สังคมห่วงใยไม่กินทิ้งกินขว้าง | คมชัดลึก

 

        ท่ามกลางสภาวะขาดแคลนอาหารโลกที่กำลังรุกคืบ ยังปรากฏพฤติกรรมคนบางกลุ่มที่ยังไม่เห็นความสำคัญ ซ้ำไม่ลดละการกินทิ้งกินขว้าง ด้วยตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว รัฐบาลไทยจึงจับมือองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (เอฟเอโอ) เปิดตัวแคมเปญ “โครงการรณรงค์ลดการกินทิ้งกินขว้าง (Save Food)” คิดก่อนสั่ง คิดก่อนซื้อ คิดก่อนกินทิ้งกินขว้าง ถือเป็นแคมเปญแรกในภูมิภาคอาเซียน โดยมี ดร.อภิชาติ พงษ์ศรีหดุลชัย ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ ฮิโรยูกิ โคนูม่า ผู้ช่วยผู้อำนวยการใหญ่ และผู้แทนเอฟเอโอประจำภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก ร่วมแถลง

 

        ฮิโรยูกิ เปิดเผยว่า ทั่วโลกมีอาหารสูญเปล่าไปคิดเป็นมูลค่ากว่า 32 ล้านล้านบาท ในระหว่างกระบวนการเก็บเกี่ยว การจัดการ การขนส่ง การจัดจำหน่าย และการจัดเก็บ หรือแม้กระทั่งการทิ้งไปเสียเฉยๆ โดยผู้บริโภคเอง โดยผู้ค้าปลีกหรือโดยผู้ให้บริการเกี่ยวกับอาหาร น่าตกใจว่า นั่นเทียบเท่ากับอาหารถึง 1,300 ล้านตัน หรือคิดง่ายๆ มากถึงหนึ่งในสามของอาหารที่ผลิตได้ในโลกเลยทีเดียว

 

        “การจัดการที่ไม่ถูกวิธีในแต่ละห่วงโซ่อาหาร และอาหารที่เหลือทิ้งในระดับผู้บริโภคเอง ส่งผลกระทบมากไม่แค่ต่อระบบเศรษฐกิจ แต่ทำให้สูญเสียทรัพยากรธรรมชาติอันมีค่า ตั้งแต่ขั้นตอนการปลูก เก็บเกี่ยว ผลิต และขนส่งอาหารให้ เราควรตระหนักถึงเกษตรกร ชาวประมง ที่ต้องใช้แรงงาน ใช้ทรัพยากรธรรมชาติต่างๆ เพื่อนำมาทำเป็นอาหาร ความเป็นจริงที่ว่า ผู้บริโภคไปรับประทานอาหารที่ร้านมักสั่งมากเกินความพอดี หรือซื้อของมากินมากไป พอเหลือก็ต้องทิ้ง ทำให้มองได้ว่าเป็นเรื่องของความไม่ใส่ใจ เป็นความสูญเปล่าที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น อยากให้ตระหนักว่า ทุกวันนี้ยังมีผู้คนหิวโหยรอคอยอาหารอีกมาก ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเอเชีย และแอฟริกา” ผู้แทนเอฟเอโอ กล่าว

 

        ด้านคนทำอาหาร “อิ๊ก” บรรณ บริบูรณ์ หรือ “เชฟอิ๊ก” สะท้อนมุมมองในฐานะที่อาจมีส่วนสร้างความสูญเสียอาหารโดยไม่จำเป็นว่า ขณะนี้นอกจากจะเป็นเชฟแล้ว ยังเป็นที่ปรึกษางานครัวโดยมีโอกาสได้เยี่ยมชมครัวต่างๆ ไปให้ความรู้ความเข้าใจว่าวัตถุดิบแต่ละอย่างต้องใช้ให้เหลือทิ้งน้อยที่สุด หรือของบางอย่างหากรู้จักประยุกต์ใช้ก็ไม่มีคำว่าสูญเปล่า

 

        “อย่างเศษผักสามารถนำไปทำซุป หรือต้มน้ำสต๊อก ผมเพิ่งได้ความรู้ใหม่ว่า มะนาวที่เราบีบน้ำแล้วเหลือเปลือก สามารถนำเปลือกไปผสมน้ำแล้วคั้นจนแห้งแล้วเอาน้ำที่ได้ไปทำเป็นน้ำยาเช็ดเตาได้ คนทำครัวต้องคิดเสมอว่า เหลือแล้วเอาไปทำอะไรต่อได้ หรือบางทีไม่เหลือก็อยากให้คิดถึงคนที่ไม่มีกิน อย่างโรงแรมมักมีขอบขนมปังถูกหั่นทิ้งเยอะมาก เราลดตรงนี้ได้ไหม กินทุกส่วนแม้อาจจะไม่ค่อยอร่อย นับจากนี้อยากให้คนทำอาหารกะปริมาณที่จะซื้อวัตถุดิบให้เพียงพอกับการปรุงแต่ละครั้ง ดูอายุการใช้งานของแต่ละอย่างด้วยจะได้ไม่ทิ้งเพราะหมดอายุ ที่สำคัญให้ศึกษาเทคนิค และการนำกลับมาใช้ใหม่ให้เข้าใจจะได้ไม่เหลือทิ้ง” พ่อครัวรุ่นใหม่ กล่าว พร้อมโชว์การปรุงอาหารจากของเหลือใช้ให้ชม

 

        ภายในงานยังมีนิทรรศการแสดงถึงห่วงโซ่อาหาร และการสูญเปล่าของอาหารในแต่ละขั้นตอน หรือการทิ้งขว้างอาหารเป็นอย่างไร เพื่อกระตุ้นให้เกิดการตระหนักถึงการคิดก่อนสั่ง คิดก่อนซื้อ และการบริโภคอย่างคุ้มค่า