ทุนนิยม-ไทยนิยม | คมชัดลึก

              โลกทุกวันนี้ คงจะหลีกเลี่ยงเรื่องทุนนิยมไม่พ้น  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐเป็นหัวโจกของโลกทุนนิยม และพยายามกดดันให้ประเทศต่างๆ ส่งเสริมการค้าเสรี และการแข่งขันทางการค้า

              จุดเด่นของการค้าแบบทุนนิยมก็คือการเป็นไปในลักษณะที่คนเก่งที่สุดจะขึ้นไปอยู่จุดที่สูงที่สุดและได้ประโยชน์สูงสุด

              เป็นการค้าแบบกินรวบ ที่คนมีทุนรอนเท่านั้นจึงจะมีโอกาสลงแข่งขันได้ ดังนั้นการรวบรวมทุนจึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อการค้าประเภทนี้ ทำให้มีเพียงคนไม่กี่ตระกูลหรือไม่กี่กลุ่มในประเทศหนึ่งๆ ที่จะมีเงินเพียงพอต่อการลงทุนและขยายกิจการออกไปอย่างกว้างขวาง แบบเงินต่อเงิน ขณะที่โอกาสและพื้นที่การค้าของคนทั่วไปก็จะลดน้อยถอยลงโดยลำดับ และบางกิจการก็ต้องเลิกราไป

              ปัญหาของทุนนิยมไม่ได้อยู่ที่การกินรวบยอดไปเสียทีเดียว แต่อยู่ที่โอกาสในการแข่งขัน และความสามารถในการแข่งขัน ซึ่งคนธรรมดาไม่มีทางที่จะสู้นายทุนใหญ่ได้ และถ้าปล่อยให้การค้าทั้งหมดของประเทศอยู่ในมือของคนไม่กี่ตระกูลหรือไม่กี่กลุ่ม ก็เท่ากับเรากำลังปล่อยให้ประเทศอยู่ในมือของพ่อค้า ขณะเดียวกันประชาชนทั่วไปก็จะตกอยู่ในฐานะลูกจ้างและผู้บริโภคโดยยากที่จะทำอะไรให้ดีขึ้นได้ การทำงานแต่ละวันเป็นเพียงแค่หาเงินมาจ่ายให้ค่าสินค้าและบริการจากกลุ่มทุนเหล่านั้น ไม่มีทางที่จะเงยหน้าอ้าปาก หรือมีกิจการของตัวเองที่มั่นคงได้

              ตรงนี้แหละครับ ในสหรัฐและยุโรปมีกฎเกณฑ์บางอย่างในการยับยั้งไม่ให้การค้าตกอยู่ในมือของบริษัทหนึ่งบริษัทใด หรือสยายปีกโดยไม่มีข้อจำกัด และตรงนี้เช่นกัน ที่เปิดโอกาสให้คนตัวเล็กๆ มีช่องทางหายใจและมีโอกาสต่อสู้กับยักษ์ใหญ่ได้

              สหรัฐและแทบทุกประเทศในยุโรปจะมีกฎหมายป้องกันการผูกขาดทางการค้า การทุ่มตลาด การสร้างห่วงโซ่ทางธุรกิจที่คล้องกันเป็นพวงใหญ่ หรือทำกิจการที่ครอบจักรวาล ขณะเดียวกันก็สงวนบางอาชีพไว้ให้คนทั่วไปได้ทำ ให้การสนับสนุนทางการเงิน และให้คำปรึกษาแนะนำ เพื่อให้เกิดการค้าเล็กๆ น้อยๆ กระจายอยู่ทั่วไป อันจะเป็นการถ่วงดุลบริษัทใหญ่ และผลักดันให้กิจการเล็กๆ เหล่านี้มีความเข้มแข็งที่จะก้าวหน้าต่อไป

              เราคงจะเปลี่ยนรูปแบบการค้าของเราจากทุนและการแข่งขันเสรีนิยมไปเป็นอย่างอื่นได้ยาก แต่เราก็น่าจะต้องสร้างภูมิป้องกันเพื่อให้คนทั่วไปมีโอกาสแข่งขันทางการค้า และหาวิธีจำกัดการค้าผูกขาดหรือกระจายทุนไม่ให้เป็นก้อนใหญ่เพียงไม่กี่ก้อน พร้อมกับให้ทุนสนับสนุนการค้นคว้าวิจัยเพื่อการผลิตนวัตกรรมใหม่ๆ ให้เพิ่มมากขึ้น

              โอกาสที่เท่าเทียมกัน จะนำไปสู่การแข่งขันที่เป็นธรรม และการค้าที่เป็นธรรม มีธรรมรักษ์ ธรรมบาล และจริยธรรม ซึ่งเป็นการค้าที่อำนวยประโยชน์สุขต่อทั้งนายทุนและผู้บริโภค มิใช่การถือเอากำไรเป็นจุดหมายสูงสุดเพียงอย่างเดียว และนี่คือการค้าแบบไทยนิยม

              ผมเชื่อว่าเราทุกคนอยากเห็นการค้าแบบไทยนิยม-ทุนนิยม มากกว่าทุนนิยมแบบตะวันตกล้วนๆ 

              คุณผู้อ่านที่รักครับ ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา และแล้วก็ถึงเวลาที่ผมและคอลัมน์ “วันเว้นวันฯ” จะต้องลาคุณผู้อ่าน หลังจากทำหน้าที่ต่อเนื่องมาเป็นเวลาร่วม 7 ปี ซึ่งตลอดเวลาดังกล่าวเป็นทั้งความผูกพัน และความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้ต่อกัน

              ผมไม่มีอะไรจะกล่าวนอกจากคำว่า "ขอบคุณ” สำหรับการติดตามและเป็นกำลังใจ

              ขอบคุณและสวัสดีครับ