หวัด 2009...ทำแค่นี้เอาไม่อยู่
ตัวเลขของคนตายจากโรคหวัด 2009 ของประเทศไทยเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัวทีเดียว ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา ตายวันละ 2 คน, 3 คน, 4 คน จนล่าสุดขณะที่พูดอยู่นี่เสียชีวิตไปแล้ว 14 คน คนป่วยเกิน 3,000 แล้วแน่นอน บางคนบอกว่าตัวเลขทางการนั้นต่ำไปด้วยซ้ำไป อาจจะถึงหมื่นแล้ว
เพียงแต่ว่าเมื่อเรากลายเป็นประเทศที่มีคนเสียชีวิตจากโรคหวัด 2009 สูงที่สุดในเอเชีย ก็แปลว่ามาตรการต่างๆ นั้น ทางรัฐบาลจะต้องมีความเข้มข้นเป็นพิเศษ
ถ้าดูจากสิ่งที่ประเทศอื่นทำกันนั้น เขาตรวจกันอย่างเคร่งครัด ตั้งแต่ที่สนามบิน ถึงแม้ว่าเราจะอ้างว่าเรามีเครื่องเทอมสกรีนแล้ว ใครเข้า-ใครออกตรวจแล้วก็ตาม แต่ดูเหมือนว่าจะขาดความเคร่งครัด
เข้ามาถึงในชีวิตประจำวันของคนไทยทั้งหลายแหล่ ก็ยังหละหลวมพอสมควร ในแง่ของการให้แน่ใจว่าที่ชุมชนมีคนเยอะๆ หรือว่าที่ที่มีโอกาสที่จะแพร่เชื้อหวัด 2009 นั่น จำเป็นจะต้องมีการวางกฎ วางกติกา และวินัยของการทำตามกติกานั้น จะต้องดำเนินไปอย่างเคร่งครัด
เพียงแค่มติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันพฤหัสบดี เรื่องขอให้โรงเรียนกวดวิชาหยุด 2 สัปดาห์ หรือว่าขอความร่วมมือจากร้านเกมคอมพิวเตอร์ แต่จริงๆ แล้วหลายแห่งก็ยังมีความหละหลวมอยู่
ฉะนั้นโรงพยาบาล โรงพัก และที่เป็นชุมชนของคนทั้งหลายจะต้องร่วมมือกันอย่างใกล้ชิดในทุกๆ ด้าน เพื่อป้องกันไม่ให้จำนวนผู้เสียชีวิต และจำนวนผู้ติดเชื้อพุ่งสูงขึ้นไปเรื่อยๆ โดยไม่มีอะไรให้ความมั่นใจได้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะอยู่ภายใต้การควบคุมได้
แน่นอนเรายังไม่คิดถึงขั้นต้องปิดประเทศ คือไม่ให้คนเข้า-ไม่ให้คนออก แต่การเข้า-การออกนั้น จะต้องอยู่ภายใต้การติดตามดูแลและตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เพระว่าต้องเคร่งครัดเข้มข้นเท่านั้นจึงจะทำให้เราสามารถควบคุมสถานการณ์หวัด 2009 ได้
และนี่คือเรื่องสำคัญที่จะสร้างความมั่นใจให้แก่คนไทยและคนต่างประเทศ เพราะว่าหวัด 2009 ไม่ใช่เพียงเป็นประเด็นเรื่องสุขภาพเท่านั้น แต่กำลังกระทบถึงด้านเศรษฐกิจและการเมืองด้วย
ฉะนั้นสิ่งที่รัฐบาลต้องทำก็คือการตั้งวอร์รูมทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ตรวจสอบกันทุกจุด ทุกชั่วโมง และข้อมูลที่เปิดเผยโปร่งใสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการรายงานนั้น เป็นทางออกที่สำคัญกว่าที่รัฐบาลทำอยู่ข้างเดียว ณ วันนี้
สุทธิชัย หยุ่น