อันได้ยินได้ฟังมา | คมชัดลึก

                ได้ยินได้ฟังมานานแล้ว ว่า ชายแดนนั้นเป็นขุมทองของธุรกิจนอกกฎหมายและการทุจริตคอร์รัปชั่น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสินค้าเถื่อน การค้ายาเสพติด การค้ามนุษย์ การลักลอบพาคนข้ามแดน ฯลฯ และใครก็ตามที่มองเห็นโอกาสตรงจุดนี้ ก็พยายามที่จะสร้างฐานอำนาจ วางเครือข่าย และประสานประโยชน์กับผู้มีอำนาจในส่วนกลาง และผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งก่อให้เกิดระบบและกลไกที่มีประสิทธิภาพ ขณะเดียวก็พยายามยึดกุมโอกาสนั้นไว้ให้นานที่สุด เพื่อผลประโยชน์อันมหาศาล

                และก็ได้ยินได้ฟังมาว่า ผลประโยชน์ดังกล่าวสร้างความขัดแย้งแก่เจ้าหน้าที่ต่างสังกัด จนนำไปสู่เหตุการณ์รุนแรงในพื้นที่ชายแดนทั้งจากการเติมเชื้อเพลิงในปัญหาเดิมที่คุกรุ่นอยู่แล้ว และปมปัญหาที่เกิดขึ้นใหม่

                กรณีการจับกุมนายตำรวจใหญ่ที่ชายแดนภาคใต้ ได้ทำให้สิ่งที่ได้ยินได้ฟังมานั้น มีน้ำหนักมากขึ้น และทำให้มองเห็นภาพต่างๆ ชัดเจนขึ้น โดยเฉพาะภาพของการทุจริตคอร์รัปชั่น การใช้อำนาจหน้าที่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน หรือการทำการอันเป็นภัยต่อเศรษฐกิจและความมั่นคงของประเทศ

                สาเหตุของการทุจริตคอร์รัปชั่นนั้น ประการแรกเกิดจากการมองเห็นช่องทางหรือโอกาสที่ง่ายดาย ประการที่สองคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่ใครๆ ก็ทำกัน ประการที่สามก็คือความโลภในผลตอบแทนจำนวนมาก ประการสุดท้ายก็ปราศจากจิตสำนึกและศักดิ์ศรีของการเป็น “ข้าราชการ”

                ได้ยินได้ฟังมาว่า ข้าราชการสมัยก่อนที่ถือน้ำพิพัฒน์สัตยานั้น มีความตั้งมั่นในการทำงานในหน้าที่ของตนอย่างเต็มกำลังความสามารถ อุทิศตัวให้แก่งาน ยึดถือความจงรักภักดี ไม่แตะต้องฉกฉวยเงินทองของหลวงมาเป็นของตน และไม่รีดนาทาเร้นราษฎร ข้าราชการยุคนั้นจึงเป็นผู้ที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี จากคุณธรรม และศีลธรรมจรรยาที่ประพฤติปฏิบัติจนเป็นนิสัย

                เป็นที่เข้าใจได้ว่า สังคมในทุกวันนี้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม คนเรามีชีวิตที่เร่งรีบ แข่งขัน และตกอยู่ใต้อิทธิพลของทุนนิยมและวัตถุนิยม ที่บูชาเงินและวัตถุ ทำให้ข้าราชการบางคนดิ้นรนแสวงหาเงินและวัตถุเพื่อเสริมสร้างสถานะของตนในสังคม

                ว่ากันว่า สมัยหนึ่งตำรวจระดับนายร้อยจะต้องมีรถญี่ปุ่นขับ ระดับนายพันเขยิบขึ้นเป็น บีเอ็มฯ แต่ถ้าเป็นนายพลเมื่อไหร่ต้องขับเบนซ์ ถ้าน้อยกว่านี้ก็จะถูกดูแคลน

                เราสามารถเข้าใจได้ว่า ผลประโยชน์ในทางมิชอบนั้น เป็นสิ่งล่อตาล่อใจ โดยเฉพาะผู้มีอำนาจและหน้าที่ ก็มีโอกาสที่จะเลือกหนทางของตนว่าจะรักษาเกียรติยศของความเป็นข้าราชการโดยไม่สนใจต่อสิ่งเย้ายวน หรือจะเลือกเงินทองผลประโยชน์ โดยไม่คำนึงถึงศักดิ์ศรีของข้าราชการ

                มนุษย์นั้นเป็นสัตว์ที่สามารถกล่อมเกลากิเลสตัณหาได้ รู้จักความยับยั้งชั่งใจ รู้จักผิดชอบชั่วดี รู้จักบาปบุญคุณโทษและความกตัญญูต่อแผ่นดิน ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้มนุษย์เป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าสัตว์ชนิดอื่น แต่หากไม่รู้จักข่มกิเลสตัณหา ขาดความยับยั้งชั่งใจ ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีหรือบาปบุญคุณโทษ และกระทำในสิ่งที่เป็นการอกตัญญูต่อแผ่นดินเกิด ก็คงไม่สามารถเรียกว่าสัตว์ประเสริฐได้