คอฟฟี่เบรค : เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว | คมชัดลึก

 

                           ภาพพิมพ์แกะไม้ (Woodcuts Art Project) ชุด "เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว (OPEN YOUR EYES)" ของ นลินทิพย์ คล้ามอยู่ นักศึกษาปี 4 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทำให้ฉันสะดุดใจจนต้องแวะชมที่ชั้นหนึ่งของ "หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร" ที่สะท้อนความลึกซึ้งของความรู้สึกจนต้องชวนศิลปินมาคุยด้วยว่าแรงบันดาลใจของงานชุดนี้มีที่มาอย่างไร 

 

                           นลินทิพย์ เล่าว่า จากการสังเกตสิ่งรอบตัว ก็เห็นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ และมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ซึ่งปัจจุบันกำลังเลือนหายไป เลยสนใจแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อให้เห็นความสัมพันธ์ของครอบครัว เพื่อน คนรัก และธรรมชาติ ว่าเกี่ยวพันกันอย่างแยกไม่ออก หากพบความสัมพันธ์นี้ เราจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป  

 

                           "แล้วทำไมจึงใช้เทคนิคภาพพิมพ์แกะไม้ล่ะคะ เพราะดูแล้วไม่ใช่งานง่ายๆ เลยสำหรับลูกผู้หญิง" ฉันถาม  

 

                           "ตอนปี 3 ได้เรียนวิชาภาพพิมพ์แล้วชอบ ก็เลยอยากใช้เทคนิคที่ตัวเองถนัดถ่ายทอดเรื่องราวที่ต้องการออกมาค่ะ" 

 

                           "ความหมายของเรื่องราวในแต่ละภาพละคะ" ฉันถามต่อ   

 

                           เธอเล่าแต่ละภาพเรียงร้อยกันไปตั้งแต่ภาพแรกจนถึงภาพสุดท้ายด้วยความสุขว่า ภาพแรกเป็นเหมือนกับทุกคนปิดตาตัวเองอยู่ 

 

                           "ภาพที่สอง เป็นภาพวัยรุ่นปิดตา เขามักคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว คิดว่าตัวเองไม่มีใคร แต่ที่จริงแล้ว มีครอบครัวอยู่เคียงข้างเสมอ ภาพที่สามเกี่ยวกับเพื่อน ซึ่งเรามักคิดว่า เราอยู่คนเดียว แต่จริงๆ แล้วมีคนคอยหย่อนเชือก หย่อนบันไดมาให้ แต่เรากลับนั่งปิดตาอยู่ในห้องแคบๆ ของตัวเอง ไม่สนใจคนรอบข้าง ภาพที่สี่ เป็นการเปลี่ยนแปลง วงกลมหมายถึงโลก เมื่อโลกมีการพัฒนา แต่สังคมกลับแย่ ถ้าไม่ช่วยกันดูแล ภาพต่อมาก็สะท้อนว่า จะดูแลกันอย่างไร คือ คืนความสัมพันธ์ที่ดีให้แก่ตัวเอง แก่ผู้อื่น และสิ่งอื่นสิ ก็คือ เปิดตาซะ

 

                           เพราะปัจจุบัน เราเห็นแก่ตัว ทำร้ายธรรมชาติ จนสุดท้ายธรรมชาติก็กลับมาทำโทษเรา หากเราไม่มองให้เห็นว่า คนอื่นอยู่ในตัวเรา เราก็สามารถทำร้ายผู้อื่นได้ เพื่อประโยชน์ของตนเองอย่างเดียว โลกก็พัง"

 

                           เรื่องราวและภาพทั้งหมดที่นลินทิพย์ทำขึ้นมาสะท้อนว่า ตัวเรา สร้างสิ่งต่างๆ มากมายขึ้นมา ทั้งพาหนะ ตึกรามบ้านช่อง เทคโนโลยี แต่สุดท้ายก็ไม่ค่อยจะดูแล ปล่อยให้มันเสื่อมโทรม จะไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเราจะเปิดตา มองดูโลกกว้าง เราจะเห็นว่า มีสิ่งที่คอยดูแลเราอยู่ และมีสิ่งที่เราต้องดูแลอยู่ด้วยเช่นกัน 

 

                           อะไรที่เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างงานชุดนี้คะ 

 

                           "ชอบสังเกตสิ่งรอบตัว จนเห็นความสัมพันธ์ระหว่างคนรู้จัก คนใกล้ชิด เมื่อเรานั่งมองเฉยๆ ก็เห็นการแสดงออกของทุกคนออกมา ทำให้กลับไปคิด และเห็นว่า เรามีความสัมพันธ์ เชื่อมโยงกันอยู่มากมาย แต่ทำไมไม่ค่อยเห็นกัน สนใจแต่กับตัวเราเอง ที่คอยคิดแต่จะหาเงิน เพื่อช่วยเหลือคนอื่น เลี้ยงดูพ่อแม่ จนเราไม่รู้ว่าบางทีในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป จะเป็นการละเลยคนรอบข้างไป โดยที่เราไม่รู้ตัว"

 

                           นั่นคือ มุมมอง งานศิลปะจากหัวใจ ของนักศึกษาครุศาสตร์ที่กำลังจะจบออกไปเป็นครูของแผ่นดินค่ะ

 

 

 

 

 

------------------------

 

(คอฟฟี่เบรค : เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว : โดย...มนสิกุล โอวาทเภสัชช์)