ภาษาไทยคำแรกที่อยากพูด‘รักเมียมาก’ | คมชัดลึก

              "แดง" สุภาวดี ปทุมราษฎร์ เกิดในครอบครัวแม่พิมพ์ของชาติ พ่อแม่เป็นข้าราชการครู จึงเลี้ยงดูลูกให้อยู่ในกรอบประเพณีที่ดีงาม เติบโตมาเป็นคนดี ใฝ่รู้ ใฝ่เรียน และเลือกเดินตามรอยของพ่อแม่ด้วยการเรียนสายวิชาชีพครู ได้เป็นครูประถมสมดังตั้งใจไว้ ตั้งแต่วัยเด็กจนเติบโตมีครอบครัว ครูแดงไม่เคยขัดสนทั้งเงินทองและความรัก อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ อบอุ่น พร้อมหน้าพร้อมตา ในชีวิตนี้ไม่เคยลำบากเพราะคุณพ่อและคุณแม่เป็นข้าราชการครู เป็นครอบครัวใหญ่ที่พ่อแม่มีฐานะเลี้ยงดูลูกๆ ในบ้านเดียวกัน เช้าแต่งตัวไปทำงาน เย็นกลับบ้านทำอาหาร ล้อมวงกันกิน อยู่กันอย่างมีความสุข

              เมื่อถึงวัยสาวพร้อมที่จะมีครอบครัว ครูแดงก็ได้แต่งงานเฉกเช่นคนอื่นๆ มีลูกหญิงชายมาเป็นหัวแก้วหัวแหวน เป็นที่รักของครอบครัว ตายายเห่อหลานมาก และขอให้ไปอยู่ด้วยที่บ้านในตัวเมืองอุบลราชธานี เพราะต้องการให้ลูกหลานได้เรียนหนังสือในโรงเรียนดีๆที่มีชื่อเสียง ซึ่งทุกคนในบ้านก็เห็นด้วย ขณะที่ครูแดงสอนหนังสืออยู่ตำบลสร้างนกทา อ.เมือง จ.อำนาจเจริญ จึงทำให้ต้องขับรถไปหาลูกๆ และเยี่ยมพ่อแม่ที่ตัวจังหวัดอุบลราชธานีทุกสัปดาห์ แม้จะลำบากบ้างในการเดินทาง แต่ครูแดงก็มีความสุขอย่างมากที่ได้ไปเยี่ยมเยียนพ่อแม่ที่นับวันจะแก่เฒ่าชราลง

              ช่วงเวลานั้นสามีพ่อของลูกสองคนเริ่มตีจากหนีไปไม่กลับเข้าบ้านทั้งๆ ที่ไม่ได้มีเรื่องราวอะไรกันเลย ทราบเพียงอยากไปทำงานกับเพื่อนต่างจังหวัด ไปนานวันเข้าก็มารู้ทีหลังว่าเขาหมดรักแล้ว เมื่อครูแดงเองก็มีหน้าที่การงานและต้องดูแลพ่อแม่จึงไม่ติดตามหา ไม่ไปสอบถามทำไมเพราะอะไร ชีวิตคู่เลยล้มครืน ฝากไว้ให้เห็นเพียงลูกสองคน สุดท้ายรู้ข่าวประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตก็ได้แต่ทำใจ ทำบุญอุทิศให้ บอกลูกๆ ว่าอย่าห่วง พ่อไปดีแล้ว แม่จะดูแลเอง คุณตาคุณยายพร้อมจะคุ้มครองลูกหลานอยู่แล้ว

              หลังจากครองโสดมานาน 8 ปี วันหนึ่งในปี 2546 ในงานบุญประเพณีของหมู่บ้าน บรรดาเขยฝรั่งก็มาร่วมงานกันอย่างสนุกสนานรวมทั้ง "โทมัส ไฮคลาสโยฮาลล์ เบสต์โฮเลล์เทอร์เลบ" นักธุรกิจค้าเกี่ยวกับการก่อสร้างชาวเนเธอร์แลนด์ ก็เป็นหนึ่งในนักท่องเที่ยวที่มากับเพื่อนชาวไทยและเนเธอร์แลนด์ ประเพณีงานบุญที่ดูสวยงาม อบอุ่น สนุกสนานแบบวิถีไทย สร้างความประทับใจให้โทมัสอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อเพื่อนๆ ที่มีภรรยาเป็นคนไทยบอกเล่าถึงความดีของหญิงไทยที่ดูแลครอบครัวอย่างดี ยิ่งทำให้โทมัสเริ่มมองหาภรรยาที่เป็นคนไทยสักคน

              "โทมัส" เคยมีครอบครัวมาก่อน แต่ได้เลิกรากันไป จึงต้องการหาคู่ชีวิตที่จะดูแลกันยามแก่เฒ่าไปด้วยกัน ในวันงานสายตาสะดุดไปที่ครูแดงที่ดูสวยอย่างคนเอเชีย ยิ้มสวย และพูดจาน่ารัก จึงให้เพื่อนช่วยพาไปแนะนำตัว ขอทำความรู้จักนับแต่วันนั้นเป็นต้นมา หลังจากนั้นช่วงที่โทมัสพักอยู่ในหมู่บ้านก็มีโอกาสพูดคุยกันมากขึ้น เมื่อถึงเวลาลากลับ ก็ได้ขอเบอร์โทรศัพท์เพื่อจะได้ติดต่อกัน ซึ่งครูแดงก็ไม่ปฏิเสธ

              “บ้านอยู่บ้านนอก ไม่มีโทรศัพท์บ้าน สมัยนั้นมือถือยังไม่มีเสาสัญญาณไปทั่วถึง ถ้าเหงาอยากคุยกับโทมัสต้องขับรถเข้ามาตัวเมืองอำนาจเจริญ ระยะทาง 20 กม.ทำอยู่นาน 3 เดือน โทมัสขอแต่งงาน ถามใจตัวเองแล้วว่า ผู้ชายคนนี้เป็นคนดี เท่าที่คบหามาจึงตอบตกลง และเตรียมทำเอกสารให้เดินทางไปอยู่กับเขาที่เนเธอร์แลนด์ ตอนนั้นรู้แล้วว่าจะได้ไปอยู่กับสามีคนต่างชาติ สั่งลูกๆว่าแม่จำเป็นต้องไปเพราะตายายอยากให้มีคู่ครอง ทำใจนอนรอเอกสาร 2 เดือน ได้ภาวนา บนบานว่าถ้าได้สามีชาวต่างชาติขอให้ได้อยู่เมืองไทย ไม่อยากหนีจากพ่อแม่ซึ่งท่านนับวันจะแก่เฒ่า เตรียมจะลาออกจากงานแล้ว จู่ๆ โทมัสบอกว่าอยากมาอยู่เมืองไทย วันนั้นดีใจมากในชีวิต คาดไม่ถึงว่านี่หรือบุญวาสนา เพราะถ้าไปอยู่ทางโน้นใครจะดูแลพ่อแม่และลูกๆ ก็ต้องห่วงกันอยู่”

              โทมัสบอกว่า คิดทบทวนแล้วว่ามาใช้ชีวิตในไทยอยู่บ้านนอกดีกว่า อากาศดี ผู้คนจิตใจดี เป็นมิตร จึงยกกิจการที่บ้านเกิดให้ลูกๆ ดูแล นานครั้งจึงกลับไปเยี่ยมบ้าง และเมื่อมาอยู่กับภรรยาก็รู้สึกประทับใจมาก เป็นคนใจดี ดูแลเราอย่างดี ตอนนี้โทมัสฝึกพูดภาษาไทยได้บ้างแล้ว พอเข้าใจความหมายเป็นคำๆ คำที่ชอบพูดคือ "รักเมียมาก"

              ปัจจุบันทั้งสองพักที่บ้านบาก ตำบลสร้างนกทา เสาร์อาทิตย์จะขับรถไปนอนกับลูกๆ ที่พักอยู่กับตายายเมืองอุบลราชธานี โทมัสรักลูกสองคนของครูแดงมาก ให้ความเคารพพ่อตาแม่ยายเช่นเดียวกัน ว่างจะหาเวลาไปพบเพื่อนชาวยุโรปในเขต จ.อำนาจเจริญ มีมากที่เข้ามาแต่งงานเป็นเขยฝรั่ง โทมัสเป็นคนอารมณ์ขัน ชอบพูดตลก มีลูกเล่น ทำให้คนรอบข้างมีความสุขเสมอ โดยเฉพาะครูแดงที่วันนี้เป็นคนที่นับว่ามีความสุขมากที่สุดคนหนึ่งกับครอบครัวอันแสนอบอุ่น