วันหยุด...ฉุดเศรษฐกิจไทย | คมชัดลึก

 

                          ดูท่าจะเป็นประเพณีของรัฐบาลไทยทุกรัฐบาลไปเสียแล้ว สำหรับการประกาศให้วันทำงานที่อยู่ระหว่างวันหยุดที่เรียกกันว่า “วันฟันหลอ” เป็นวันหยุดต่อเนื่องเพิ่มไปจากวันหยุดตามเทศกาลหรือวันหยุดราชการต่างๆ โดยหลักปฏิบัติดังกล่าวเริ่มมาตั้งแต่ครั้ง พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ด้วยข้ออ้างว่าเพื่อเป็นของขวัญให้แก่ประชาชน

 

                          ก่อนหน้านั้นไม่ว่าวันหยุดในเทศกาลใดๆ จะมีกี่วัน และจะมีวันทำงานคั่นกลางหรือไม่ก็ตาม การประกาศวันหยุดอย่างเป็นทางการจะเป็นไปในทิศทางเดียวกันกับวันหยุดของธนาคาร ซึ่งกำหนดโดยธนาคารแห่งประเทศไทย จะไม่มีการหยุดต่อเนื่องอย่างเป็นทางการเกินกว่าจำนวน 4 วัน ด้วยเกรงว่าจะส่งผลกระทบไปยังผู้ประกอบการธุรกิจทั้งหลายด้วย

 

                          ในขณะที่ภาครัฐคิดว่า การประกาศให้มีวันหยุดเพิ่มขึ้นคือการให้ของขวัญแก่ประชาชน แต่ในขณะเดียวกันความเสียหายที่เกิดขึ้นกับธุรกิจก็มีไม่น้อย เช่น ภาคการผลิตที่ไม่สามารถหยุดทำงานได้ก็จะมีต้นทุนเพิ่มขึ้น เนื่องจากต้องจ่ายค่าจ้างแรงงานเท่ากับการทำงานล่วงเวลาในวันหยุด หรือบางหน่วยการผลิตอาจจะถึงขั้นขาดแรงงานที่จำเป็นต้องทำงานไป

 

                          เงินทองที่หวังว่าจะสะพัดตามแหล่งท่องเที่ยวภายในประเทศก็เปลี่ยนไป เพราะคนไทยยุคสมัยนี้นิยมเดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศกันมากขึ้น ยิ่งมีวันหยุดยาวต่อเนื่องกันหลายวันจำนวนคนที่เดินทางไปพักผ่อนต่างประเทศก็มากขึ้นเป็นเงาตามตัว นั่นย่อมหมายถึงเงินจำนวนมากต้องไหลออกไปยังต่างประเทศ 

 

                          สิ่งสำคัญที่สุดในการมีวันหยุดยาวต่อเนื่องโดยไม่จำเป็น คือเป็นการเพาะนิสัยให้คนไทยขาดวินัย, ความอดทน และความรับผิดชอบต่อการทำงาน เพราะเท่าที่ผ่านมาทุกเทศกาลที่มีการประกาศวันหยุดพิเศษเพิ่มให้ของทุกปี คนไทยจำนวนไม่น้อยก็ยังหยุดทำงานหรือหยุดทำมาค้าขาย มากขึ้นไปกว่าวันหยุดที่ได้รับจากการประกาศนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาชีพอิสระเช่นผู้ค้าขายรายเล็กรายน้อยหรือผู้รับจ้างทำงานรายวัน       

 

                          ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา ซึ่งมีวันหยุดตามประกาศต่อเนื่องกันนานถึง 5 วัน เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดว่า มีคนหยุดงานล่วงหน้าหนึ่งถึงสองวันด้วยข้ออ้างว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการเดินทางที่คับคั่งเต็มไปด้วยรถยนต์บนเส้นทาง และอีกจำนวนมากที่หยุดต่อเนื่องในวันทำงานอีก 2 วัน เพื่อไปบรรจบกับวันเสาร์และวันอาทิตย์ต่อไป ทำให้กลายเป็นมีวันหยุดไม่ต้องทำงานยาวถึง 9 วัน โดยสังเกตได้จากสภาพการจราจรในกรุงเทพฯ และจำนวนรถยนต์ที่วิ่งกันบนท้องถนนทั้งในกรุงเทพฯ และบนเส้นทางที่ทอดตัวไปยังแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ

 

                          การใช้ชีวิตที่ชอบวันหยุดยาวนานมากขึ้นและมีรายจ่ายทางการเงินมากขึ้นเช่นนี้ ทำให้ภาคการผลิตหลายอย่างหลีกเลี่ยงไม่พ้นที่จะต้องพึ่งพาแรงงานต่างด้าว เพราะมีความมั่นคงมากกว่าที่จะพึ่งพาแรงงานไทยด้วยกัน และธุรกิจที่ทำการค้าอย่างมีระบบมีวันหยุดงานและวันทำงานชัดเจน สามารถสร้างกำไรและขยายสาขาเติบโตทิ้งห่างการค้าแบบอิสระในรูปแบบไทยๆ ไปไกลมากขึ้น จนท้ายที่สุดคนไทยในอนาคตคงยากที่จะแข่งขันกับธุรกิจการค้าเต็มรูปแบบ หรือไม่อาจจะแข่งขันแย่งตำแหน่งงานในตลาดแรงงานได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากังวลเป็นอย่างยิ่งสำหรับอนาคตของประเทศไทยครับ

 

 

 

 

 

------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : วันหยุด...ฉุดเศรษฐกิจไทย : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)