ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : พริตตี้ | คมชัดลึก

 

                             คนไทยเริ่มรู้จักคำว่า “พริตตี้” ประมาณ 20 ปีเศษที่ผ่านมา หากจำไม่ผิดพริตตี้ หรือ เพรตตี้เกิร์ล (Pretty Girl) เข้ามาในประเทศไทย โดยเริ่มจากวงการรถยนต์ บริษัทแรกที่ใช้พริตตี้มายืนคู่กับรถยนต์ตามงานแสดงคือ โตโยต้า ต่อมาจึงเริ่มแพร่หลายไปยังบริษัทอื่นๆ ซึ่งพริตตี้ในไทยยุคแรกแต่งตัวสุภาพเรียบร้อย และเป็นช่องทางให้นักเรียน นักศึกษาได้เรียนรู้หาประสบการณ์ในการพบปะกับผู้คนอย่างแท้จริง 

 

                             ราวปี พ.ศ.2532-2537 พริตตี้ของรถยนต์มิตซูบิชิที่มีชื่อเรียกเฉพาะว่า “แคนดี้เกิร์ล” มีชื่อเสียงโด่งดังมากในวงการ นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งและสองของประเทศก้าวเข้ามาเป็นแคนดี้เกิร์ลทุกปี ขนาดลูกสาวของอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม คุณสุทัศน์ เงินหมื่น ยังเคยเป็นหนึ่งในทีมแคนดี้เกิร์ลของมิตซูบิชิในสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย

 

                             ภาพลักษณ์ของพริตตี้เปลี่ยนไป เมื่อวงการมอเตอร์ไซค์และน้ำมันเครื่อง หันมาใช้พริตตี้เป็นตัวเรียกร้องความสนใจจากผู้คนบ้าง ในยุคที่งานบางกอกอินเตอร์เนชั่นแนลมอเตอร์โชว์ยังจัดอยู่ที่สวนอัมพร บูธของรถจักรยานยนต์คาวาซากิจะเป็นที่ชุมนุมของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ เพราะสาวๆ พริตตี้ของคาวาซากิมีทรวดทรงและแต่งตัวกันชนิดที่ต้องพูดว่าทำให้ “เสือป่าแมวเซาตาลุกวาว” กันเลยทีเดียว

 

                             ยิ่งเมื่อวงการเครื่องเสียงหันมาใช้บริการเรียกแขกของพริตตี้กันเข้าไปอีก การแต่งเนื้อแต่งตัวและลีลาการวางท่าเพื่อเรียกแสงไฟแฟลชจากกล้องถ่ายรูป ก็ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของพริตตี้เปลี่ยนไปทางลบมากยิ่งขึ้น และยังเป็นลบมากขึ้นไปอีกเมื่อมีข่าวว่ามีหญิงบางอาชีพ อาศัยความเป็นพริตตี้เพื่อเป็นเหตุผลในการปรับราคาค่าบริการงานอาชีพแฝงของตนเอง

 

                             ปัจจุบันนี้งานแสดงสินค้าต่างมีการใช้พริตตี้กันมากขึ้น ทำให้เด็กสาวหลายคนสามารถหารายได้เป็นกอบเป็นกำ บางคนหารายได้มากกว่าเดือนละ 1 แสนบาท ทำให้เด็กสาวจำนวนมากยอมละทิ้งการเรียนเพื่อประกอบอาชีพพริตตี้ แต่การเป็นพริตตี้สมัยนี้ต้องลงทุนลงแรงมากกว่าสมัยก่อน เพราะคุณสมบัติเปลี่ยนไปมาก ความรู้ความสามารถกลายเป็นคุณสมบัติรอง ในขณะที่รูปร่างหน้าตาถูกยกขึ้นมาเป็นเรื่องสำคัญอันดับแรก และต้องผ่านการเสริมแต่งด้วยวิธีการศัลยกรรมทุกส่วน   

 

                             เด็กสาวในวัยเรียนหลายคนเกิดอาการ “เสพติด” ความสวยงามทางกายในรูปแบบของการเป็นพริตตี้ ทุ่มเงินทองและกายเพื่อให้ตัวเองมีคุณสมบัติผ่านการคัดเลือก และส่วนใหญ่จมปลักอยู่กับความฟุ้งเฟ้อหลงระเริงกับเงินที่หาผ่านมือได้ง่าย ซึ่งเมื่อวัยและสังขารไม่อำนวยก็ยิ่งดิ้นรนที่จะคงความเป็นอมตะ จนทำให้ร่างกายขาดความงามตามวัยแบบธรรมชาติ กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีรูปทรงเดียวกัน ราวกับเดินออกมาจากแท่นปั๊มตามโรงงานอุตสาหกรรม 

 

                             มนุษย์พันธุ์พริตตี้ในวันนี้จึงกลายเป็นมนุษย์พันธุ์ใหม่แสนประหลาด ที่น่าเป็นห่วงว่าเมื่อถึงเวลาหมดอายุการใช้งานแล้ว พวกเธอเหล่านั้นจะดำเนินชีวิตไปบนเส้นทางเช่นปุถุชนคนทั่วไปได้หรือไม่

 

 

 

 

 

 

 

 

--------------------------

 

(ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : พริตตี้ : โดย...พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ)