"กลับบ้าน-สร้างชีวิตใหม่" เรื่องใหญ่เพื่อเหยื่อค้ามนุษย์ | คมชัดลึก

  เริ่มต้นที่ มัทนา เชตมี ผู้ประสานงานโครงการเสริมสร้างความเข้มแข็งผู้เสียหายที่กลับจากต่างประเทศ  มูลนิธิผู้หญิง กล่าวว่า มีผู้เสียหายจำนวนน้อยที่ตัดสินใจพึ่งพากระบวนการยุติธรรม เพราะกลัวการข่มขู่คุกคาม เพราะถึงแม้ว่าศาลได้พิพากษาลงโทษนักค้ามนุษย์ไปแล้ว แต่ยังได้รับการประกันตัวและหลบหนีไปได้ ขณะเดียวกันก็ยังมีผู้เสียหายจำนวนมากที่ไม่ทราบถึงสิทธิของตน จึงเข้าไม่ถึงแหล่งให้ความช่วยเหลือ  หรือไม่ก็กลัวจะตกเป็นข่าว  ดังนั้นองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือจึงต้องระมัดระวังรักษาข้อมูลความลับของผู้เสียหาย และให้ความเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ด้วย  

 ขณะที่ ปานจิตต์ แก้วสว่าง ได้นำเสนอรายงานผลการศึกษาการสร้างชีวิตใหม่ จากกรณีศึกษาจากชาวลาว กัมพูชาและพม่า ว่า จริงๆ แล้วทุกคนก็มีความต้องการของตัวเอง เช่น อยากเรียนหนังสือในระดับสูง อยากมีอาชีพมีรายได้เลี้ยงดูครอบครัว อยากแต่งงาน ฯลฯ แต่เมื่อกลับถึงบ้านต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ อาทิ ความคาดหวังต่อหน้าที่ของลูกสาว หนี้สิน  รวมทั้งความไม่ปลอดภัย เป็นต้น ซึ่งผลการศึกษาเหล่านี้ จึงกลายเป็นประเด็นท้าทายสังคม ซึ่งล้วนเป็นโจทย์สำคัญให้แก่องค์กรที่เกี่ยวข้องได้กลับมาทบทวนอีกครั้ง 

 ส่วน ชนัญชิดา จันทะแสง ตัวแทนจากกลุ่มหญิงสู้ชีวิต ได้เสนอว่า อยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเห็นใจและเข้าใจตัวผู้เสียหายมากกว่านี้ เพราะการเริ่มชีวิตใหม่ของผู้เสียหายนั้นค่อนข้างจะลำบากมาก เนื่องจากได้รับความบอบช้ำทั้งทางร่างกายและจิตใจต่อสังคม ยิ่งทำให้ผู้เสียหายรู้สึกโดดเดี่ยว นอกจากนี้สิ่งสำคัญคือ ต้องให้ข้อมูลแก่ผู้เสียหายได้รู้ถึงสิทธิของตน การชดเชยค่าเสียหายจากกองทุนคุ้มครองรวมถึงทุนประกอบอาชีพ ซึ่งจะทำให้คนเหล่านี้มีอาชีพมีรายได้เลี้ยงดูครอบครัวต่อไปได้

 อย่างไรก็ตาม ศิริพร สะโครบาเนค ประธานกรรมการมูลนิธิผู้หญิงได้สรุปไว้อย่างน่าสนใจว่า การทำงานด้านการค้ามนุษย์ควรนำเอากระบวนทัศน์มิติหญิงชายมาใช้เป็นกรอบการวิเคราะห์ ฉะนั้นแนวทางการทำงานที่สำคัญคือ การทำอย่างไรที่จะเข้าใจประเด็นชีวิตของคน การใช้กรอบการทำงาน Rights Based Approach กรอบสิทธิมนุษยชน เราต้องเคารพในความเป็นมนุษย์ สิทธิความเป็นส่วนตัวของผู้หญิง