'ผู้ลี้ภัยคือคนธรรมดาที่มีชีวิตไม่ธรรม | คมชัดลึก

              วันที่ 20 มิถุนายนของทุกปี ถือเป็นวันผู้ลี้ภัยโลก สำหรับในปีพ.ศ. 2558 นี้ สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นเอชซีอาร์)  ได้ออกแคมเปญใหม่ โดยใช้สาสน์หลักว่า “ผู้ลี้ภัยคือ มนุษยปุถุชนคนธรรมดาเหมือนกับคุณ และฉัน พวกเขาคือ คนธรรมดาที่มีชีวิตไม่ธรรมดา” เพื่อสร้างความใกล้ชิดระหว่างบุคคลทั่วไปผู้มีชีวิตปกติสุข ปลอดภัย กับ

              ผู้ลี้ภัยที่จำใจต้องต้องทิ้งถิ่นฐานของตนด้วยเหตุการณ์ความขัดแย้งไม่สิ้นสุด และใช้ชีวิตอย่างกระเสือกกระสน ขอเพียงแค่ให้วันนี้มีชีวิตรอดเพื่ออยู่ปกป้องครอบครัวที่รักต่อไป
        
              ในการลดช่องว่างระหว่างบุคคลทั่วไปกับผู้ลี้ภัย เรื่องราวชีวิตของผู้ลี้ภัยอันหลากหลายถูกเล่าผ่านทางเว็บไซต์ www.unhcr.or.th และสปอตบนจอบิลบอร์ด ที่นำเสนอโดย คาเล็ด โฮสเซนี ทูตสันถวไมตรีของยูเอ็นเอชซีอาร์ อดีตผู้ลี้ภัย และนักเขียนเรื่อง “เด็กเก็บว่าว”
       
              ผู้ชมสามารถมองหาความเหมือนในความต่างของตนกับผู้ลี้ภัย อาทิ เป็นคุณพ่อคุณแม่ของลูกๆ เป็นนักฟุตบอล เป็นนักเรียน เป็นสถาปนิก เป็นนักดนตรี เป็นพี่ชาย เป็นแฟชั่นนิสต้า ฯลฯ ผ่านการอ่านความทรงจำที่ได้รับการถ่ายทอดจากปากของ

              ผู้ลี้ภัยออกมาเป็นตัวอักษรแคมเปญวันผู้ลี้ภัยโลก 2558        
        
              มูฮัมมัด ยาคูป วัย 16 ปี เป็นทั้งพ่อครัว พี่ชาย ที่ปรึกษา และผู้ลี้ภัย “สมัยที่พวกเราอยู่ที่จังหวัดกาซนิ ประเทศอัฟกานิสถาน นาอีม และยาซดาน น้องชายของผม จะเอาอาหารกลางวันมาให้ผมที่โรงเรียนแล้วนั่งทานด้วยกัน น้องชายทั้งสองของผมไม่ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเพราะเป็นใบ้ และหูหนวก จึงรับหน้าที่พาแกะขึ้นไปเลี้ยงบนภูเขาแทน ตอนนี้เราอยู่ที่ปากีสถาน ต้องเลี้ยงดูตัวเอง นาอีมน้องชายคนโตทำอาหารให้พวกเราทุกคน ผมคิดว่าวันหนึ่งเขาจะเป็นพ่อครัวที่เก่งที่สุด เพราะเขาชอบทำอาหารมาก ความฝันของผมคือ อยากส่งเขาเข้าโรงเรียนสอนทำอาหาร เขาไม่จำเป็นจะต้องได้ยิน หรือพูด เพียงแต่แค่สังเกต เพราะเขาเป็นคนฉลาดมากอยู่แล้ว สามารถเรียนรู้อะไรได้รวดเร็ว บางทีสักวันหนึ่ง ถ้าเรามีบ้านของตัวเอง และมีเงินมากพอ เราจะเปิดร้านอาหารของเรา”         
        
              ยาคูป วัย 16 ปี นาอีมวัย 14 ปี และยาสดานวัย 11 ปี เกิดที่ประเทศอัฟกานิสถาน หลังจากครอบครัวของเขาถูกข่มขู่จากกลุ่มตาลิบันในปีพ.ศ 2553 พวกเขาจึงต้องลี้ภัยมายังปากีสถาน เมืองเควตตา แม่ของพวกเขาเสียชีวิตระหว่างคลอดลูกก่อนจะเดินทางมาถึงปากีสถาน ส่วนพ่อเสี่ยงอันตรายเดินทางโดยเรือไปประเทศออสเตรเลียในปีพ.ศ 2555 และจมน้ำเสียชีวิตพร้อมผู้ลี้ภัยคนอีก 94 คนหลังจากเรือล่มใกล้กับเกาะคริสต์มาส
       
              ยูเอ็นเอชซีอาร์ ได้รับรายงานกรณีของสามพี่น้อง และนำพวกเขามาส่งที่เมืองอิสลามาบัด ที่ที่นาอีมเริ่มรักในการทำอาหาร ตอนนี้ สามพี่น้องกำลังเฝ้ารอวันที่ความฝันของพวกเขาจะกลายเป็นจริง     
        
              อันโตนิโอ กูเตอเรส ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ กล่าวว่า “เราเห็นครอบครัวจำนวนมหาศาลต้องหนีจากความรุนแรงทั่วโลก บุคคลเหล่านี้ก็คือ พ่อ แม่ ลูกสาว และลูกชาย เหมือนกับเรา ในวันผู้ลี้ภัยโลกนี้ จึงอยากให้ทุกคนร่วมกันระลึกถึงสิ่งที่เรา และผู้ลี้ภัยมีเหมือนกันคือ ความเป็นมนุษย์คนหนึ่ง”
        
              นอกจากนี้ ยูเอ็นเอชซีอาร์  จัดงานในค่ายผู้ลี้ภัยทั้ง 9 แห่งในประเทศไทยเพื่อให้ผู้ลี้ภัยได้ร่วมระลึกถึงวันสำคัญของตนเองร่วมกัน ข้อมูลเพิ่มเติม www.unhcr.or.th
        
              หมายเหตุ : เกี่ยวกับวันผู้ลี้ภัยโลก: เริ่มจากปีพ.ศ. 2544 ที่แอฟริกามีวันผู้ลี้ภัยของตนเองคือ วันที่ 20 มิถุนายน กระทั่งที่ประชุมสมัชชาสหประชาชาติเห็นตรงกันว่า ปี 2554 เป็นวาระครบรอบ 50 ปีของอนุสัญญาเกี่ยวกับสถานะของผู้ลี้ภัย วันผู้ลี้ภัยโลกจึงถือกำเนิดขึ้นคือ วันที่ 20 มิถุนายนของทุกปี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรำลึกถึงความกล้าหาญ และความเข้มแข็งของผู้ลี้ภัยกว่า 50 ล้านคนทั่วโลก โดยเฉพาะเด็ก และผู้หญิง ที่ต้องจากบ้านเนื่องจากเหตุสงครามการประหัตประหาร และความขัดแย้ง