สิ้นเดือนกันยายน | คมชัดลึก

               นับวันผู้สูงอายุในแต่ละประเทศส่วนใหญ่ของโลกจะทวีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อันเป็นผลมาจากการกินดีอยู่ดี และความก้าวหน้าของวิทยาการทางการแพทย์ แต่สิ่งที่เป็นปัญหาก็คือ สังคมในหลายประเทศยังเห็นว่าผู้สูงอายุเป็นเหมือนวัสดุสำนักงานที่หมดอายุการใช้งาน และทอดทิ้งให้ผุพังโดยเปล่าประโยชน์ ทั้งๆ ที่ตามความเป็นจริงผู้สูงอายุจำนวนมากยังสามารถทำประโยชน์ได้ไม่น้อย

               การกำหนดการเกษียณอายุของข้าราชการทั่วไปไว้ที่ 60 ปี หากเปรียบเทียบสภาพทางร่างกายและจิตใจของคนอายุ 60 ปี ในอดีตกับปัจจุบัน จะเห็นว่ามีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คนที่เกษียณอายุราชการในเวลานี้ มีสุขภาพที่ดี มีความกระปรี้กระเปร่า และยังมีประสิทธิภาพในการทำงาน แต่ส่วนใหญ่ต้องออกมาอยู่กับบ้าน กินบำเหน็จบำนาญ ใช้ชีวิตอย่างว่างเปล่าไปวันๆ

               จำนวนผู้สูงอายุที่เพิ่มมากขึ้นกลายเป็นปัญหาในหลายประเทศ เพราะนอกจากจะทำให้สังคมมีสภาพเป็นสังคมของผู้สูงอายุแล้ว คนหนุ่มสาวในวัยทำงานก็เกิดความรู้สึกว่า พวกตนต้องทำงานหนักเพื่อให้รัฐบาลเก็บภาษีรายได้ของตนไปเลี้ยงดูผู้สูงอายุที่อยู่เปล่าๆ ทั้งที่ความรู้สึกดังกล่าวเป็นเพียงการมองปัญหาแบบตื้นๆ โดยมิได้มองย้อนให้ลึกไปถึงการที่ผู้สูงอายุเหล่านี้เคยทำงานเพื่อจ่ายภาษีให้รัฐบาลนำไปดูแลและให้การศึกษาแก่คนหนุ่มคนสาวในปัจจุบันมาก่อน และเมื่อถึงวัยที่คนหนุ่มสาวเกษียณอายุราชการก็ย่อมจะได้รับการเลี้ยงดูจากรัฐเช่นเดียวกัน

               วิธีที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าวทางหนึ่งก็คือ สังคมจะต้องเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อผู้สูงอายุ ว่า มิใช่สิ่งที่หมดอายุการใช้งาน แต่เป็นทรัพยากรอันทรงคุณค่า ซึ่งมิได้ถูกนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มที่ - ด้วยความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ในการทำงานอันยาวนาน ย่อมจะสามารถนำมาใช้หรือเป็นแนวทางในการทำงานของหน่วยงานเดิม หรือด้านอื่นๆ ได้เป็นอย่างดี

               ลี กวน ยู แห่งสิงคโปร์ เคยกล่าวว่า คนคือทรัพยากรอย่างเดียวที่สิงคโปร์มีอยู่ ดังนั้น จึงให้ความสำคัญต่อคนและใช้คนให้เกิดประโยชน์สูงสุด สำหรับประเทศไทยเองอาจจะไม่ได้ให้ความสำคัญต่อคนของเราเท่ากับสิงคโปร์ ทั้งๆ ที่เรามีทรัพยากรสำคัญคือผู้อยู่ในวัยเกษียณอายุมากกว่าประชากรสิงคโปร์ทั้งประเทศ แต่ทำไมเราถึงปล่อยทรัพยากรเหล่านี้ให้สูญเปล่า โดยไม่นำมาใช้ให้คุ้มค่า ซึ่งจะเป็นทั้งกำลังสมอง และกำลังผลิตที่มหาศาลของประเทศ

               มีคำพูดเล่นๆ ว่า อายุเป็นเพียงตัวเลข ซึ่งทุกวันนี้จะเห็นว่าอายุเป็นแค่เพียงตัวเลขจริงๆ เพราะคนวัยหลังเกษียณจำนวนมากยังเต็มไปด้วยพลังสร้างสรรค์ ซึ่งสามารถทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติได้อีกหลายปี เพียงแต่ยังไม่มีโอกาสที่จะได้ทำเท่านั้น

               สิ้นเดือนกันยายนปีนี้ ก็จะมีข้าราชการเกษียณอายุราชการเช่นเดียวกับทุกปี แต่ปีนี้อาจจะพิเศษกว่าปีก่อนๆ ที่มีข้าราชการทั้งทหารและข้าราชการพลเรือนระดับบิ๊กๆ หลายคนที่เกษียณจากราชการแล้วได้มาทำงานการเมือง จึงน่าจะเป็นจังหวะดีที่ท่านเหล่านั้นน่าจะลองหาทางพัฒนาทรัพยากรผู้สูงอายุของเราให้เกิดมูลค่าอย่างเต็มที่

               พลังเกรย์เพาเวอร์ (Grey Power) ของผู้สูงอายุ อาจจะเป็นแรงขับดันให้เดินหน้าประเทศไทยอีกแรงหนึ่งก็ได้นะครับ อย่าทำเป็นเล่นไป