สาวศรีสะเกษใช้ความรักจูงมือหนุ่มอังกฤษ..ฝ่ามรสุมชีวิต
Play
02 ก.ค. 2558
สาวศรีสะเกษใช้ความรักจูงมือหนุ่มอังกฤษ..ฝ่ามรสุมชีวิต : เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์ เรื่อง... กวินทรา ใจซื่อ เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน
ชีวิตครอบครัวกว่าจะลงตัวอยู่ด้วยกันด้วยความรักและความเข้าใจไม่ใช่เรื่องง่าย คนสองคนต้องช่วยกันประคับประคองความรักเพื่อสร้างครอบครัวให้มั่นคง ต้องเจอทั้งทุกข์และสุข เช่นเดียวกับ “กรรณิการ์ พูลดับ ฮัทชินสัน” สาวอีสานจาก อ.ขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ ที่ต้องต่อสู้ชีวิตฝ่าฟันอุปสรรคตั้งแต่เป็นวัยรุ่น จนได้มาพบรักแท้กระทั่งมีครอบครัวที่มอบความรักและความเข้าใจให้กันและกัน
เส้นทางชีวิตที่ต้องผ่านการต่อสู้ดิ้นรนตั้งแต่วัยสาว หลังจากเรียนจบชั้นประถมศึกษาที่บ้านเกิด “กรรณิการ์” ตัดสินใจเดินทางหางานทำที่กรุงเทพมหานคร เริ่มจากการทำงานบ้านกับน้า แล้วเปลี่ยนงานหลายแห่ง ทำทั้งงานก่อสร้าง ล้างจานในร้านอาหาร ขายเครื่องใช้ไฟฟ้า โรงงานเย็บผ้า จนอายุ 19 ปี เธอได้แต่งงานกับสามีคนไทยและใช้ชีวิตคู่อยู่เพียงปีเดียวก็ต้องเลิกรา เพราะความไม่เข้าใจกัน
“ตอนนั้นไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่ง ใครจ้างทำงานก็ทำทุกอย่างจนได้เจอเพื่อนที่เปิดร้านอินเทอร์เน็ตก็ชวนให้มาทำงานที่ร้าน ช่วงนี้เพื่อนเขาเอาภาพเราลงในเว็บไซต์หาคู่ให้ มีหลายคนเข้ามาคุยด้วย แต่ก็ยังไม่คิดจริงจัง เพราะต้องทำงานดูแลครอบครัว เงินที่หามาได้ก็ส่งให้แม่ทั้งหมดเพื่อใช้รักษาพ่อที่ป่วยเป็นมะเร็งและเลี้ยงลูกชายที่เกิดกับสามีเก่าที่ฝากแม่เลี้ยงดู จึงคิดว่าอยู่คนเดียวดีกว่า เพื่อนแนะนำให้ไปทำงานรับจ้างให้ไกด์ชาวต่างชาติคนหนึ่ง ช่วงนั้นพูดภาษาอังกฤษยังไม่ได้ เขาให้ช่วยทำอะไรก็ทำทุกอย่างทำให้ได้ฝึกภาษาไปด้วย”
ระหว่างที่ช่วยงานทั้งที่ร้านอินเทอร์เน็ตและเป็นผู้ช่วยไกด์ บังเอิญเจอกับ “แอนดรูว์ เจมส์ ฮัทชินสัน” ผู้จัดการแผนกสินค้าชาวอังกฤษ ที่ใช้เวลาช่วงวันหยุดเดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้พูดคุยกันแบบเพื่อนที่คุยกันถูกคอ จากนั้น “แอนดรูว์” ก็เดินทางกลับประเทศ นานกว่า 1 ปี เขากลับมาอีกครั้ง เพื่อตามหาเธอ
“ผมเดินทางมาเมืองไทยประมาณปี 43 ที่ได้เจอคุณกรรณิการ์ครั้งแรก หลังจากเดินทางกลับอังกฤษก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก แต่ก็ยังนึกถึงเธอตลอด เพราะชอบอัธยาศัยที่เธอเป็นคนคุยสนุก ยิ้มแย้ม สู้ชีวิต ทำงานทุกอย่างเพื่อครอบครัวเพื่อให้คนทางบ้านมีความสุข ประทับใจตอนพบกันครั้งแรกที่เราพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตเราอย่างไม่ปิดบัง ปี 44 จึงเดินทางมาที่เมืองไทยอีกครั้งเพื่อตามหาเธอ คิดว่ามาครั้งนี้หากเธอยังไม่มีใครก็จะขอคบหาดูใจกันอย่างจริงจัง”
หลังจากที่ทั้งคู่เจอกัน “แอนดรูว์” ตัดสินใจขอคบหา “กรรณิการ์” ในฐานะคนรัก ความประทับใจที่พูดคุยเป็นกันเอง สนุกสนาน เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ไม่เรื่องมาก และมีความเป็นมิตรกับทุกคน ทำให้เธอตัดสินใจลองคบหาตลอด 2 ปีที่ดูใจกันทำให้ทั้งสองคนมั่นใจว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน จึงตกลงแต่งงาน ในปี 45 “กรรณิการ์” จึงย้ายไปอยู่กับสามีที่อังกฤษ
“ไม่เคยสนใจถามเรื่องส่วนตัวเขาว่ามีรถ มีบ้านไหม เพราะไม่คิดว่าอยากได้ แต่แรกๆ ที่ตัดสินใจแต่งงานช่วงนั้นอายุ 22 ปี ส่วนสามีอายุห่างจากเรา 10 ปี เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว เวลาทำงานเป็นคนละเอียดและจริงจัง ขณะที่เรายังเด็กอยากใช้ชีวิตแบบง่ายๆ สบายๆ จะโดนบ่นตลอด แรกๆ เขาไม่ชอบ ประเพณีวัฒนธรรมแตกต่างกันต้องปรับตัว นิสัยแตกต่างกัน ทำให้บางครั้งคิดว่าสามีเป็นพ่อมากกว่าจะเป็นสามี”
การใช้ชีวิตที่อังกฤษในระยะแรก “กรรณิการ์” บอกว่าลุ่มๆ ดอนๆ เพราะต้องปรับตัวในการใช้ชีวิตคู่ ความแตกต่างของคนสองคน ทำให้บางครั้งทะเลาะกันบ้าง แต่ทางแก้ปัญหาคือการพูดคุยกัน ไม่ปล่อยให้ปัญหายืดเยื้อ หลังจากมาอยู่ได้ไม่นาน “กรรณิการ์” ต้องการมีเงินส่งเสียเลี้ยงดูครอบครัวที่เมืองไทย แต่ไม่ต้องการรบกวนสามี ทำให้ใช้ทางลัดในการหาเงิน หลงผิดติดการพนัน เพราะคิดว่าหาเงินได้ง่ายและเยอะ ทําให้รวยเร็ว แต่การติดการพนันครั้งนั้น เกือบทำให้ต้องสูญเสียครอบครัวทั้งชีวิต
“เป็นมรสุมครั้งใหญ่ในชีวิต ตอนนั้นมีงานทำแล้ว พอมีเงินใช้เอง แต่อยากมีเงินเยอะๆ ส่งให้แม่เดือนละเป็นแสน ทำให้คิดรวยทางลัดจนติดการพนัน ไม่ดูแลครอบครัว เริ่มแรกได้เงินดี เล่นพอหอมปากหอมคอ แต่เล่นไปเรื่อยๆ มีแต่เสีย เพราะต้องเอาเงินที่เสียไปคืนมา สุดท้ายต้องเสียงาน สามีมารู้เพราะแอบเอาบัตรเครดิตไปรูดจนหมดวงเงิน ติดหนี้กับธนาคารประมาณ 3,000-4,000 ปอนด์ เขาเป็นคนที่เกลียดการพนัน แต่ภรรยาตัวเองกลับมาเล่นจนเป็นหนี้สิน เขายื่นคำขาดบอกให้เลิกเล่น หากแอบเล่นอีกก็เลิกกัน แต่ถ้าเลิกเล่นเขาให้โอกาส ทำให้ได้คิดและกลัวว่าชีวิตครอบครัวจะพัง จึงเลิกเล่นการพนันเด็ดขาด"
เมื่อสามีให้โอกาสชีวิตคู่กำลังจะไปได้ดี เมื่อทั้งคู่ต้องการมีโซ่ทองคล้องใจ จน “กรรณิการ์” ตั้งท้อง ทั้งคู่ดีใจมากต่างเฝ้ารอลูกที่จะลืมตาดูโลก แต่เพียง 2 เดือนเด็กในท้องไม่สมบูรณ์ ทำให้ “กรรณิการ์” แท้งลูก จากที่เคยดีใจอย่างมากมาย เหมือนฟ้าถล่มลงตรงหน้าและด้วยความเสียใจ โทษตัวเองที่ดูแลตัวเองไม่ดี จึงทําร้ายตัวเองด้วยการอดข้าว อดนํ้า ตรอมใจอย่างหนัก เกิดภาวะเศร้าซึม ไม่สามารถควบคุมสติตัวเองได้
“ช่วงนั้นสามีดูแลไม่ห่าง เขากลัวว่าเมียจะตาย คอยเอาข้าวน้ำหยอดเข้าปาก เพราะเราไม่กินอะไร เขาดูแลทั้งเรา ดูแลบ้าน ทำงาน กับข้าวแบบไหนที่เราชอบกินอย่างน้ำพริก ไม่เคยทำก็พยายามหัดทำ เวลาสามีไปทํางาน แม่สามีมาคอยดูแลอย่างดี จนสามีพาเราไปวัดไทยทำให้ค่อยๆ มีสติ รู้จักและเข้าใจชีวิตมากขึ้น จากนั้นเริ่มคิดได้ รู้จักการใช้ชีวิตพอเพียงขึ้น ปรับตัว ปรับชีวิต เริ่มปลูกผักกินเอง เรียนเสริมสวยและเปิดร้านสปาทำเองคนเดียว พอสุขภาพกาย สุขภาพใจดี เราทั้งคู่ก็มีลูกด้วยกัน”
กว่าที่จะผ่านมรสุมชีวิตไปได้ ทั้งคู่ต่างต้องฝ่าฟันอุปสรรค กว่าครอบครัวจะมีความสุข ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกัน ทั้งคู่มีหลักยึดเหนี่ยวในการใช้ชีวิตให้มีความสุข การยอมให้อีกฝ่ายเมื่อทะเลาะกัน ขอโทษกันเมื่ออีกฝ่ายทำผิด พูดคุยปรับความเข้าใจกัน ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ชีวิตรักจึงจะยืนยาว
.......................................
(หมายเหตุ สาวศรีสะเกษใช้ความรักจูงมือหนุ่มอังกฤษ..ฝ่ามรสุมชีวิต : เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์ เรื่อง... กวินทรา ใจซื่อ เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน)