
อันดามันและนิโคบาร์:การทหาร
อันดามันและนิโคบาร์:การทหาร : มองมุมยุทธศาสตร์ โดยเรือรบ เมืองมั่น
อินเดียพยายามเป็นมหาอำนาจทางทะเลของมหาสมุทรอินเดียมานานแล้ว แต่ยังไม่ถือว่าประสบความสำเร็จนัก เพราะยังไม่มีกองเรือทะเลลึกและฐานทัพที่สามารถครอบงำผลประโยชน์ของตนได้จากฝั่งตะวันออกของแอฟริกาจรดช่องแคบมะละกาใกล้ไทยเรานี้ ปัญหาข้อแรก อินเดียพยายามปรับปรุงขีดความสามารถของตนเอง เช่น เร่งสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินและเรือดำน้ำของตนเอง ทั้งยังมีปฏิบัติการปราบสลัด ไกลถึงอ่าวเอเดน แต่ประเด็นหลังเป็นเรื่องที่แก้ไม่ได้ในด้านภูมิศาสตร์ อินเดียไม่มีดินแดนหรือฐานทัพทางตะวันตกไกล แต่ในทางตะวันออกนั้นพวกเขามีอันดามันและนิโคบาร์ ซึ่งเป็นขอบหน้าประตูสู่อาเซียน
แต่ภัยคุกคามของทะเลอันดามันนั้นน้อยนัก เมื่อเทียบกับปัญหาด้านตะวันตกที่อินเดียต้องคงฐานทัพเรือขนาดใหญ่ไว้ที่มุมไบและกัลวาร์เพื่อป้องกันการโจมตีของปากีสถานและปราบสลัดที่ไกลออกไป ในทะเลอันดามันนั้นถือว่าสงบกว่ามาก ปัญหาที่เคยมีในศรีลังกาหรือที่กำลังมีในย่านชายฝั่งมะละกาหรือแม้แต่เรื่องสถานีเรดาร์จีนที่โคโค่ไอร์แลนด์นั้นไม่กระทบอะไรกับเกาะกลางสมุทรอย่างเกาะอันดามันหรือที่อินเดียเชื่อว่ามาจากชื่อหนุมาน ในทางทหารแล้วเกาะนี้เป็นสวรรค์อันน่าพักผ่อนโดยแท้ แต่อินเดียก็เพิ่งปรับหน่วยบัญชาการพิเศษทางทหารสำหรับรัฐนี้ จากเดิม ทร.ดูแล เป็นสามเหล่าทัพร่วมควบคุม นับเป็นหน่วยบัญชาการสนามประเภทไตรเซอร์วิจหน่วยเดียวของอินเดียเพื่อขยายโอกาสในการสร้างความร่วมมือกับมิตรประเทศให้กว้างขวางยิ่งขึ้น
จากการดูงานทางทหาร พบว่า หน่วยบัญชาการใหญ่ที่ปอร์ตแบลร์เมืองหลวงประเมินภัยคุกคามไว้ต่ำ มีแค่การลักลอบขโมยของทะเลและของป่าจากเกาะแก่งต่างๆ ที่ยังดงดิบอยู่ไปขาย แต่ปัญหานี้ก็ลดลงมากเหลือไม่กี่คดีต่อไป เมื่อ ทร.อินเดียขยายความร่วมมือด้านการลาดตระเวนกับไทยและอินโดนีเซีย ปัญหาที่ประเทศเพื่อนบ้านต้องประสบ อย่างเช่น ผู้อพยพชาวโรฮิงญาหรือพวกหัวรุนแรงคลั่งศาสนาก็ไม่มา ปัญหากับชาวพื้นเมืองบางกลุ่มที่ยังต่อต้านรัฐบาลก็ดูเหมือนจะคลี่คลายลง เมื่อรัฐยอมให้สิทธิพิเศษชนพื้นเมืองมากมาย สิ่งที่น่าหนักใจน่าจะเป็นภัยธรรมชาติ เช่น ที่ได้มีโอกาสไปดูเกาะนิโคบาร์ พบว่าร่องรอยการถูกทำลายจากสึนามิเมื่อปี 2547 ยังมีอยู่มาก ไม่ฟื้นตัวเต็มที่ และฐานทัพที่นั่นเน้นการฝึกซ้อมเรื่องป้องกันภัยและช่วยเหลือผู้ประสบภัยเป็นหลัก ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการฝึกผสมมิลานของ ทร.อินเดียกับจำนวนประเทศเพื่อนบ้านที่มีมากขึ้นทุกปี
นอกจากนี้ ที่ปอร์ตแบลร์ยังได้ไปเยี่ยมชมอู่ลอยแห่งเดียวของอินเดีย นับเป็นความสำเร็จของ ทร.อินเดียที่สามารถสร้างอู่แห้งซ่อมบำรุงเรือในทะเลโดยไม่ต้องยุดโยงกับฝั่งได้ อู่ลอยมีขนาดใหญ่หนักถึง 4 หมื่นตัน มีกลไกนำเรือพร้อมกันสามลำจากทะเลเข้าซ่อม สามารถซ่อมได้ถึงระดับเรือฟริเกตทีเดียว



