‘จอหงวน’ชวนปั่นสองล้อต่อสมาธิ | คมชัดลึก

 

            "ไม่ต้องรอซื้อจักรยานแพงๆ ก็ได้ ใช้ตามที่ตัวเองมี เริ่มให้เป็นนิสัยรักออกกำลังกาย เดี๋ยวอุปกรณ์ค่อยตามมาทีหลังก็ได้ เอาให้ใจรักก่อนเดี๋ยวอย่างอื่นมาเอง"

 

            มาตรวัดความสุขของคนเราไม่เท่ากัน ด้วยว่าแต่ละคนย่อมต้องมีวิถี มีเป้าหมายในชีวิตต่างกันไป สำหรับทายาทหนุ่มหนึ่งเดียวของกิจการโรงเรียนแนวพุทธปัญญา นามว่า อนุบาลทอสี "จอหงวน" น้ำมนต์ รัชชตาตะนันท์ สร้างความสุขให้ตัวเองด้วยการใช้ชีวิตช้าๆ บนอาน "จักรยาน" ไปตามสถานที่ต่างๆ

 

            จากที่เคยปั่นเล่นสนุกๆ กับญาติพี่น้องเมื่อตอนสมัยเป็นเด็กน้อยที่บ้านพักย่านต่างจังหวัด พอได้กลับมาออกแรงปั่นอีกครั้งในทริป กรุงเทพฯ -อยุธยากับแก๊งคุณน้า เป็นผลให้ลูกชายวัย 28 ปีของ คุณพ่อวิทิต-คุณแม่บุบพาสวัสดิ์ รัชชตาตะนันท์ ถึงกับติดใจจนถึงขั้นจริงจังกับกิจกรรม "ขี่จักรยาน" เพราะเหมือนได้ย้อนกลับไปในวันวานอีกครั้ง

 

            "จริงๆ แล้วผมก็เหมือนกับเด็กผู้ชายทั่วไป ที่ชอบขี่จักรยานเล่นบวกกับคุณยายมีที่อยู่เขาใหญ่ พอถึงวันหยุดพวกเรามักจะไปปั่นเล่นกันที่นั่น พอโตขึ้นมีกิจกรรมเยอะขึ้นค่อยๆ ห่างหายไป อยู่มาวันหนึ่ง คุณน้าชวนไปปั่นไปอยุธยา ทั้งที่ผมไม่ได้ซ้อมอะไรเลย แต่ก็ตกลงใจไปด้วย ทริปนั้นไป-กลับประมาณ 100 กิโลเมตร ในใจคิดว่าทำได้ พอวันจริงปรากฏว่าขาไป 50 กิโลเมตรเริ่มรู้สึกเหนื่อยแล้ว ยิ่งขากลับนี่รู้สึกทรมานมาก การไม่ได้ปั่นจักรยานมานานมาก พอมาปั่นมันระบมไปหมดเลย แต่ในระหว่างทางที่ปั่นมันทำให้รู้สึกถึงความรู้สึกเก่าๆ ที่เคยปั่นเล่นในตอนเด็กๆ มันก็สบายๆ ได้อยู่กับตัวเอง ได้อยู่กับจักรยาน ได้คิดอะไร เหมือนหยุดเรื่องอื่นๆ ในขณะเดียวกันสมองก็จะแวบอะไรขึ้นมาสักอย่างเหมือนเป็นไอเดียใหม่ๆ ได้" หนุ่มเจ้าของชื่อเล่น "จอหงวน" ซึ่งเป็นชื่อที่คุณตาตั้งใจให้ชื่อนี้ บอกเล่าถึงจุดเริ่มต้นของกิจกรรมสุดโปรด

 

            เหตุที่หลงเสน่ห์การปั่นสองล้อ "จอหงวน" หรือ "จอมปราชญ์" บอกว่าเพราะ ได้ใช้ชีวิตช้าลง หลังจากต้องเคร่งเครียดกับงานประจำมาตลอดทั้งวัน ถึงแม้ว่าจะเป็นงานเกี่ยวข้องเด็กๆ ก็ตาม ขณะเดียวกันยังช่วยสร้างสมาธิอีกวิธีหนึ่งด้วย

 

            "เสน่ห์ของการปั่นจักรยาน เราได้ใช้ชีวิตในจังหวะที่ช้าลง มีเวลาได้คิดในหัวของตัวเอง เพราะเราไม่ได้คุยกับใครเพื่อไม่ให้ร่างกายเหนื่อยมาก อยู่กับตัวเอง อยู่กับความคิดของตัวเอง สนุกดี ซึ่งจริงๆ แล้วที่บ้านก็สนับสนุนให้ไปปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ ผมมองว่าการขี่จักรยานก็เป็นการทำสมาธิอีกวิธีหนึ่งเหมือนกัน บางทีเราอยู่นิ่งแล้วมันอึดอัด การไปอย่างนี้ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยให้เราทำสมาธิได้ ช่วยได้มาก บางวันงานเครียดๆ ประชุมทั้งวัน สภาพโทรมเลย ฝืนตัวเองนิดหนึ่ง ไปขี่พอครบรอบรู้สึกได้เลยว่าสดชื่นขึ้น สมองปลอดโปร่งขึ้น หรือถ้าอย่างวันหยุดบางครั้งผมกับเพื่อนจะนัดไปขี่กันแถวบางกระเจ้า ไปแถวท่าเรือคลองเตย แล้วนั่งเรือข้ามฟากไป จากนั้นก็ขี่เข้าไปในชุมชนไปตั้งแต่เช้าดูคนออกมาตักบาตร บางทีเจอนักเรียนไปโรงเรียน บรรยากาศแบบชาวบ้าน คนออกมานั่งหุงอาหาร ก็ยังเป็นวิถีชาวบ้านอยู่ ถือว่าได้เปลี่ยนมุมมองจากในเมืองไปบ้าง หรือแม้แต่ไปขี่ที่สุวรรณภูมิเอง ผมเป็นคนชอบดูวิว เวลาไปขี่ที่นั่นมักจะไปช่วงเย็นๆ หลังเลิกงาน ก็จะได้เห็นพระอาทิตย์ตกพอดี สบายตาสบายใจดี" ผู้ช่วยผู้จัดการโรงเรียนอนุบาลทอสี แบ่งปันความสุข

 

            เพราะมีความสุขจากการขี่จักรยาน จึงไม่รู้สึกว่ามากเกินไปหาก "ผู้บริหารหนุ่ม" เจ้าของปริญญาโทจาก Leeds University UK สาขา การบริหารจัดการการศึกษานานาชาติ หากให้เวลากับกิจกรรมยามว่างถึงสัปดาห์ละ 3 ครั้งเป็นอย่างต่ำ ในตอนเย็นหลังเลิกงานประจำที่ต้องดูแลหลายด้านด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นด้านฝ่ายบุคคล ซึ่งรวมถึงเรื่องการช่วยเทรนนิ่ง การสรรหาบุคคลากร นอกจากนี้ยังมีด้านการจัดการและภาพรวมโรงเรียนอีกด้วย ยังไม่นับที่ในแต่ละวันจะเลือกวิธีเดินทางไปกลับระหว่างคอนโดมิเนียมกับโรงเรียนด้วยการปั่นสองล้อ

 

            "ส่วนใหญ่ผมไปขี่จักรยานที่ถนนสีเขียวเป็นประจำ หลังจากนั้นก็มาปั่นกับเพื่อนในเมืองแถวๆ เอกมัย ทองหล่อ หรือบางทีก็ปั่นไปศูนย์ประชุมสิริกิติ์ ปั่นไปสวนเบญจสิริกิติ์วนในสวนครั้งละ 3-4 รอบแล้วขี่กลับบ้าน หรืออย่างวันหยุดก็ขี่ไปมาร์เก็ตเพลสในซอยทองหล่อ ไปนั่งคุยกับเพื่อน บางวันก็ปั่นไปซีดีซีเลียบทางด่วนไปบางวันก็โดนหมาไล่กัด ก็สนุกสนานดี หรือตอนนี้ผมย้ายไปนอนคอนโดฯ ทุกเช้าก็จะปั่นจากคอนโดฯ มาที่โรงเรียน ช่วงเย็นหลังจากกินข้าวกับที่บ้านเสร็จก็ปั่นกลับคอนโดฯ แล้วแต่ช่วงอย่างหน้าร้อนจะใช้รถมากกว่า อย่างช่วงนี้อากาศดีปั่นจักรยานมีความสุขมากกว่าก็จะปั่นจักรยานมากกว่า ช่วงหน้าฝนลำบากหน่อยก็ขับรถมากกว่าหน่อย ถ้าถามเรื่องอารมณ์ระหว่างขี่จักรยานตอนเช้ากับตอนเย็นต่างกันมั้ย ผมว่าต่างกันมากครับ เช้าๆ จะสบายกว่า รถน้อย ส่วนช่วงเย็นจะมีไอร้อนจากถนนขึ้นมาเยอะหน่อย รถมากบางทีก็กระโดดขึ้นไปขี่บนฟุตบาทบ้างถ้าเจอคนก็ลงมาปั่นที่ถนนต่อ  ผมว่าวันไหนถ้าได้ขี่จักรยานมาทำงานผมรู้สึกสดชื่น เพราะระยะทางประมาณ 5 ก.ม.ใช้เวลาประมาณ 15-20 นาที ไม่เหนื่อยเกินไปและไม่น้อยเกินไป ร่างกายกำลังตื่นตัวดี" หนุ่มรักปั่นให้มุมมอง

 

            ในมุมของบางคนที่ชื่นชอบการขี่จักรยานควบคู่กับเรื่องแฟชั่น แน่นอนว่ากิจกรรมการนี้จะสิ้นเปลืองไปกับการตกแต่ง ทว่าสำหรับ น้ำมนต์ ซึ่งมีคุณพ่อคุณแม่-คุณตาคุณยาย เป็นต้นแบบการดำเนินชีวิตในเรื่องความขยันและความทุ่มเท และ พระอาจารย์ชยณสาโร เป็นผู้นำทางด้านจิตใจ บอกว่า เขาเสียเงินจ่ายเพียงแค่รอบแรกเท่านั้น

 

            "ทุกกิจกรรมเป็นกิจกรรมที่เปลืองตังค์ได้เท่าๆ กัน โดยเฉพาะจักรยานนี่สามารถปรับแต่งปรับเปลี่ยนได้ทุกส่วน หากทุกคนไม่หยุดอยู่แค่อุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ก็เปลืองตังค์ไปได้เรื่อยๆ ถ้าพอแล้วก็ไม่ต้องซื้อ  สำหรับผมไม่ได้สะสมจักรยาน มีคันเดียวก็พอแล้ว อีกอย่างผมไม่เน้นแฟชั่น ซื้อเฉพาะที่จำเป็น อย่าง หมวก ไฟหน้าไฟท้าย ถุงมือ ถ้าช่วงหน้าฝนก็เพิ่มอุปกรณ์บังโคลนเท่านั้น เรื่องชุดแค่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดา ผมไม่กล้าใส่ชุดรัดๆ สำหรับขี่จักรยานสักเท่าไหร่ ยังรู้สึกเขินๆ นิดหน่อย ถ้าต้องไปนั่งในชุมชนที่ไม่ใช่ชาวจักรยานด้วยกัน ส่วนหนึ่งที่ผมปั่นจักรยานผมไม่ได้เรื่องความเร็ว ขี่บนถนนในกรุงเทพฯ บางทีเสือหมอบไม่น่าจะเหมาะ จึงเลือกใช้เสือภูเขาสบายๆ ไปเรื่อยๆ" ว่าที่ผู้บริหารเจเนอเรชั่นที่ 3 เอ่ยปากพร้อมกับฝากบอกไปถึงคนที่ยังรีๆ รอๆ ว่า ไม่ต้องรอซื้อจักรยานแพงๆ ก็ได้ ใช้ตามที่ตัวเองมี เริ่มให้เป็นนิสัยรักออกกำลังกาย เดี๋ยวอุปกรณ์ค่อยตามมาทีหลังก็ได้ เอาให้ใจรักก่อนเดี๋ยวอย่างอื่นมาเอง