ปั้นเนยถั่วให้เป็นเพชร | คมชัดลึก

 

                  เสียงระเบิดดังสนั่นในห้องปฏิบัติการ บาเยอริเชส จีโออินสติทูท ทำให้พื้นชั้นบนถึงกับสะเทือน เมื่อแดน ฟรอสท์ ลงไปยังที่เกิดเหตุก็พบผู้ช่วยห้องปฏิบัติการยืนทำหน้าเหรอหรา ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้เสียงระเบิดจะดังขึ้นเป็นประจำในห้องแล็บแห่งนี้ แต่การระเบิดทุกครั้งก็ทำให้หัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มได้ทุกที

 

                  เสียงระเบิดดังกล่าวไม่ได้เกิดมาจากการทดลองผิดพลาด หรือ ผสมสารเคมีผิดสูตร จนเกิดระเบิดตูมตาม จนห้องแล็บพังเสียหายอย่างในหนัง แต่เป็นการระเบิดในเตาเผาอุณหภูมิสูงที่เป็นส่วนหนึ่งของการทดลองการจำลองจุดกำเนิดโลก ที่นักวิทยาศาสตร์ในห้องแล็บแห่งนี้ย้อนเวลากลับไปยังช่วงเริ่มต้นของโลกเมื่อหลายแสนล้านปีก่อน ในช่วงที่โลกเริ่มก่อตัวและมีแรงดันมหาศาลคอยดึงเอามวลสารต่างๆ ทั้งฝุ่น และก๊าซในจักรวาลเข้าสู่แกนกลางของโลกที่ร้อนแดงเหมือนเตาหลอม และก่อตัวเป็นโลกในที่สุด

 

                  ผลพลอยได้จากการทดลองดังกล่าว คือ การสร้างแรงดันมหาศาลในพื้นที่จำกัด ซึ่งนักวิทยาศาสตร์กลุ่มนี้ ก็คิดที่จะใช้ประโยชน์จากแรงดันเหล่านั้น ในการสร้าง "เพชร" ขึ้นมาตามกระบวนการทางธรรมชาติ โดยใช้ธาตุหลักที่ประกอบตัวเป็นเพชรคือ "คาร์บอน" ที่ได้มาจาก "เนยถั่ว" ที่ฝรั่งเรียกว่า "Peanut Butter" ซึ่งใช้ทาขนมปังกับแยมทำเป็นแซนด์วิชรับประทานเป็นอาหารเช้าหรืออาหารกลางวันนั่นเอง

 

                  การค้นหาคำตอบของทีมงานนายฟรอสท์ มาจากการจำลองสภาพการก่อตัวของผลึกคาร์บอนภายใต้แรงดันสูงให้เรียงตัวกันอย่างหนาแน่นและเป็นระเบียบเพื่อเป็นกราไฟต์บริสุทธ์และกลายเป็นเพชรตามลำดับ

 

                  ในเนยถั่วจะประกอบไปด้วยโปรตีนที่ประกอบไปด้วยธาตุ คาร์บอน ไนโตรเจน ไฮโดรเจน และออกซิเจนในปริมาณสูง เพียงพอที่จะเป็นแหล่งกำเนิดของเพชรในกล่องอัดความดันมหาศาลที่ทีมงานของนายฟรอสท์สร้างขึ้น

 

                  แต่การสร้างเพชรด้วยวิธีนี้กินเวลานานมากกว่าจะได้เพชรก้อนเล็กๆ ขนาด 2-3 มิลลิเมตรก็ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ กับพลังงานมหาศาลในการสร้างแรงดัน พร้อมกับความเสี่ยงในความผิดพลาดของการทดลอง และความเสี่ยงที่ผลการทดลองสร้างเพชรจะล้มเหลว เนื่องจากสภาพทางกายภาพของโมเลกุลคาร์บอนในเนยถั่วนั้น มีพันธะไฮโดรเจน เป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างกัน และไฮโดรเจนเองก็ทำให้การเรียงตัวของคาร์บอนเป็นระเบียบได้ยากขึ้นนั่นเอง

 

                  อย่างไรก็ตาม การมีธาตุไฮโดรเจนที่อยู่ในรูปแบบของก๊าซอยู่ในห้องอัดความดันของนายฟรอสท์นั้น กลับเป็นข่าวดีแก่ทีมงาน เพราะนั่นหมายถึงว่าโมเลกุลของคาร์บอนปลดปล่อยพันธะไฮโดรเจนออกมา และเรียงตัวกันเป็นระเบียบ มีความหนาแน่นจนเป็นรูปแบบใหม่ที่เป็นธาตุที่แกร่งที่สุดในโลกที่เรียกว่า "เพชร" แล้วนั่นเอง