
จุดเดือด(จบ)
จุดเดือด(จบ) : มองมุมยุทธศาสตร์ โดยเรือรบ เมืองมั่น
สัปดาห์ก่อนกล่าวไปแล้วถึง 6 จุดปะทะขั้นสงครามกลางเมืองที่สำคัญกลางโลก สัปดาห์นี้ขอต่ออีก 6 จุดสำคัญ โดยเริ่มจาก เยเมน ที่มีความขัดแย้งซ้อนกันหลายวง ที่สำคัญคือความขัดแย้งสามฝ่ายระหว่างรัฐบาลสุหนี่ สนับสนุนโดยซาอุดีอาระเบียและชาติสันนิบาตอาหรับ ชนกลุ่มน้อยเผ่าฮูทีเชื้อสายชีอะห์ ที่อิหร่านให้การสนับสนุน และกลุ่มก่อการร้ายชาวสุหนี่คือกลุ่มอัล-ไกดาแห่งคาบสมุทรอาระเบีย ทั้งนี้การล้มล้างการปกครองเดิมและสถาปนาการปกครองใหม่ของกลุ่มฮูทีเมื่อมกราคม 2558 ทำให้สงครามกลางเมืองขยายเป็นวงกว้าง ซาอุดีอาระเบียใช้กำลังโจมตีกลุ่มฮูทีอย่างเปิดเผย เช่นเดียวกับกลุ่มก่อการร้ายขยายพื้นที่ปฏิบัติการ
โซมาเลีย นับตั้งแต่เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างกลุ่มติดอาวุธต่างๆ เมื่อปี 2534 โซมาเลียไม่มีรัฐบาลปกครองประเทศ ประเทศถูกแบ่งแยกเป็นส่วนๆ รัฐบาลที่สหประชาชาติยอมรับลี้ภัยอยู่ที่จีบูติ กลุ่มก่อการร้ายอัลชาบับยึดครองกรุงโมกาดิสชู เมืองหลวงจนถึงปี 2556 ที่กองทัพเคนยาเข้าช่วยเหลือรัฐบาลที่สหประชาชาติยอมรับยึดคืนเมืองหลวงได้ แต่กลุ่มอัลชาบับยังมีอิทธิพลอยู่ตามชายฝั่ง เช่นเดียวกับกลุ่มติดอาวุธอื่นทางภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศ สหรัฐสนับสนุนรัฐบาลโซมาเลีย เอธิโอเปียและเคนยาที่นับถือศาสนาคริสต์ส่งกำลังเข้าช่วยเหลือรัฐบาลโซมาเลียเช่นกัน
ซูดาน สงครามกลางเมืองในซูดานไม่สิ้นสุดลงแม้ว่าจะแยกเป็นสองประเทศตั้งแต่ปี 2554 เพราะมีหลายชนเผ่าอยู่ในพื้นที่เดียวกัน สหรัฐ และพันธมิตรเป็นปฏิปักษ์กับรัฐบาลโอมาร์ อัลบาร์เชียร์ของซูดาน ซึ่งขณะนี้มีหมายจับสากลเนื่องจากใช้กำลังปราบปรามฝ่ายต่อต้านในเขตดาร์ฟูร์อย่างรุนแรง จนมีผู้เสียชีวิตกว่า 3 แสนคน สหประชาชาติต้องส่งกองกำลังยูเอ็นเอเอ็มไอดี ไปรักษาสันติภาพตั้งแต่ปี 2550 ขณะที่สงครามระหว่างรัฐบาลกับกลุ่มแบ่งแยกดินแดนในซูดานใต้นำไปสู่เอกราชของซูดานใต้ในปี 2554 แต่ประธานาธิบดีอัลบาร์เชียร์ ยังยึดครองพื้นที่พิพาทอเบยีและสนับสนุนกลุ่มกบฏในซูดานใต้จนทำให้เกิดสงครามกลางเมืองภายในซูดานใต้เวลานี้
อียิปต์ กรณีอาหรับสปริงปี 2554 ทำให้เกิดการชุมนุมประท้วงขับไล่อดีตประธานาธิบดีฮอสนี มูบารัค ที่ครองอำนาจมายาวนาน การเลือกตั้งหลังจากนั้นทำให้กลุ่มมุสลิมบราเดอร์ฮู้ด ขึ้นมามีอำนาจและพยายามนำประเทศไปสู่แนวทางอิสลามเคร่งจารีต ทำให้เกิดการใช้ความรุนแรง กองทัพนำโดย พล.อ.อับเดล ฟาตาห์ เอลซีซี จึงยึดอำนาจและประกาศให้กลุ่มดังกล่าว เป็นกลุ่มนอกกฎหมายเมื่อ กรกฎาคม 2556 แต่ความรุนแรงยังไม่จบสิ้น บางส่วนหันไปใช้ยุทธวิธีแบบกองโจร สหรัฐสนับสนุนรัฐบาลอียิปต์ ขณะที่กลุ่มบราเดอร์ฮู้ดที่มีตุรกีสนับสนุนเนื่องจากรัฐบาลเป็นเครือข่ายบราเดอร์ฮู้ดเดียวกัน
ลิเบีย กรณีอาหรับสปริงปี 2554 ทำให้เกิดการชุมนุมประท้วงขับไล่อดีตประธานาธิบดีมูอัมมาร์ กัดดาฟี นำไปสู่สงครามกลางเมืองที่ควบคุมไม่ได้ สหรัฐและพันธมิตรให้การสนับสนุนฝ่ายกบฏโค่นล้มอำนาจประธานาธิบดีกัดดาฟีสำเร็จเมื่อตุลาคม 2554 แต่จนถึงบัดนี้ยังไม่สามารถจัดการเลือกตั้งในลิเบียได้ เนื่องจากเกิดสงครามกลางเมืองต่อเนื่องจากกลุ่มติดอาวุธหลายกลุ่ม สหรัฐและสหประชาชาติให้การรับรองรัฐสภาชั่วคราวที่บริหารประเทศอยู่ แต่สมาชิกรัฐสภานั้นมีจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มก่อการร้ายต่อต้านสหรัฐ ล่าสุดกลุ่มไอเอสขยายปฏิบัติการเข้าไปในลิเบียตั้งแต่พฤศจิกายน 2557
ไนจีเรีย เป็นพื้นที่แห่งความขัดแย้งใหม่ระหว่างมุสลิมกับคริสต์ ซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 50 เท่ากันการที่มุสลิมส่วนใหญ่เป็นชาวสุหนี่และพื้นที่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือยากจน ทำให้กลุ่มก่อการร้ายโบโกฮารามเติบโตขึ้นตั้งแต่ปี 2552 และสังหารผู้บริสุทธิ์ไม่ต่ำกว่า 7,000 คน อีกทั้งขยายปฏิบัติการไปยังประเทศเพื่อนบ้านคือ ชาด ไนเจอร์ และแคเมอรูน ซึ่งเป็นเขตอิทธิพลของฝรั่งเศส รัฐบาลไนจีเรียยังไม่สามารถปราบปรามได้ แต่สหรัฐยังไม่เข้าแทรกแซงเนื่องจากเกรงใจไนจีเรีย ซึ่งเป็นชาติกำลังหลักของกองกำลังสหภาพแอฟริกัน



