‘เชอร์รี่’อุมาพร หวดลูกยางสร้างสมาธิ | คมชัดลึก

 

               "เชอร์รี่ว่าสควอชเป็นกีฬาที่มีเสน่ห์หลายอย่าง ทำให้เราได้ฝึกการเคลื่อนไหวของร่างกาย ฝึกไหวพริบ ฝึกสมอง และฝึกสายตาไปพร้อมๆ กัน คือทุกอย่างมันต้องสัมพันธ์กัน ที่สำคัญเลยคือสควอชสามารถเล่นคนเดียวได้ ไม่ต้องรอใครว่าง"

 

               การทำงานเป็นหน้าที่หลักที่ต้องรับผิดชอบ แต่เรื่องของการพักผ่อนร่างกายคลายเครียดจากงานที่ทำมาทั้งวันก็สำคัญเช่นกัน ก็ดูอย่าง "เชอร์รี่" อุมาพร ธัญลักษณ์ภาคย์ กรรมการ บริษัท เสนาดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ที่แม้จะทุ่มเททำงานอย่างเต็มกำลังความสามารถตลอด 6 วันเต็มในหนึ่งสัปดาห์ แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะจัดตารางการออกกำลังกายให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน ในช่วงหลังเลิกงานบ้าง หรือวันหยุดบ้างตามแต่โอกาสจะอำนวย

 

               "หลังจากเรียนจบปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ ที่ธรรมศาสตร์ ก็ไปเรียนต่อปริญญาโทด้านการตลาด ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซ์เตอร์ ประเทศอังกฤษ พอเรียนจบกลับมา ก่อนจะเข้ามาช่วยคุณพ่อดูงานที่บริษัท ไปฝึกงานด้านการตลาดที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์ด้านที่อยู่อาศัยชื่อดัง 2 ปี ที่นั่นเขาเปิดโอกาสให้เด็กรุ่นใหม่เข้ามาเรียนรู้งาน และยินดีที่จะปั้นเด็กที่มีไฟ ทั้งยังให้โอกาสในการโชว์ไอเดียด้วย คือเป็นเหมือนเป็นโรงเรียนสอน ยอมรับเลยว่าได้ความรู้กลับมาเยอะมาก หลังจากนั้นก็เข้ามาทำงานที่เสนาฯ ที่นี่ไม่ต้องผ่านขั้นตอนการสัมภาษณ์ แต่ก็ไม่ได้เข้ามาเป็นผู้บริหารเลย ตรงกันข้ามต้องคือเข้ามาเริ่มงานด้วยตำแหน่งเจ้าหน้าที่การตลาด ต้องออกไปดูไซต์งาน พบปะผู้บริโภค เพื่อพัฒนาสินค้าให้ตอบโจทย์ลูกค้าให้มากที่สุด" สาวหน้าใสวัย 30 ต้นๆ ลูกสาวคนที่ 3 ในบรรดา 4 พี่น้องของ คุณพ่อธีรวัฒน์ ธัญลักษณ์ภาคย์ กับ คุณแม่ศรีอนงค์ กีรติวรานนท์ เล่าถึงประวัติคร่าวๆ เมื่อมีโอกาสพบหน้าและพูดคุยทำความรู้จักกันเป็นครั้งแรก

 

               ณ วันนี้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว กับช่วงเวลา 5 ปี ที่เธอก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้บริหารด้วยความภาคภูมิใจ ด้วยเธอคิดเสมอว่า การจะเป็นผู้บริหารที่ดีนั้นจะต้องเข้าใจการทำงานของคนในระดับปฏิบัติการ และท้ายที่สุดต้องเข้าใจทุกขั้นตอนของการทำงานในบริษัท สำหรับหน้าที่ที่เธอต้องรับผิดชอบในขณะนี้คือ ดูแลด้านการตลาดและฝ่ายสื่อสารองค์กร โดยรั้งตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการ

 

               เรื่องงานสาวเชอรร์รี่เธอบอกอย่างฉะฉานว่าเต็มที่มากๆ ใน 1 สัปดาห์ทำงานตั้งแต่วันจันทร์ถึงเสาร์ แต่กระนั้นก็ไม่ลืมที่จะให้ความสำคัญกับการออกกำลังกาย โดยพยายามจัดตารางการออกกำลังกายให้ได้อย่างน้อยสัปดาห์ละ 3-4 ครั้ง ทั้งเข้ายิม ต่อยมวย รวมไปถึงตีสควอช ซึ่งเป็นกีฬาที่ชื่นชอบ แม้จะออกตัวว่ายังทำได้ไม่ดีเท่าไหร่นัก แต่ก็เป็นอีกหนึ่งประเภทกีฬาที่สามารถเรียกเหงื่อได้ดี และวันนี้สาวเชอร์รี่เธอจะโชว์ลีลาการหวดลูกยางให้ได้ชมกันด้วย ภายในห้องตีสควอช ของโครงการแกรนด์หลังสวนคอนโดมิเนียม

 

               "ที่จริงเชอร์รี่เริ่มตีสควอชมาตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมปลาย แต่ห่างหายไปพักใหญ่ จนย้ายมาอยู่ที่นี่เห็นว่าสถานที่ให้เล่น เลยเป็นแรงจูงใจให้กลับมาเล่นอีกครั้ง พอเล่นแล้วก็สนุกดีไม่ยากเกินความสามารถที่เราจะทำได้ ถึงจะเล่นได้ไม่ดีเหมือนกีฬาบางอย่างด้วยซ้ำ แต่มันก็เป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่งที่เล่นแล้วได้เหงื่อเยอะทีเดียว ตีไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักบ้าง พอหายเหนื่อยก็กลับไปตีอีก สำหรับเชอร์รี่เองบอกเลยว่าเล่นเอามันมากกว่า ไม่ได้มีกฎกติกาอะไรตายตัว เชอร์รี่ว่าสควอชเป็นกีฬาที่มีเสน่ห์หลายอย่าง ทำให้เราได้ฝึกการเคลื่อนไหวของร่างกาย ฝึกไหวพริบ ฝึกสมอง และฝึกสายตาไปพร้อมๆ กัน คือทุกอย่างมันต้องสัมพันธ์กัน ที่สำคัญเลยคือสควอชสามารถเล่นคนเดียวได้ ไม่ต้องรอใครว่าง เพราะตอนนี้จะชวนเพื่อนๆ ไปทำอะไรเวลาก็จะไม่ค่อยตรงกัน นัดกันค่อนข้างยาก เลยเลือกที่จะกลับบ้านมาหวดลูกยางกลมๆ คนเดียว" สาวรักสุขภาพเล่าขณะวอร์มร่างกาย

 

               นอกจากเตรียมความพร้อมของร่างกายด้วยการยืดเส้นยืดสายราว 10 นาทีแล้ว นักธุรกิจด้านอสังหาฯ บอกต่อไปว่า ก่อนลงสนามตีสควอชก็ต้องทำการวอร์มลูกยางให้อุ่นก่อนตีด้วย นั่นก็เพื่อให้ลูกกระเด้งได้ดี ซึ่งก็มีอยู่หลายวิธีด้วยกันจะใช้มือหรือเท้าคลึงก็ได้แล้วแต่ใครถนัดแบบไหน แต่สำหรับเธอเลือกที่จะใช้ฝ่าเท้าคลึงลูกยางไปมา ผ่านไปไม่นานนักเธอก็พยักหน้าพร้อมชู 2 นิ้วเป็นการส่งสัญญาณว่าพร้อมจะตีแล้ว

 

               ออกสเต็ปหวดลูกยางอัดผนังด้วยท่าแบล็คแฮนด์ สลับกับโฟร์แฮนด์ซึ่งเป็นท่าที่ถนัดไปพักใหญ่ เธอก็ขอตัวพักซับเหงื่อที่ซึมออกมาทั่วทั้งร่างกาย พลางเล่าต่อว่า การตีสควอชเป็นความท้าทาย ถึงจะเล่นคนเดียวไม่ต้องเอาชนะใคร แต่การเอาชนะตัวเองเป็นเรื่องที่ยากกว่า แต่เมื่อตั้งเป้าไว้แล้วว่าจะทำก็ต้องพยายามทำให้สำเร็จให้ได้ และต้องดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วย อย่างเมื่อก่อนตอนเริ่มเล่นใหม่ๆ ตีลูกไปกระทบผนังแล้วกระดอนกลับมาไม่มีทิศทาง ก็ต้องวิ่งรับลูกไปมาทั่วทั้งสนาม แต่พอเรียนรู้มากขึ้น ลงสนามตีจริงจังขึ้น การควบคุมลูกให้เป็นไปในทิศทางที่ต้องการก็ดีขึ้นตามไปด้วย จนตอนนี้ตีไปแล้วลูกจะกระดอนกลับมาตรงที่ยืนรออยู่ทำให้ไม่เหนื่อยจนเกินไป

 

               "เวลาก้าวลงสนามมันเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้รีแล็กซ์ เชอร์รี่จะหยุดคิดเรื่องงานไว้ก่อน แต่จะหันไปโฟกัสที่ลูกยางกลมๆ แทน สมาธิต้องจดจ่ออยู่กับเกมที่อยู่ตรงหน้า นึกถึงวิธีการตีว่าเราต้องตีอย่างไร ใส่แรงมากน้อยแค่ไหน เคลื่อนไหวร่างกายอย่างไร คือทำอย่างไรให้เราออกแรงน้อยลง เหนื่อยน้อยลง ซึ่งทุกครั้งหลังตีประมาณ 1 หรือ1.30ชั่วโมง สมองมันจะปลอดโปร่งมาก คือเราทำงานออฟฟิศทุกวันมันใช้สมองแต่ไม่ได้ใช้พลังเลย พอได้ออกกำลังกาย ได้ใช้พลังบ้างมันเลยเหมือนกับเราได้ปลดปล่อย พอปล่อยออกมาแล้วสมองก็โปร่ง โล่งสบาย ความคิดดีๆ ก็จะเกิดขึ้น ส่งผลให้เราสามารถคิดงานได้ดีขึ้นด้วย" นักหวดลูกยางสาว เล่าถึงข้อดีของการออกกำลังกายเป็นการทิ้งท้าย ก่อนขอตัวลงสนามเหวี่ยงแร็กเก็ตหวดลูกกลมๆ อีกครั้ง