มีพรสวรรค์ แต่ไม่แสวง | คมชัดลึก

 

                         พรสวรรค์คือสิ่งพิเศษที่คนบางคนมีติดตัวมาแต่กำเนิด เช่น คนบางคนเรียนรู้การสื่อสารภาษาต่างๆ ได้เร็ว โดยไม่ต้องเข้าหลักสูตรเรียนรู้ที่ไหน แต่คนที่มีพรสวรรค์หากขาดความมานะอดทนในการฝึกฝนเพิ่มเติม หรือขาดการเตรียมความพร้อมด้านอื่น รวมทั้งขาดการบริหารจัดการที่ดี ก็ไม่สามารถที่จะก้าวไปถึงจุดหมายที่ไกลกว่าคนอื่นๆ ได้ จึงมีคำกล่าวว่า “พรสวรรค์ หรือจะมาสู้พรแสวงได้” ความหมายคือต่อให้มีพรสวรรค์มากแค่ไหน ก็สู้คนที่อุตส่าห์มานะบากบั่นฝึกฝนหาความรู้ความสามารถเพิ่มเติมไม่ได้ หรือจะให้ดีไปกว่านั้นก็ต้องมีทั้งพรสวรรค์และพรแสวงร่วมกัน

 

                         นักกีฬาไทยหลายต่อหลายคนที่เก่งด้วยพรสวรรค์ เมื่อเริ่มต้นก้าวเข้าสู่การแข่งขันมักจะได้รับชัยชนะอยู่บ่อยๆ แต่ครั้นแข่งขันไปนานๆ เข้าคู่แข่งก็มักจะจับทางได้ จนสามารถพลิกกลับมาแก้แค้นคว้าชัยชนะต่อนักกีฬาของไทยเราได้เสมอๆ เราก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองอย่างเสียไม่ได้ว่า นักกีฬาดังๆ ระดับโลกคนนั้นเคยมาแพ้นักกีฬาของไทยเรามาก่อนเท่านั้นเอง

 

                         ปัจจุบันกีฬาคืออาชีพอย่างหนึ่งที่ทำรายได้สูงมาก และกีฬาหลายประเภทเหล่านั้นคนไทยเราเล่นได้เก่งไม่แพ้ชนชาติใดในโลก เช่น กอล์ฟ, มวย, แบดมินตัน, วอลเลย์บอล หรือแม้แต่ฟุตบอล กีฬาหลากหลายชนิดมีนักกีฬาชาวไทยเข้าไปแข่งขัน และสร้างชื่อเสียงเป็นนักกีฬาอาชีพระดับแนวหน้าของโลก แต่ก็มีนักกีฬาชาวไทยน้อยมากที่สามารถยืนระยะอยู่กับอาชีพของตัวเองได้นานๆ โดยปัญหาที่พบมากที่สุดคือนักกีฬาของไทยเราขาดความเป็นมืออาชีพหรือขาดพรแสวงนั่นเอง

 

                         ล่าสุดนักฟุตบอลระดับแนวหน้าของไทยมีโอกาสได้ไปเล่นในทีมใหญ่ของทวีปยุโรป แต่หลังจากนั้นไม่นานก็ต้องกลับมาเล่นในบ้าน เหมือนกับหลายคนที่เคยได้รับโอกาสก่อนหน้านั้น เหตุผลสำคัญคือโรคคิดถึงบ้านเพราะความเหงา โดยมีต้นเหตุหลักคือการที่ไม่สามารถสื่อสารภาษากับเพื่อนร่วมทีมและสังคมรอบตัวได้นั่นเอง

 

                         พรแสวงของนักกีฬาหรือศิลปินด้านอื่นใดของไทยก็ตาม ที่คิดอยากก้าวเดินออกไปสู่โลกกว้างเพื่อสร้างชื่อเสียงและกอบโกยเงินทอง ก็ต้องหาทางสร้างพรแสวงของตนเองขึ้นมาให้ได้ หมายความว่าต้องมีการเตรียมความพร้อมก่อนที่จะเดินหน้าออกไปเป็นมืออาชีพ นอกเหนือไปจากการหมั่นฝึกซ้อม อย่างน้อยก็ต้องพยายามเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมของแหล่งที่คิดว่าจะเดินทางไป หากภาษาถิ่นนั้นๆ ยากเกินกว่าที่จะเรียนรู้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ก็ควรเรียนภาษาสากลคือภาษาอังกฤษเอาไว้เป็นเบื้องต้น และต้องรู้จักบริหารจัดการปัญหาความเหงาหรือโรคโฮมซิคให้ได้ 

 

                         ผมเป็นคนไทยที่ดีใจและภูมิใจทุกครั้งเมื่อได้ยินข่าวว่า มีนักกีฬาชาวไทยหรือศิลปินชาวไทยได้ก้าวไปสู่ระดับโลก และจะรู้สึกเสียใจและเสียดายทุกครั้งเช่นกันเมื่อได้ข่าวว่า เขาเหล่านั้นต้องกลับมาบ้านแบบมือเปล่า จึงอยากเห็นต้นสังกัดเตรียมการช่วยให้นักกีฬาและศิลปินเหล่านั้น สามารถก้าวไกลไปในระดับโลกได้นานๆ เพื่อเป็นแบบอย่างให้เยาวชนและคนไทยในอนาคตต่อไป เพราะเป็นอีกทางหนึ่งที่ช่วยเศรษฐกิจและชื่อเสียงของประเทศไทยได้ด้วยครับ

 

 

 

 

 

---------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : มีพรสวรรค์ แต่ไม่แสวง : โดย...นายพัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)