ร้านกาแฟ ร้อยเนื้อ ทำนองเดียว | คมชัดลึก

 

                       ยุคสมัยที่เพลงไทยเฟื่องฟูผู้ผลิต หรือค่ายเพลงมีรายได้จากการจำหน่ายเทปคาสเซตมากมาย ยุคนั้นมีคำพูดอยู่สองประโยคที่ฟังกันจนจำขึ้นใจ หนึ่งคือ “เพลงละพัน วันละเพลง” สองคือ “ร้อยเนื้อ ทำนองเดียว” ความหมายของประโยคที่ว่า เพลงละพัน วันละเพลงนั้น หมายถึงการที่เจ้าของลิขสิทธิ์หรือค่ายเพลง เอาเพลงที่ต้องการโปรโมทไปจ้างให้นักจัดรายการตามสถานีวิทยุต่างๆ เปิดบ่อยๆ เปิดซ้ำๆ ทั้งวัน โดยมีค่าตอบแทนให้เปิดเป็นเงินวันละหนึ่งพันบาท

 

                       ส่วนความหมายของ “ร้อยเนื้อ ทำนองเดียว” เป็นความหมายที่เสียดสีเพลงไทยสมัยนั้น ว่าเปลี่ยนแปลงเพียงแค่ความหมายและเนื้อหาในเนื้อร้อง ส่วนทำนองก็ลอกๆ กันไป หรือบางครั้งเอาทำนองมาจากเพลงต่างประเทศด้วยซ้ำไป เรียกว่าทำเพลงกันแบบสุกเอาเผากินหาทำนองจากที่ไหนมาก็ได้แล้วแต่งเนื้อร้องสวมลงไป

 

                       “ร้อยเนื้อ ทำนองเดียว” ยังถูกนำใช้เสียดสีธุรกิจอีกหลายอย่าง ที่ทำตามแบบกันไปหรือลอกเลียนโดยไม่ต้องไปเสียเวลาคิดวิธีการขึ้นมาใหม่ ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดก็คือ ธุรกิจเปิดร้านขายกาแฟ ส่วนมากเปิดร้านขึ้นมาแล้วก็ตกแต่งร้าน หรือหาทำเลที่ให้คนเห็นแล้วอยากมาถ่ายรูป หรือมาเช็กอินในโลกโซเชียลมีเดียเพื่อสร้างการรับรู้

 

                       หลังจากนั้นก็ไม่ต้องคำนึงถึงคุณภาพของสินค้าและบริการใดๆ อีกต่อไป เพียงแค่มีกาแฟร้อนและเย็นหลากหลายรสจำหน่าย ให้บริการอินเทอร์เน็ตไวไฟสำหรับลูกค้าที่จะใช้เช็กอินและอัพรูปขึ้นโซเชียลมีเดียได้ พอคนรู้จักมากๆ ก็จะขายกาแฟได้มากสักระยะหนึ่ง หลังจากนั้นเมื่อมีร้านแห่งใหม่ที่ถูกพูดถึงมากกว่าในแง่ของการตกแต่งและมุมถ่ายรูปที่สวยงาม ผู้บริโภคก็จะหันไปหาร้านแห่งใหม่ทิ้งให้ร้านเก่ากลายเป็นร้านร้าง

 

                       ธุรกิจร้านกาแฟทั้งหมดให้บริการด้วยกาแฟสด ซึ่งต้องใช้เวลาในการปรุงและการชงพอสมควร ดังนั้น แต่ละแห่งจึงมีขีดความสามารถในการรองรับลูกค้าจำนวนไม่มากนัก เจ้าของร้านจึงต้องบริหารจัดการเรื่องเวลาให้เหมาะสมลงตัว การขยันปรับเปลี่ยนมุมหรือการตกแต่งภายในร้าน ให้เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ก็เป็นสิ่งสำคัญไม่แพ้รสชาติของกาแฟ เพราะจะได้เกิดมุมดึงดูดลกค้าให้เข้ามาใช้บริการได้บ่อยๆ เช่นกันกับการขยันหาเมนูใหม่ๆ ทั้งรสชาติของกาแฟและขนมเครื่องเคียงที่กินคู่กัน ก็จะช่วยให้ลูกค้าเกิดความประทับใจมาใช้บริการซ้ำได้บ่อยครั้งมากขึ้น

 

                       ธุรกิจร้านกาแฟในลักษณะร้อยเนื้อทำนองเดียวนั้น ส่วนใหญ่อยู่ได้เพราะมีธุรกิจข้างเคียงเช่น จำหน่ายเมล็ดกาแฟ, จำหน่ายเครื่องชงกาแฟ, จำหน่ายของที่ระลึก ฯลฯ เป็นรายได้หลัก การทำร้านกาแฟเป็นเพียงทางสร้างรายได้ส่วนหนึ่ง และเป็นโชว์รูมของสินค้าหลักๆ เสียเป็นส่วนใหญ่

 

                       เพราะฉะนั้นหากเป็นผู้ประกอบการรายย่อยที่ไม่มีร้านสาขามากมาย และไม่มีสินค้าอื่นมาสร้างรายได้ร่วม แต่อยากทำร้านกาแฟให้ประสบความสำเร็จ จึงควรจะต้องแต่งทำนองเพลงของตนเองหรือสร้างจุดขายเฉพาะตัวขึ้นมาด้วย เพราะถึงอย่างไรเมล็ดกาแฟหรือเนื้อร้องก็คงต้องใช้ซ้ำกันกับผู้ประกอบการรายอื่นๆ อยู่แล้ว มิฉะนั้นร้านของเราก็จะเข้าตำรา “เนื้อร้องเดียว ทำนองเดียว” ไม่มีจุดขายใดๆ สำคัญพอที่จะให้ลูกค้าจดจำ หรือเดินเข้าร้านมาอุดหนุนด้วยซ้ำไปครับ

 

 

 

 

-------------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : ร้านกาแฟ ร้อยเนื้อ ทำนองเดียว : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)