การเมืองสื่อและกองทัพ | คมชัดลึก

              ว่ากันว่าสิ่งที่มีบทบาทสำคัญต่อบ้านเมืองในหลายประเทศในปัจจุบัน มีอยู่ 3 สิ่งด้วยกัน คือ การเมือง สื่อ และกองทัพ

              มีผู้ให้นิยมของคำว่าการเมืองไว้หลายอย่าง เช่น เพลโต นักปราชญ์ชาวกรีก กล่าวว่า “การเมืองเป็นกิจกรรมที่แสวงหาความยุติธรรม และเพื่อดำรงชีวิตที่ดีของสังคม” อริสโตเติล ผู้ได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งวิชารัฐศาสตร์ กล่าวว่า “การเมือง หมายถึงการใช้อำนาจหน้าที่เพื่อสาธารณประโยชน์” แต่บางทฤษฎีกล่าวว่า “การเมือง คือกิจกรรมและกระบวนการจัดสรรผลประโยชน์” หรือ “การเมือง คือการได้มาซึ่งอำนาจ การธำรงไว้ซึ่งอำนาจ และการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจ” กล่าวโดยรวม การเมืองเป็นเรื่องของอำนาจ และการจัดสรรผลประโยชน์

              สื่อ หรือสื่อมวลชน เป็นทั้งปากเสียงของสังคม และผู้สร้างกระแสทางสังคม สื่อเป็นตัวกลางระหว่างผู้ส่งสารกับผู้รับสาร เพื่อให้บรรลุผลตามเจตนาของการสื่อสาร สื่อจึงมีบทบาทและความสำคัญอย่างสูง จนสื่อหนังสือพิมพ์ได้รับการยอมรับจากนายกรัฐมนตรีอังกฤษให้เป็นฐานันดรที่ 4 ถัดจากฐานันดรที่ 1 คือกษัตริย์และขุนนาง ฐานันดรที่ 2 คือนักบวชในคริสต์ศาสนา และฐานันดรที่ 3 คือรัฐบาลและสมาชิกรัฐสภา

              สำหรับกองทัพนั้น หน้าที่ที่แท้จริงคือการปกป้องประเทศชาติจากการรุกรานภายนอก และการรักษาอธิปไตยของชาติ ดังคำกล่าวที่ว่า “ประเทศเป็นบ้าน ทหารเป็นรั้ว” แต่ในระยะต่อมาได้มีบทบาทเพิ่มขึ้นในเรื่องของความมั่นคง เนื่องจากเป็นองค์กรที่มีทั้งกำลังพล อุปกรณ์ และระเบียบวินัยที่เข้มแข็ง

              ในทางทฤษฎีนั้น สื่อจะมีบทบาทในการตรวจสอบและคานอำนาจฝ่ายการเมือง ด้วยการติดตามและนำเสนอข่าวคราวความไม่ชอบมาพากลของรัฐบาลและบุคคลในวงการเมือง ดังเช่นกรณี “วอเตอร์ เกต” ในสมัยประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน แห่งสหรัฐ หรือควบคุมการปฏิบัติที่ไม่ถูกต้องของกองทัพ เช่น กรณีที่กระทรวงกลาโหมสหรัฐลักลอบขายอาวุธแก่อิหร่าน เพื่อนำเงินที่ได้ไปช่วยเหลือกลุ่มกบฏคอนทรา ในประเทศนิการากัว เป็นต้น

              แต่ในบางประเทศ ทั้งการเมือง สื่อและกองทัพ ถูกโยงเข้าหากัน จนสับสนวุ่นวาย เช่น การใช้สื่อเป็นเครื่องมือทางการเมือง หรือการช่วงชิงอำนาจของนักการเมือง, การที่นักการเมืองอิงอำนาจกองทัพ ก้าวก่ายในกิจการและการบริหารงานของกองทัพ หรือหาทางให้กองทัพจำเป็นต้องใช้กำลังเข้าระงับความวุ่นวายทางการเมือง เป็นต้น

              ตามความเป็นจริงแล้ว หากการเมืองและสื่อ ทำหน้าที่ของตนตามที่ควรจะเป็น โดยคำนึงถึงประโยชน์ของประชาชน และรักษาจรรยาบรรณของตน รวมทั้งคานอำนาจกันอยู่ในที บ้านเมืองก็คงจะเป็นปกติสุข และกองทัพก็สามารถรับผิดชอบภารกิจหลักของตนได้อย่างเต็มที่

              ผมไม่ทราบเหมือนกันครับว่า เวลานี้ การเมืองและสื่อ ในบ้านเรา ตระหนักในความจริงข้อนี้กันหรือยัง?