ข่าว

สองดอกเตอร์‘พยาบาล-ทนายความ’รักที่ลิขิตเอง

สองดอกเตอร์‘พยาบาล-ทนายความ’รักที่ลิขิตเอง

20 พ.ย. 2557

สองดอกเตอร์ "พยาบาล-ทนายความ" รักที่ลิขิตเอง : คอลัมน์ เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์ เรื่อง... สุชาติ สูงเรือง เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน

 
 
          "ความสำเร็จ" เป็นรางวัลของผู้ที่มุมานะ ตั้งใจ อดทน ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค หรือโทษโชคชะตา ไม่มัวรอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลบันดาล โดยที่ไม่ขยับตัวทำอะไรเลย แต่หากมีความพยายาม คนที่เกิดมาในสภาพแวดล้อมที่แสนแร้นแค้น ท่ามกลางการห่างไกลความเจริญ ไม่มีแม้หมอ พยาบาล ชีวิตแม่และลูกน้อยฝากไว้กับมือหมอตำแย ก็สามารถฝ่าฟันฝุ่นผงธุลีดินบ้านนอก จนชีวิตประสบความสำเร็จ เป็นถึงดอกเตอร์ด้านการพยาบาล ที่มีวันนี้ได้เพราะความยากลำบากเป็นแรงผลักให้ไม่ย่อท้อ หากหยุดนิ่งก็เท่ากับแพ้ เหมือนยอมรับที่จะเผชิญโชคชะตาที่ถูกกำหนดแล้ว
 
          "อร" นภัสวรรณ แก้วหลวง ปัจจุบันมีดีกรีดอกเตอร์นำหน้า ในวัยเพียงแค่ 39 ปี แต่ประสบความสำเร็จในชีวิตทั้งด้านการเรียน การงาน ด้วยความเป็นคนสู้ หัวใจแกร่ง และยังนำพาให้เธอพบกับคู่ชีวิต ดอกเตอร์แดเนียล นูเวนท์ ทนายหนุ่มวัย 44 ปี ชาวอเมริกัน ทั้งคู่ได้แต่งงานกันเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา 
 
          ในวันที่ลืมตามาดูโลก ครอบครัว "อร" อยู่บ้านนอก ห่างจากตัว จ.อำนาจเจริญ ไปทาง จ.มุกดาหาร ประมาณ 40 กม. ถนนเป็นลูกรังตลอดสาย ลำบากมาก ทุกคนก็อดทนไม่ย่อท้อ ด้วยคุณพ่อดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ต้องไปปฏิบัติราชการประจำในโรงเรียนกันดาร และนี่ไม่ใช่โรงเรียนแรกที่คนในครอบครัวต้องเดินทางไปอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พ่อย้ายไปเป็นครูหลายแห่ง ลูกๆ ทุกคนต้องคลอดกับหมอตำแย ที่บ้านพักครูหลังเก่า ไม่มีไฟฟ้ากันทั้งสิ้น
 
          แม่บอกว่า ตอนคลอดอร ตำบลนั้นไม่มีพยาบาล ไม่มีสถานีอนามัย ยังเป็นชนบทอยู่มาก พ่อต้องพึ่งหมอตำแยชาวบ้านมาช่วยทำคลอด ตัดสายสะดือให้ แม้จะเติบโตกับสภาพแวดล้อมที่ลำบาก แต่ด้วยเกิดในครอบครัวของครูใหญ่ การศึกษาจึงเป็นสมบัติที่พ่อมอบให้ตั้งแต่เด็ก อรเป็นคนใฝ่รู้ รักการเรียน เมื่อเรียนจบในระดับชั้นประถมศึกษา ก็มีความมุ่งมั่น มีธงในชีวิตด้านการศึกษา ที่โชคดีมีพ่อคอยชี้ทาง 
 
          ตั้งแต่เด็กเห็นความยากลำบากของคนในหมู่บ้าน ขาดโอกาสทางการศึกษา ทางการแพทย์ คิดถึงหมอตำแยที่ต้องใช้ไม้ไผ่สะอาดทำเป็นมีดตัดสะดือแล้วก็ยิ่งมุมานะจะเรียนพยาบาล ด้วยจิตสำนึกอยากช่วยเหลือชาวบ้าน และเธอก็ทำตามฝัน
 
          ชีวิตวัยเด็กย่างเข้าสู่วัยรุ่น อรตั้งใจเรียนจนไม่มีเวลาจะให้กับความรัก แม้จะมีหนุ่มหลายคนมาให้ความสนใจบ้าง แต่เธอไม่เคยเขว ไม่เคยสนใจ มุ่งหน้าทุ่มเททั้งชีวิตให้การเรียนจนจบพยาบาลศาสตร์ ได้ใบปริญญามาให้พ่อแม่ชื่นใจ ในวันแห่งความสำเร็จ หัวใจอรมีสุขจนบอกไม่ถูก 
 
          หลังจบคณะพยาบาลศาสตร์ ก็เข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ทำงานมาหลายปีจนก้าวหน้าในหน้าที่การงาน พอปี 2554 ก็เดินทางไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอกที่รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เป็นอีกก้าวความสำเร็จของสาวบ้านนา 
 
          เมื่อไปอยู่ต่างแดน อรตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ ตอนแรกคิดว่าไปอยู่ต่างแดนคงเหงามาก ห่างบ้าน ห่างเพื่อน พูดกันต่างภาษา แต่กลับพบว่าที่อเมริกามีคนไทยทั้งที่ไปเรียนและทำงานเต็มไปหมด เปรียบเสมือนอยู่ที่เมืองไทย จึงทำให้คลายเหงาได้บ้าง หลังเลิกเรียนวันว่าง อรจะเข้าไปนั่งในร้านเบเกอรี่ใกล้ๆ มหาวิทยาลัย ทำเช่นนั้นจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน 
 
          วันหนึ่งที่ร้านเบเกอรี่ บังเอิญได้พบและทำความรู้จักกับ "แดเนียล นูเวนท์" นักศึกษาชายรุ่นพี่ เข้ามาพูดคุยทักทายแนะนำตัวว่าเรียนดอกเตอร์ด้านกฎหมายอยู่ 
 
          ความรู้สึกของแดเนียล ซึ่งชอบสาวไทยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เคยมาเมืองไทยหลายครั้ง แต่มาทำงานไม่ได้มีเวลาเที่ยวพักผ่อน เมื่อพบสาวไทยที่ต่างแดนก็อยากพูดคุย อยากถามเรื่องเมืองไทย ยิ่งถามและได้รับคำตอบอันสวยงาม ภาพลักษณ์ของประเทศไทยในสายตาแดเนียลก็ดูยิ่งน่าอยู่ 
 
          "อร" สาวไทยหน้าสวยหวานที่พูดคุยด้วยดึงดูดให้แดเนียลพูดคุยด้วยอย่างสนิทสนม จากวันเป็นเดือนและกลายเป็นเพื่อนสนิท ตลอดระยะเวลาที่เรียนอยู่อเมริกาทั้งสองเป็นเงาของกันและกัน เป็นที่ปรึกษา เป็นเพื่อนคอยช่วยติวช่วยดูในเรื่องการเรียน คอนดูแลกัน ความรู้สึกแปรเปลี่ยนเป็นความรัก มีโอกาสได้เรียนรู้กันนาน 2 ปีจนสำเร็จการศึกษา และตกลงปลงใจกันว่าจะแต่งงานใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน 
 
          "แต่งงานเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา อรพาครอบครัวเดินทางไปร่วมพิธี ซึ่งจัดขึ้นที่บ้านเกิดของแดเนียล ตอนนั้น คุณแม่ดีใจมากๆ นึกไม่ถึงว่าจะได้ลูกเขยฝรั่ง หลังแต่งงานเสร็จอรได้พาครอบครัวท่องเที่ยวไปหลายแห่งในอเมริกา ตอบแทนบุญคุณที่แม่และญาติพี่น้องที่เคยเลี้ยงดูมา เพิ่งมีโอกาสเดินทางมาท่องเที่ยวในอีกฟากโลก ต้องพาเที่ยวให้เต็มที่"
 
          หลังจากนั้นก็มีพิธีแต่งงานตามประเพณีไทยที่บ้านเจ้าสาวใน จ.อำนาจเจริญ ญาติๆ ต่างเข้าร่วมแสดงความยินดีกันอย่างคึกคักที่หลานสาวจบดอกเตอร์และได้ลูกเขยดอกเตอร์ทนายความอีกด้วย ในงานแต่งมีแต่รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข กับความสำเร็จที่เด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่งทำได้อย่างน่าชื่นชม โดยเฉพาะโอกาสทางด้านการศึกษาที่เธอไขว่คว้าจากความพยายามของตัวเอง เป็นตัวอย่างที่ญาติๆ นำไปใช้สอนลูกหลานให้มีความพยายาม มุมานะตั้งใจ เฉกเช่นเดียวกับดอกเตอร์อร 
 
          "พ่อแม่สอนเสมอว่า เกิดมาต้องตอบแทนคุณของแผ่นดิน ด้วยการทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด เรียนให้จบสูงๆ แล้วนำความรู้มาช่วยเหลือสังคม ช่วยประเทศชาติ"
 
          ปัจจุบัน ดอกเตอร์นภัสวรรณ กลับมาทำงานใช้ทุนของรัฐบาลไทย ด้วยการทำงานเป็นอาจารย์สอนด้านการพยาบาลที่มหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ใช้เวลาทำงานอยู่เมืองไทยสักระยะใช้ทุนหลวงไปจนครบ จากนั้นจะเดินทางไปดูแลสามีที่อเมริกา ตามสัญญาที่ให้ไว้ก่อนแต่งงาน จะใช้เวลาส่วนหนึ่งเดินทางมาเยี่ยมแม่ที่เมืองไทย และไม่ลืมที่จะทำงานรับใช้สังคมตามที่ตั้งใจไว้
 
.......................................
(หมายเหตุ สองดอกเตอร์ "พยาบาล-ทนายความ" รักที่ลิขิตเอง : คอลัมน์ เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์  เรื่อง... สุชาติ สูงเรือง  เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน)