกนี้ ความจริงจึงแตกดังโพละจากการขุดคุ้ยของสื่อหลายฉบับที่ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบในโรงพยาบาลแห่งนั้นว่า เหตุผลแท้จริงที่นอนในโรงพยาบาลนั้นเป็นเพราะเธอไปให้แพทย์แก้ไขหน้าอกปลอมที่เคยเสริมไว้ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 2523 เนื่องจากของเดิมที่ทำไว้เกิดรั่วเสียหาย 

 ตอนแรก โฆษกทำเนียบประธานาธิบดียืนยันเป็นกระต่ายขาเดียวว่านางอาร์โรโยไม่ได้รับการผ่าตัดเอาหน้าอกที่เสริมไว้ออก แต่เมื่อจำนนต่อหลักฐาน น้ำเสียงของโฆษกผู้นี้ก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป โดยยอมรับว่าระหว่างที่เข้าพักในโรงพยาบาลเพื่อกักโรคตามคำแนะนำของกระทรวงสาธารณสุข นางอาร์โรโยถือโอกาสนี้ให้แพทย์ผ่าตัดเอาเนื้อเยื่อก้อนเนื้อที่หน้าอกและขาหนีบไปตรวจ ซึ่งผลออกมาพบว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร

 และจากเดิมที่เคยยืนกรานว่านางอาร์โรโยไม่เคยผ่าตัดเสริมอก โฆษกจอมเชลียร์ (เชียร์ +เลีย) ก็ยอมรับเสียงอ่อยๆ ว่านางอาร์โรโยเคยผ่าตัดฝีที่หน้าอกออกจริง และหมอได้ใส่วัสดุบางอย่างไว้แทน

 นีล ครูซ คอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์ ฟิลิปปินส์ เดลี อินไควเรอร์ ให้ความเห็นว่า ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่าเธอเสริมหน้าอกหรือไม่ แต่อยู่ที่ว่านางอาร์โรโยและบรรดาเหลือบการเมืองที่รายล้อมอยู่รอบด้านมีแต่พูดโกหกแม้กระทั่งในเรื่องแสนธรรมดาแท้ๆ แสดงให้เห็นว่ารัฐบาลของเธอโกหกเป็นประจำ
 ยิ่งน้ำลดตอผุด สื่อก็ยิ่งจับผิดโกหกคำโตของนางอาร์โรโยได้มากขึ้น

บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์