ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : แป๊ะเจี๊ยะ | คมชัดลึก

 

                          แป๊ะเจี๊ยะ เป็นคำภาษาจีนที่มีความหมายถึงการเรียกเก็บเงินกินเปล่า เพื่อการได้มาของสิทธิพิเศษอย่างใดอย่างหนึ่ง ที่รู้จักกันมากเกี่ยวกับแป๊ะเจี๊ยะก็คือ การจ่ายเงินกินเปล่า เพื่อแลกกับสิทธิการเข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียง เริ่มมาจากโรงเรียนเอกชนชื่อดัง แล้วแพร่ระบาดไปถึงโรงเรียนของรัฐระดับแถวหน้าทั้งหลายด้วย

 

                          แป๊ะเจี๊ยะกับประเทศไทยเริ่มจากการที่สังคมยอมรับว่าเป็นเงินถูกต้อง ที่มอบให้กันด้วยความเสน่หาและเพื่อแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ระหว่างกัน จนกระทั่งสังคมเรียกร้องให้แป๊ะเจี๊ยะกลายเป็นเงินต้องห้าม เป็นของผิดกฎหมายที่ต้องกำจัดทิ้งไป เพราะถือว่าเป็นเชื้อโรคร้ายของการคอร์รัปชั่นโกงกิน เป็นการให้เงินซึ่งเท่ากับกีดกันผู้มีรายได้น้อยทำให้มีโอกาสเข้าถึงสิ่งต่างๆ ได้ยากกว่าคนร่ำคนรวย  

 

                          สังคมไทยทุกภาคส่วนก็เริ่มยอมรับกันว่า เงินกินเปล่า หรือแป๊ะเจี๊ยะ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นในระบบของภาครัฐหรือเอกชน ล้วนแต่เป็นสิ่งชั่วร้ายไม่ถูกต้องไม่ควรให้เกิดขึ้นในประเทศไทย แต่ก็ยังมีความพยามหลีกเลี่ยงด้วยการเปลี่ยนไปใช้ชื่อใหม่ๆ และยังมีการเรียกเก็บเงินในรูปแบบต่างๆ แบบแป๊ะเจี๊ยะเกิดขึ้นทุกวี่วัน  

 

                          ปัจจุบันนี้ธุรกิจการค้าสมัยใหม่เข้ามาสู่โลกและประเทศไทยมากขึ้น ร้านค้าทันสมัยที่เรียกกันว่า โมเดิร์นเทรด มีจำนวนสาขาขยายไปทั่วประเทศ เป็นแหล่งกระจายสินค้าที่มีอำนาจต่อผู้ผลิตสินค้ามาก ผู้ผลิตทั้งรายใหญ่และรายเล็กต่างต้องพึ่งพาช่องทางการจำหน่ายของโมเดิร์นเทรดทั้งหลาย แต่การที่จะนำเอาสินค้าที่ตนเองผลิตได้เข้าไปเสนอเพื่อขอวางจำหน่ายในโมเดิร์นเทรดเหล่านั้น ผู้ผลิตสินค้ากลับต้องเสียค่าใช้จ่ายเป็นเงินแรกเข้าจำนวนมาก 

 

                          สินค้าบางชนิดต้องจ่ายค่าแรกเข้าสูงถึงหลักล้านบาท โดยที่เงินค่าแรกเข้านี้หากเปรียบไปแล้วก็ไม่ต่างไปจากเงินแป๊ะเจี๊ยะ ซึ่งสังคมไทยตั้งข้อรังเกียจและกล่าวหาว่าเป็นเงินคอร์รัปชั่นนั่นเอง แม้จะมีข้ออ้างว่า นี่เป็นการทำธุรกิจ ซึ่งหากผู้จ่ายเงินเห็นว่าไม่ถูกต้องก็ไม่ต้องจ่าย ส่วนฝ่ายผู้เรียกรับเงินนั้น เขาต้องลงทุนมากมาย ก็มีความจำเป็นที่จะต้องหาเงินเข้ามาเพื่อลดการขาดทุนหรือสร้างผลกำไร ถ้าอย่างนั้นแล้วเราจะไปรังเกียจโรงเรียนเอกชนที่เขาเรียกเก็บค่าแป๊ะเจี๊ยะกันทำไม เพราะก็ยืนอยู่บนเหตุผลและหลักการเดียวกันมิใช่หรือ

 

                          แป๊ะเจี๊ยะ บางครั้งไม่ได้เรียกเก็บกันเฉพาะในรูปแบบของตัวเงินเพียงอย่างเดียว การใช้ความได้เปรียบทางธุรกิจว่าจ้างแกมบีบบังคับ ให้ผู้ผลิตสินค้าที่ต้องการนำเอาสินค้าของตนเองเข้าไปวางจำหน่าย ต้องทำการผลิตสินค้าแบบเดียวกันชนิดเดียวกันภายใต้ตราสินค้าหรือยี่ห้อของโมเดิร์นเทรด เพื่อทำการจำหน่ายแข่งขันภายใต้ราคาที่ต่ำกว่า ก็ควรที่จะถือว่าเป็นการใช้อิทธิพลอำนาจเหนือตลาดเรียกเก็บแป๊ะเจี๊ยะในรูปแบบหนึ่งด้วย หรือว่าสังคมไทยทุกวันนี้ยอมรับกับการเรียกเก็บเงินกินเปล่าที่ไม่เรียกตัวเองว่าแป๊ะเจี๊ยะกันแล้ว เรื่องอย่างนี้องค์กรต่อต้านคอร์รัปชั่นทั้งหลายจะเห็นด้วยหรือเห็นต่างก็แล้วแต่มุมมองของแต่ละคนแล้วกันนะครับ

 

 

 

 

 

------------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : แป๊ะเจี๊ยะ : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)