มายาคติกาสิโน
มายาคติกาสิโน : มองมุมยุทธศาสตร์ โดยเรือรบ เมืองมั่น
สัปดาห์ที่ผ่านมา ประเด็นอยากตั้งกาสิโนกลับมาฮิตอีกครั้งในเมืองไทย เพราะมีบิ๊กเนมอย่าง ผบ.ตร. และนักการเมืองลากตั้งกลุ่มหวือหวาออกแรงหนุนเต็มที่ เรียกทั้งเสียงค้านและสนับสนุนดังลั่น แต่ดูเหมือนผู้มีอำนาจตัดสินใจจะกังวลต่อภาพลักษณ์และศีลธรรมจนเรื่องนี้คงต้องแขวนไว้อีกเหมือนหลายๆ เรื่อง เช่น คอคอดกระ หรือโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ที่ไม่มีใครกล้าตัดสินใจ ขณะที่ข่าวลือว่า ที่ว่าฝ่ายบ่อนถูกกฎหมายและบ่อนผิดกฎหมายลงขันล็อบบี้ประเด็นตั้งและค้านกาสิโนอย่างมหาศาลนั้นก็กระพือโหม
แต่คนยังเข้าใจเรื่องกาสิโนนี้แตกต่างกันมาก ควรแก้มายาคติที่มีในสำนึกก่อน ประเด็นแรกคือ ตัวคนที่คิดต่างนั้น ใช่ว่าจะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับธุรกิจประเภทนี้ ไม่ว่าจะเป็นผลประโยชน์หรือสันดาน คนที่สนับสนุนการเปิดกาสิโนนั้นอาจเชื่อโดยสุจริตที่ว่า บ่อนถูกกฎหมายจะนำเงินเยอะแยะเข้าประเทศและลดบ่อนผิดกฎหมายได้ พวกเขาไม่จำเป็นต้องเป็นผีพนันแต่อย่างใด ขณะที่พวกที่ค้านนั้นก็อาจเพราะอยากเห็นบ้านเมืองรักษาศีลธรรมจริงๆ และคิดว่า ถ้ามีบ่อนถูกกฎหมายคนจะติดการพนันมากขึ้น คนพวกนี้ก็อาจมิใช่ดัดจริตชนดังปรามาสเสียทุกคน
ประเด็นต่อมาคือ การก่อตั้งกาสิโนนั้น ไม่ใช่การเปิดบ่อนเสรีนะครับ ถ้าตั้งกาสิโนจะมีกฎระเบียบควบคุมมากมาย มีการบริหารจัดการเป็นระบบ และในระยะแรกคงไม่ออกใบอนุญาตเปิดกันเป็นว่าเล่นเหมือนร้านเหล้า ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับเปิดเสรีการพนันที่ใครจะเล่นการพนันตรงจุดไหนก็ได้ แต่ประเด็นที่น่าคิดมากกว่าคือ ตั้งบ่อนการพนันให้ถูกกฎหมายแล้วจะทำให้คนมีตังค์หันมาเล่นในบ่อนของรัฐ เลิกเล่นกันเองนอกการควบคุมของรัฐนั้น เป็นเรื่องฝันไปครับ เพราะคนที่จะมาเล่นในบ่อนรัฐนั้น คงเป็นแต่ชาวต่างชาติที่ไม่กลัวการเปิดเผย ส่วนคนไทยหน้าบาง น่าจะแอบไปเล่นกันที่อื่นไม่ให้ใครรู้อยู่ดี อีกทั้งคนรักการพนันบ้านเราไม่ใช่มีแต่ชอบแต่บัคคารา หรือสลอต แต่พวกเขาเล่นกันทุกอย่าง ตั้งแต่กัดปลา มวยตู้ บอลลีก ไปจนถึงตลาดหุ้น ลองไปดูเอาเถอะว่า มีสักกี่คนลงทุนระยะยาวและคิดว่ามีส่วนเป็นเจ้าของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์จริงๆ ฟันธงได้เลยว่า เงินตราจะยังรั่วไหลไปยังประเทศเพื่อนบ้านหรือไปนอกระบบอยู่ดี
มายาคติอีกประการหนึ่งที่หนักหนาไม่น้อยคือ การคิดว่าการเปิดกาสิโนจะเป็นตัวกระตุ้นให้บ้านเมืองเสื่อมฉิบหายกว่าที่เป็นอยู่ และต่อเนื่องไปด้วยเรื่องเลวร้ายครบวงจร ทั้งยาเสพติด กรรโชกหรือขายตัว ข้อเท็จจริงคือ ไม่มีกาสิโนเรื่องพวกนี้ก็เต็มที่อยู่แล้ว และการโฆษณาชักชวนคนให้เข้าสู่วงจรอุบาทว์ของการพนันยังไงกาสิโนก็เทียบกับพวกใต้ดินไม่ได้ ส่วนเรื่องที่คิดว่าเปิดเอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอมเพล็กซ์ จะเป็นเรื่องเสียเปล่า เพราะนักพนันกับคนมาดูโชว์เป็นคนละกลุ่มกันนั้นก็จริง แต่ไม่เสียเปล่าหรอกครับ กาสิโนระดับโลกจริงๆ ที่ไม่ใช่บ่อนกระจอกชายแดนนั้น ขายเอ็นเตอร์เทนอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ครอบครัวพากันไปชมการแสดง รับประทานอาหาร และสนุกสนานกับเกม โดยไม่ข้องแวะกับการพนันที่เป็นของคนอีกกลุ่มหนึ่งเลย
เมื่อสรุปความแล้วก็พบว่า เปิดหรือไม่เปิดกาสิโนก็มีข้อดีข้อเสียทั้งนั้น ถ้าไม่เปิดประเทศชาติก็ไม่ได้ดีขึ้น เพราะการกวาดล้างอบายมุขนั้นเป็นเรื่องลำบากมานานแล้ว คนไทยจำนวนมากก็ยังเล่นพนันกันเหมือนเดิม ขณะที่เปิดประเทศชาติก็ไม่ได้เสียหายอะไรมากขึ้น ที่ได้แน่ๆ อย่างเดียวคือ เงินพนันจากต่างชาติ ซึ่งก็ไม่ผิดหรอก เพราะประเทศไหนๆ เขาก็ทำกัน แต่ถ้ามาเปิดในช่วงเศรษฐกิจแบบนี้ก็จะเจอกับคำถามที่ว่า เราไร้น้ำยาในการหาเงินเข้าประเทศจนถึงกับต้องพึ่งพาเงินจากการพนันเชียวหรือ