ปัจจัยของการท่องเที่ยว | คมชัดลึก

                คนในปัจจุบันนิยมการเดินทางท่องเที่ยวกว่าในอดีต ซึ่งอาจจะเป็นเพราะการคมนาคมที่ดีขึ้น มีถนนหรือทางรถไฟเชื่อมโยงประเทศต่างๆ การเดินทางโดยเครื่องบินที่สะดวก รวดเร็ว และมีสายการบินราคาย่อมเยาเป็นทางเลือกอย่างมากมาย

                นอกเหนือไปจากบรรยากาศทางการเมืองระหว่างประเทศหลังสิ้นสุดสงครามเย็นและการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ภาพและข้อมูลข่าวสารของแหล่งท่องเที่ยวในประเทศต่างๆ ที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางทั้งในสื่อกระแสหลักและโซเชียลเน็ตเวิร์ก ซึ่งทำให้การท่องเที่ยวกลายเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งของคนทุกรุ่นทุกวัย รวมทั้งเป็นอุตสาหกรรมหลักที่นำรายเข้าประเทศจำนวนมหาศาลในแต่ละปี

                ปัจจัยสำคัญๆ ที่จะทำให้สถานที่ใดหรือประเทศใดอยู่ในกระแสความนิยมของนักท่องเที่ยว อาจจำแนกได้ 5 ประการ ประการแรกคือ ความน่าสนใจของสถานที่นั้น ทั้งในด้านของความยิ่งใหญ่ ความสวยงาม ประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม หรือธรรมชาติ เช่น กำแพงเมืองจีน พีระมิดแห่งอียิปต์ ทัชมาฮาลในอินเดีย น้ำตกไนแอการาของสหรัฐ เป็นต้น สถานที่เหล่านี้จะอยู่ในอันดับแรกๆ ในบัญชีที่จะต้องไปให้ได้สักครั้งในชีวิตนี้

                ประการที่สอง ได้แก่ ความสะดวกในการเดินทาง ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญ เพราะยังมีสถานที่น่าเที่ยวอีกหลายแห่งในแอฟริกา และอเมริกาใต้ ที่นักท่องเที่ยวไม่สามารถไปถึงได้ง่าย เช่น ไม่มีสายการบินที่บินตรง หรืออยู่นอกเส้นทางบิน ความยุ่งยากในการขอวีซ่าและการตรวจคนเข้าเมือง หรือเป็นเส้นทางที่ทุรกันดาร ฯลฯ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่สามารถแก้ไขได้โดยง่าย และเป็นอุปสรรคต่อแหล่ง (น่า) ท่องเที่ยวเหล่านั้น โดยตรง

                ประการที่สาม คือ ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง เช่น ค่าเครื่องบิน ค่าที่พัก ค่าครองชีพ สถานที่ท่องเที่ยวบางแห่งอาจจะเป็นที่น่าสนใจ แต่เมื่อคำนึงถึงค่าใช้จ่ายก็อาจทำให้นักท่องเที่ยวเปลี่ยนใจได้ง่าย

                ประการที่สี่ ได้แก่ กิจกรรมพิเศษ หรือกิจกรรมเฉพาะด้าน เนื่องจากการท่องเที่ยวในเวลานี้ได้แตกแขนงออกไปมากมายเพื่อรองรับความสนใจของนักท่องเที่ยว เช่น การดำน้ำ การปีนเขา การล่องแก่ง การเดินป่า การเรียนทำอาหาร หรือการใช้ชีวิตในชนบท ฯลฯ เพิ่มขึ้นจากแหล่งท่องเที่ยวปกติ ซึ่งทำให้หลายๆ ประเทศต้องปรับโปรแกรมการท่องเที่ยวของตนให้สอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า

                ประการสุดท้ายที่มีความสำคัญอย่างมาก ก็คือ ประชาชนในประเทศนั้นหรือในแหล่งท่อเที่ยวนั้นๆ เอง เช่น ความเป็นมิตร ความซื่อสัตย์ อัธยาศัยไมตรี โดยเฉพาะความปลอดภัย บางประเทศถูกตราหน้าว่า ไม่เป็นมิตรกับคนต่างชาติ พ่อค้าแม่ค้าหรือคนขับแท็กซี่มีนิสัยขี้โกง โก่งราคา ย้อมแมวขาย ผู้คนแล้งน้ำใจ และขาดความปลอดภัย ไม่ว่าจะเป็นการฉกชิงวิ่งราว การจี้ปล้น การลวนลามทางเพศ จนถึงการข่มขืน ทำร้ายร่างกาย และฆาตกรรม

                การส่งเสริมให้คนเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศนั้น จะต้องคำนึงถึงมาตรการในการดูแลคุ้มครองนักท่องเที่ยวควบคู่กันไปด้วย เพราะต่อให้ประชาสัมพันธ์ดีเพียงใด แต่เมื่อนักท่องเที่ยวเข้ามาแล้ว พบกับความล่าช้า ยุ่งยากของระบบตรวจคนเข้าเมืองตั้งแต่ก้าวแรกที่สนามบิน รถแท็กซี่ที่โก่งราคา บริการโรงแรมที่ขาดกะจิตกะใจ ร้านขายของที่หลอกขายสินค้าหรือตั้งราคาสูงกว่าความเป็นจริง และมีความเสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรูปแบบต่างๆ การประชาสัมพันธ์ก็จะกลายเป็นแค่การหลอกลวง และในยุคนี้เรื่องราวของความเป็นจริงจากปากคำของนักท่องเที่ยวที่เผชิญกับเรื่องเลวร้ายด้วยตนเองที่บอกเล่าผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์กต่อๆ กันไป ย่อมสามารถที่จะทำลายการท่องเที่ยวของประเทศนั้นๆ ให้ย่อยยับลงได้ เช่นกัน