เขยฝรั่งฯ:'เชื่อในสัญชาตญาณของหัวใจ' | คมชัดลึก

          ในชีวิตที่ดำเนินมาอย่างมีความสุข จู่ๆ ก็ตกห้วงทุกข์อย่างไม่ทันตั้งตัว ทำเอาแทบหมดแรงเดิน หัวใจอ่อนล้าเกินจะสู้ แต่ยังโชคดีที่มีลูกๆ เป็นตัวกระตุ้นหัวใจให้เกิดแรงฮึด จนสามารถนำพาชีวิตให้กลับมายืนสูดลมหายใจได้อีกครั้ง และไม่ผิดหวังเลย เมื่อผลที่กลับมาทำให้รู้สึกถึงคำว่า "ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ" ได้เป็นอย่างดี
    
          โชคชะตามักเล่นตลกดังเช่นชีวิตของสาวน้อยบ้านนอก "มัสยา อยู่เย็น" สาวบ้านโนนโพธิ์ อำนาจเจริญ พ่อแม่ส่งเข้ามาอยู่กับป้าที่เป็นข้าราชการ เพื่อได้เรียนหนังสือในตัวเมือง สร้างโอกาสทางการศึกษาให้ตัวเองจนจบชั้น ม.6 ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ครั้งนั้นเธอสอบบรรจุได้เป็นข้าราชการชั้นเล็กๆ ทำงานด้านธุรการที่โรงพยาบาลอำนาจเจริญ ตามวุฒิการศึกษาที่จบมา
    
          ด้วยความขยัน อดทนและตั้งใจทำงาน มัสยาได้เจียดเงินส่วนหนึ่งไว้สำหรับศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เพื่อสร้างโอกาสก้าวหน้าทางวิชาชีพมากขึ้น ทำงานด้วยเรียนด้วย ที่สุดก็ได้ใบปริญญา สิ่งสำคัญทางการศึกษาของไทย สำหรับใช้เป็นใบเบิกทางชีวิต พ่อแม่ภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้มาก
    
          สาวน้อยมัสยา ผู้มีอารมณ์ดี ยิ้มง่าย อยู่ที่ไหนก็จะได้ยินเสียงหัวเราะของคนรอบข้างที่ชอบมานั่งฟังเธอพูดคุย คนฟังก็อารมณ์ดีสนุกสนานไปด้วย เมื่อจิตใจดี หน้าตารอยยิ้มก็ออกมาจากใจ เป็นเสน่ห์ที่ทุกคนแม้แต่คนไข้และญาติ มักจะพูดถึงมัสยาในทางที่ดี
    
          เสน่ห์ที่มัสยามี ไปถูกใจข้าราชการหนุ่มกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จนตกลงปลงใจจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ทุกคนต่างแสดงความยินดีกับงานมงคลสมรสของคนทั้งสอง เมื่ออยู่ร่วมเป็นครอบครัวเดียวกัน ก็ใช้ชีวิตตามฐานะ เก็บหอมรอมริบ จนได้ซื้อที่ดินแปลงใหญ่สร้างบ้านพักหลังงามใน อ.เมืองอำนาจเจริญ มีลูกสาว 2 คนเป็นโซ่ทองคล้องใจ ลูกสาวสองคนรักพ่อรักแม่ เชื่อฟังพ่อแม่สอนด้วยดีจนเป็นตัวอย่างให้เพื่อนๆ ได้
    
          "หลังแต่งงาน ครอบครัวมีความสุขมาก ใครจะนึกคนจนๆ อย่างเรามาทำงานโรงพยาบาลได้เรียนต่อเรียนสูงจนจบปริญญาและได้แต่งงานกับข้าราชการระดับนักวิชาการของกระทรวงเกษตร ยิ่งเมื่อมีลูก มีรถ มีบ้าน ญาติๆ แวะเวียนมาหามิเคยขาด สนุกสนานรับประทานอาหารร่วมกันเสมอๆ พ่อแม่จากบ้านนอกก็เดินทางเข้ามาบ่อย ใครมาที่บ้านจะได้รับการต้อนรับอย่างดี แม้กระทั่งญาติคนไข้ที่ไม่มีที่นอนยังมาขอนอนพักที่บ้านด้วย เป็นความสุขที่เป็นผู้ให้ เท่าที่กำลังเราจะทำได้"
    
          แต่แล้วจู่ๆ เหมือนฟ้าผ่าเปรี้บงเข้าใส่หัวใจของเธอและลูกๆ เมื่อสามีเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก ตอนนั้นเหมือนแพแตกเรือใกล้ล่มจมลงใต้น้ำ หันหน้าไปทางไหนก็สะดุด มิเคยเผื่อใจคาดคิดถึงความตายที่จะมาพลัดพรากเราให้จากกันเร็วเช่นนี้
    
          หลังจัดการงานศพสามีเสร็จเรียบร้อย ต้องขอหัวหน้าลาพักทำสภาพจิตใจให้กลับมาปกติ ใช้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเข้ามาปัดเป่าความเศร้า ความเสียใจให้ลดลง ปลงให้ได้ เห็นหน้าลูกสาวทั้งสองที่เป็นคนกำลังใจ เป็นตัวกระตุ้นให้หัวใจของแม่ต้องเข้มแข็ง สู้กันต่อไป
    
          ผ่านไป 6 ปี ไม่เคยลืมเรื่องราวแต่หนหลัง เพียงแค่คลายความเศร้าลงและยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น อยู่กับโลกแห่งความเป็นจริง ยิ่งเห็นการเติบโตของลูกสาวทั้งสอง มัสยาก็ยิ่งสุขใจ คำว่าเหงาเคยมาเคาะประตูทักทาย แต่เธอก็ขจัดออกไป มีเพียงทุกครั้งที่มีปัญหา เธอยังต้องการใครสักคนที่มาให้คำแนะนำปรึกษาบ้าง
    
          มีอยู่วันหนึ่งไปหาเพื่อนที่อยู่บ้านนอก ห่างไปเกือบ 50 กิโลเมตร นั่งกินข้าวพูดคุยกับเพื่อน เสียงหัวเราะและรอยยิ้มอยู่ในสายตาของ "ฟิลลิป วินกินสัน" อดีตวิศวกรด้านโทรคมนาคม ชาวอังกฤษ เขยฝรั่งที่มาแต่งงานกับสาวไทยในหมู่บ้านแห่งนี้ แต่กำลังมีปัญหา เมื่อภรรยามาเอ่ยปากว่า ตลอดเวลาที่คบกัน เธอยังไม่ได้เลิกกับสามี ทำให้ฟิลลิปผิดหวังมาก เสียรู้ที่ถูกหลอก จึงอยู่ระหว่างการจัดการปัญหาชีวิตของตัวเอง
    
          เมื่อพบเห็นมัสยา เขารู้สึกได้ถึงความจริงใจและความใจดีของผู้หญิงคนนี้ แอบสอบถามจากเพื่อนบ้าน ทราบเรื่องราวชีวิตส่วนตัว ยิ่งทำให้รู้สึกประทับใจอยากรู้จัก แม้ด้านหนึ่งจะเข็ดหลาบกับการกระทำของหญิงไทย แต่อีกด้านความสวยงามของเสน่ห์สาวไทยก็ทำให้ฟิลลิปยังโหยหา อยากใช้ชีวิตบั้นปลายกับสาวไทย เมื่อมัสยาเดินเข้ามาในจังหวะที่ลงตัว เขาจึงจัดการปัญหาของตัวเองจนเรียบร้อย และเดินหน้าขอคบกับมัสยา ซึ่งเธอไม่ปฏิเสธ
    
          คบหากันนานหนึ่งปีเต็ม ต่างฝ่ายต่างแน่ใจในชีวิตคู่ครั้งใหม่ ญาติและลูกๆ ก็ไม่ปฏิเสธพ่อใหม่ชาวต่างชาติ การแต่งงานจึงเกิดขึ้นเมื่อปลายปี 2555 เป็นงานเล็กๆ เชิญพ่อแม่และญาติมาเป็นสักขีพยานเท่านั้น
    
          หลังแต่งงาน ความอบอุ่นของครอบครัวได้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง แม้จะมีพ่อใหม่เป็นชาวต่างชาติลูกๆ ทั้งสองก็ยินดี ให้กำลังใจแม่ดูแลพ่อฝรั่งที่ให้ความรักความเอ็นดูลูกสาวด้วยดีเช่นกัน ทุกเช้ามัสยาจะส่งฟิลลิปไปสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนอนุบาล เป็นกิจกรรมที่เขาพอใจมาก ในการได้ช่วยเหลือคนไทยเรื่องภาษา หรือถ้ามีกิจกรรมพิเศษ สำนักงานเขตพื้นที่การประถมศึกษาอำนาจเจริญ จะเปิดอบรมภาษาอังกฤษให้ผู้บริหารโรงเรียน ฟิลลิปก็ออกไปช่วย สร้างบรรยากาศการส่งเสริมภาษาอังกฤษต้อนรับเออีซี อีกทางด้วย
    
          "ที่ฟิลลิปรีบมาขอแต่งงาน เพราะเขาประทับใจที่เห็นเป็นคนอ่อนน้อม เอาอกเอาใจแบบเต็มใจไม่เสแสร้ง หัวใจของเขาสั่งให้รัก มัสยาต่างจากผู้หญิงไทยก่อนหน้านั้นที่เขารู้จัก เขาจะทุ่มเทให้ภรรยาสาวคนไทย ให้เกิดความประทับใจตลอดไป ซึ่งเราเองก็ภาวนาขอให้ฟิลลิปเป็นหัวใจดวงเดียวกับเราและลูกตลอดไป"
    
          ปัจจุบันลูกสาวสองคน คนโตเรียนดีสอบติดทุนโรงพยาบาลอำนาจเจริญให้เข้าศึกษาต่อในคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ส่วนคนเล็กกำลังเรียนชั้น ม.5 มัธยมแห่งหนึ่ง เป็นความสำเร็จและอบอุ่นในชีวิตของครอบครัวนี้

.......................................
(หมายเหตุ 'เชื่อในสัญชาตญาณของหัวใจ' : คอลัมน์ เขยฝรั่งสะใภ้อินเตอร์  เรื่อง... สุชาติ สูงเรือง เรียบเรียง.. เสาวลักษ์ คงภัคพูน)