ทุกคนล้วนมีความเสี่ยงที่ต้องจัดการบริหาร | คมชัดลึก

 

                         ผมได้มีโอกาสไปบรรยาย ข้อคิดแนวทางการบริหารการเงินส่วนบุคคลเรื่องการวางแผนการเงิน การออม การลงทุน ปัญหาเศรษฐกิจที่กระทบต่อประชาชน และท้ายสุดคือ การบริหารหนี้ ให้แก่ครูบาอาจารย์ที่สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ ที่ จ.นครศรีธรรมราช และเชียงใหม่ ซึ่งต่อไปจะเป็น ขอนแก่น และกรุงเทพฯ โดยเป็นโครงการอบรมความรู้ทางการเงินแก่ครูของธนาคารแห่งประเทศไทย ด้วยเล็งเห็นว่า ครูบาอาจารย์จะเป็นปราการสำคัญในการต่อสู้กับกระแสที่ไหลบ่ารุนแรงของระบบทุนนิยมและการตลาดที่จูงใจให้ผู้คนบริโภค

 

                         ในหัวข้อการบรรยายจุดหนึ่งผมได้กล่าวถึงความเสี่ยงที่เราท่านจะต้องเจอ หลีกไม่ได้ หนีไม่พ้น ในฐานะที่เป็นมนุษย์ทำงานตามหน้าที่ กินเงินเดือนจากกิจการ หรือสถาบันที่ตนเองสังกัด ความเสี่ยงมีดังนี้นะครับ

 

                         1.เสี่ยงที่จะมีอายุสั้นกว่าที่ควรจะเป็น อันหมายถึงการเกิดโรคภัยไข้เจ็บ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันมากระทบกับชีวิต

 

                         2.เสี่ยงที่จะมีอายุยาวกว่าที่วางแผนไว้ อันนี้หมายความว่า มีอายุยืนยาวแต่มีเงินมาเลี้ยงดูไม่เพียงพอ

 

                         3.เสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุ อุบัติภัย จนทำให้การหาเงิน การทำงานต้องหยุดชะงัก ทำให้รายได้น้อยลง เปลี่ยนจากการเป็นผู้รับภาระของครอบครัวกลายมาเป็นผู้ก่อภาระให้ครอบครัวเสียเอง อันนี้เป็นอะไรที่คนคิดถึงน้อยมาก

 

                         4.เสี่ยงที่จะสูญเสียสิ่งที่ได้ลงทุนไป ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินทางการเงิน หรือทรัพย์สินที่จับต้องได้ อันนี้ส่วนใหญ่มาจากความไม่รู้สิ่งที่ลงทุนไปมากเพียงพอ มองโลกในแง่ดีด้านเดียว เก็งกำไร หรือโลภมากเกินไป

 

                         5.เสี่ยงที่จะได้รับผลลบจากการกระทำของสภาพแวดล้อมที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง เช่น บริษัท หรือองค์กรที่เราสังกัดอยู่เกิดประสบกับความล้มเหลว

 

                         6.เสี่ยงที่จะได้รับผลจากพฤติกรรมของคนอื่น จากการกระทำของบุคคลอื่นที่เราไปมีส่วนในการกระทำของเขาและมีความผูกพันทางกฎหมาย เช่น ไปกู้แทนเขา ไปค้ำประกันในหนี้ของเขา ไปให้คำมั่นว่าจะรับผิดชอบแทนเขาถ้าเขาไม่ทำตามสัญญา อันนี้เกิดขึ้นมากที่สุดเพราะเรื่องมันจะเริ่มจากความเป็นเพื่อน ความเป็นพี่น้อง ความเป็นญาติ ทุกท่านต้องไม่ลืมภาษิตไทยที่กล่าวไว้ว่า จิตมนุษย์นี้ไซร้ยากแท้หยั่งถึง

 

                         อยากจะเตือนท่านผู้อ่านว่าในความเสี่ยงข้อ 6 นั้น ต้องไม่ใจอ่อนไปกับคำขู่ที่ว่า “ไม่เชื่อใจกันหรือ” เพื่อนกันทำไมไม่ช่วย อย่างนี้จะมีเพื่อนไว้ทำอะไร หรือไม่มีอะไรต้องกังวลเราเป็นเพื่อนเธอ เรารับผิดชอบอยู่แล้ว

 

                         ผมทำงานที่เครดิตบูโร อยากบอกว่า ที่ต้องหนักใจ เห็นใจ เข้าใจ และเอาใจช่วยมากที่สุด ก็ไอ้เรื่องนี้แหละครับ กู้แทนกันทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าคนที่มาขอนั้นไม่เคยรักษาสัญญา คิดง่ายๆ ถ้าเขาทำได้เองแล้วมาลากเราไปทำอะไร เพื่อนกันเขาทำกันอย่างนี้เหรอ ยิ่งเป็นญาติพี่น้องยิ่งงานเข้าครับ เยอะจริงๆ กรณีดังกล่าว สุดท้ายที่อยากจะเตือนก็คือ หากเรา ตัวเราประเมินออกมาได้ว่า ถ้าไอ้คนที่เราช่วยกู้แทน ค้ำประกันนั้นเบี้ยวสัญญาเราจะทำอย่างไรจึงจะรอด ถ้าหาคำตอบกรณีร้ายแรงสุดๆ ไม่เจอแล้วอย่าริเป็นพระเอก นางเอกนะครับ ตายตอนจบเป็นหนังเศร้าแทบทุกราย...

 

 

 

 

 

-----------------------

 

(สวัสดีเศรษฐกิจ : ทุกคนล้วนมีความเสี่ยงที่ต้องจัดการบริหาร : โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)