เขยฝรั่งฯ:'ดวงใจแม่ สองสาวน้อยฝาแฝด' | คมชัดลึก

 

 

          ชีวิตคนหาเช้ากินค่ำอย่างครอบครัวของ "ศิริวรรณ (ต่าย) แซ่ลิ้ม" ชาว จ.ชัยนาท พ่อแม่ทำงานรับจ้างและค้าขาย ต้องย้ายถิ่นฐานไปเรื่อย ที่ไหนมีงานดี เงินดีเพียงพอที่จะมาช่วยให้ครอบครัวสุขสบายขึ้น พ่อแม่ก็จะย้ายไปทำ ต้องหอบลูกไปด้วย สุดท้ายหนีไม่พ้นเมืองฟ้าอมร กรุงเทพฯ เมืองศิวิไลซ์ ที่ช่องทางการทำมาหากินยังมีอยู่มาก พออายุได้เพียงสิบขวบ เพิ่งจบการศึกษาภาคบังคับ "ต่าย" จึงต้องมาช่วยพ่อแม่ค้าขายใน กทม.เป็นการแบ่งเบาภาระของครอบครัว และช่วยเหลือพ่อแม่ที่แก่เฒ่าลงทุกวัน

 

          “ตอนเป็นเด็กครอบครัวเรายากจนมาก พ่อมีอาชีพรับจ้างก่อสร้าง ส่วนแม่ก็ต้องติดตามพ่อไปทุกหนแห่งที่พ่อไปทำงานรับจ้างก่อสร้าง ไปขายอาหารให้คนงาน เราก็ต้องคอยช่วยเหลือเป็นลูกมือให้แม่ช่วยหยิบของ หรือต้องขายเองในยามที่แม่เมื่อยล้าและเจ็บป่วย อาหารที่ขายให้คนงานก็จะเป็นพวก ลาบ ส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวเหนียว อาหารอีสาน พอเรียนจบ ป.6 ก็ไม่ได้เรียนต่อ เพราะต้องออกมาช่วยแม่ขายอาหารให้คนงานตั้งแต่เช้ายันเย็น เป็นประจำอย่างนี้ทุกวัน”

 

          วันเวลาคืบคลานผ่านไป จากเด็กหญิงเข้าสู่วัยสาว มีชายหนุ่มและไม่หนุ่มแวะเวียนมาพูดคุย แต่ตลอดกว่า 20 ปี ที่ตรากตรำค้าขายอาหารช่วยเหลือครอบครัวโดยไม่หยุดหย่อน ทำให้เธอซึมซับถึงรสชาติของความยากจน ไม่กล้าที่จะมีชีวิตคู่ กลัวจะลำบากมากไปกว่าเก่า แม้บางคราวความเหงาจะเข้ามาเยือนบ้าง แต่ก็ต้องตัดใจ สู้เพื่อครอบครัวก่อนดีกว่า หากสุขสบายขึ้นจึงค่อยมาคิดเรื่องนี้

 

          ลึกๆ ในใจ "ต่าย" คิดอยู่เสมอว่าวันหนึ่งอนาคตชีวิตครอบครัวของเธอต้องไม่ลำบาก ชีวิตที่ผ่านไปวันๆ จึงเต็มไปด้วยความหวัง ที่สุดก็ทนเสียงเรียกร้องของหัวใจไม่ไหว เมื่อพบคนที่ถูกตาต้องใจ คบหาดูใจกันระยะหนึ่งจึงใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน พร้อมจูงมือสร้างฝัน สร้างครอบครัวใหม่ที่อบอุ่นด้วยกัน

 

          ผ่านไปเพียงหนึ่งปี ความหวานที่เคยมีต่อกันในช่วงแรก ค่อยๆ จืดจางไปตามกาลเวลา การสร้างชีวิตครอบครัวใหม่ไม่ได้สวยหรูดั่งใจที่เธอคาดหวังเอาไว้ การดำเนินชีวิตหลังมีคู่ครอง วิถีชีวิตของเธอก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ความเป็นอยู่พ่อแม่และครอบครัวยังอยู่ในสภาพเดิมๆ ซ้ำร้ายชีวิตรักของเธอยังเกิดความร้าวลึกจากความไม่เข้าใจกัน ทำให้ทั้งสองคนจำต้องยุติความสัมพันธ์แยกทางกันเดิน ก้มหน้าแบกรับความเจ็บร้าวลึก แต่ชีวิตต้องสู้ต่อไป

 

          "ต่าย" ปล่อยให้วันเวลาผ่านไปกับการค้าขาย หาลู่ทางทำมาหากินเพื่อให้ครอบครัวสุขสบายขึ้น สลัดเรื่องของหัวใจทิ้งไป เพราะรังแต่จะเป็นตัวฉุดดึงให้เป้าหมายในชีวิตประสบความสำเร็จช้า แต่วันที่ท้อที่ล้า "ต่าย" ก็ยังต้องการคนมาเติมกำลังใจ มาช่วยคิดช่วยฉุดให้พ้นจากความทุกข์ เพื่อนคือสิ่งที่ต่ายพูดคุยด้วยมากที่สุด

 

          “หลังที่เลิกกับสามี ก็ทำใจอยู่นานพอสมควร เวลามีปัญหาท้อใจทุกข์ใจก็จะไปคุยกับเพื่อน มีแต่เพื่อนที่คอยปลอบให้คลายทุกข์ บังเอิญว่าเพื่อนคนนี้มีสามีเป็นชาวต่างชาติ เห็นว่าเราเหงา ก็แนะนำว่าจะให้รู้จักกับฝรั่งเพื่อนของสามี ตอนแรกก็ลังเล แต่มาคิดดูมีเพื่อนเพิ่มขึ้นอีกคนก็ไม่เสียหาย จึงตอบตกลง 

 

          ต่อมาได้มีการนัดกินข้าวด้วยกันเพื่อทำความรู้จักกัน เพื่อนแนะนำว่าชื่อ "แกรม กัน” ชาวเซาท์แอฟริกา อายุมากกว่าต่าย 4 ปี ทำงานเกี่ยวกับธนาคารในต่างประเทศ วันแรกเพื่อนคอยเป็นล่ามแปลภาษาให้ เพราะต่ายพูดและฟังภาษาฝรั่งไม่ได้เลย ส่วนเขาก็ฟังไทยไม่ออก คุยไปหัวเราะไป มือไม้ท่าทางประกอบเป็นพัลวัน เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่มีความรู้สึกดีๆ เข้ามา จึงตกลงจะลองคบกัน ศึกษาอุปนิสัยซึ่งกันและกัน โดยมีเพื่อนคอยเป็นล่ามให้

 

          คบกันกว่า 3-4 เดือน เห็นว่าไปด้วยกันได้ดี ทั้งสองจึงตอบตกลงที่จะใช้ชีวิตคู่ไปด้วยกัน 

 

          แกรม กัน" ชวนต่ายไปใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวเขาที่ต่างประเทศเป็นเวลากว่า 3 ปี ทำให้รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดี เสมอต้นเสมอปลาย คอยดูแลต่ายอย่างดี เวลามีปัญหาจะให้คำปรึกษาที่ดี และที่สำคัญเขาเป็นคนที่ใส่ใจครอบครัวมาก ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวเขา หรือครอบครัวญาติพี่น้องต่าย เขาดูแลดีมาก จึงตัดสินใจแต่งงานกัน โดยที่เขาเป็นฝ่ายขอเราแต่งงานก่อน ปัจจุบัน

 

          "ต่าย” ศิริวรรณ แซ่ลิ้ม อายุ 41 ปี ได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลเป็น “ศิริวรรณ กัน” ร่วมกับสามี “แกรม กัน” มีพยานรักฝาแฝดหญิง “น้องแคชทรีน และน้องแมรี่” วัย 13 ขวบ กับชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอย่างอบอุ่นอันเพียบพร้อมไปด้วยพ่อแม่ สามี ลูกๆ และย้ายกลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทยเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ทุกวันนี้กว่า 16 ปี แล้วที่

 

          "ต่าย” ศิริวรรณ กัน และแกรม กัน ร่วมกันสานฝันสร้างครอบครัวรักอันอบอุ่นได้อย่างสมบรูณ์แบบอย่างที่เธอได้วาดฝันเอาไว้ พ่อแม่ ญาติพี่น้องครอบครัวของเธอเป็นสุขสบายขึ้น อย่างที่เธอได้คาดหวังเอาไว้ และจากนี้ไปในอนาคต สิ่งที่เธอและสามีจะต้องร่วมกันสานฝันต่อไปคือ การวางแผนการเรียนให้ฝาแฝดพยานรัก ให้ประสบผลสำเร็จดังเป้าหมายที่ได้คาดหวังเอาไว้

 

.......................................

(หมายเหตุ 'สองสาวน้อยฝาแฝด ดวงใจพ่อแม่' : คอลัมน์ เขยฝรั่ง...สะใภ้อินเตอร์  เรื่อง... ศุภกร อรรคนันท์  เรียบเรียง.. เสาวลักษ์ คงภัคพูน)