'รักคือยาวิเศษ ปลุกฟื้นชีวิตให้มีพลัง' | คมชัดลึก

 

          วันสงกรานต์ 13 เมษายน 2557 ที่ชุมชนเศรษฐกิจพัฒนา ในเขตเทศบาลเมือง จ.อำนาจเจริญ 

 

          นอกจากจะมีงานรื่นเริงในวันปีใหม่ไทยแล้ว ชาวชุมชนต่างแสดงความยินดีกับคู่หมั้นหมาดๆ เขยฝรั่ง-สะใภ้อินเตอร์ ที่เจ้าของบ้านในฐานะพี่ชายคนโต คือ นายอธิวัฒน์ พีระธรรมวัฒน์ หรือเสี่ยบุญเลี้ยง เจ้าของร้านทองเยาวราชวิชิตสิน ประธานชมรมผู้ค้าทองคำ จ.อำนาจเจริญ เป็นเจ้าภาพจัดพิธีหมั้น ระหว่าง นางภิญญา วระโพธิ์ อายุ 35 ปี เจ้าของร้านทองเยาวราชสาขา อ.ร่องคำ จ.กาฬสินธุ์ กับ เดนนิส เชพพาร์ท อายุ 66 ปี นักธุรกิจเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างชาวอิงแลนด์ ซึ่งหลังจากจัดการธุระทางบ้านเรียบร้อยจะกลับมาแต่งงานด้วยสินสอดทองหมั้น 10 ล้านบาท และจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่เมืองไทย

 

          ชีวิตที่ผ่านมาของ "ภิญญา" ไม่ได้เกิดมาร่ำรวยบนกองเงินกองทอง วัยเด็กได้เรียนหนังสือแค่ชั้น ม.3 ตอนนั้นด้วยเป็นวัยรุ่นยังมองโลกสวยหรู เมื่อมีความรักก็จินตนาการว่าจะมีครอบครัวอบอุ่น มีลูกเล็กๆ ช่วยกันเลี้ยงดู พาไปกิน ไปเที่ยวทะเล ช็อปปิ้ง กะหนุงกะหนิงตามประสาพ่อแม่ลูก 

 

          แต่ในโลกแห่งความเป็นจริงกลับสวนทางอย่างสิ้นเชิง เมื่อแต่งงานมีครอบครัวในวัยที่ยังไม่ได้สร้างเนื้อสร้างตัว ยิ่งมามีลูกอีก 3 คน กิจการขายถ้วยชามอยู่ที่ จ.อำนาจเจริญ บ้านเกิด เธอกับสามีใช้หาเลี้ยงชีพก็มีรายได้ไม่เพียงพอ ความเครียดเริ่มคืบคลานเข้ามา อย่าคาดหวังกับความฝันที่ตั้งไว้ เพียงแค่อยู่กันพร้อมหน้าก็ยังยาก เพราะเศรษฐกิจรัดตัว ไม่ทำก็อดตาย

 

          อดทนมานานเป็นสิบปี ความรักจืดจางจนแทบไม่เหลือเค้าโครงของความหวาน เริ่มมีปากเสียงทะเลาะกันบ้าง ร้านขายถ้วยชามก็เตรียมเจ๊ง ที่สุดร้านก็ปิดตัวลงพร้อมกับฉากชีวิตครอบครัวที่ต้องแยกทางกันเดิน "ภิญญา" หอบลูกสามคนกลับมาอยู่กับครอบครัวด้วยหัวใจบอบช้ำ ห่อเหี่ยว สิ้นเรี่ยวแรง มองหน้าลูกๆ คราใดนัยน์ตาก็รื้นขึ้น

 

          ความท้อแท้ในชีวิตเกาะกินใจจน "ภิญญา" สาวน้อยที่แสนจะเบิกบานสดใสได้หายไป เหล่านี้อยู่ในสายตาของญาติๆ ที่อดรนทนไม่ได้ ตัดสินใจแนะนำให้เธอย้ายครอบครัวมาที่ อ.ร่องคำ จ.กาฬสินธุ์ ออกมาให้ห่างจากสิ่งแวดล้อมเดิมๆ เพื่อตั้งต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง ลงทุนทำธุรกิจเหมือนคนในครอบครัว เปิดร้านซื้อขายทอง รับจำนำและมีบริการโทรศัพท์มือถือ

 

          4-5 ปี กิจการไปได้สวย ลูกค้าเข้าออกเรื่อยๆ เรื่องในอดีตลบเลือนไปได้แทบทั้งหมด เลือกเก็บไว้แต่สิ่งดีมีค่าแก่การจดจำ เมื่อชีวิตสุขสบายขึ้น เห็นลูกๆ มีความสุข เติบโตพร้อมกับความมั่นคงในครอบครัวที่เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวสดใสคนเดิมก็กลับคืนมา "ภิญญา" กลับมาอิ่มเอิบมีความสุขในชีวิตอีกครั้ง

 

          "เดนนิส" ฝรั่งผู้หลงใหลเมืองไทย มีเวลาว่างหรือพักร้อนเมื่อใดก็จะพาภรรยามาเที่ยวเมืองไทยอยู่เสมอ ทั้งชลบุรี พัทยา ภูเก็ต กระทั่งเมื่อไม่กี่ปีมานี้ ภรรยาได้เสียชีวิตไป ลูกๆ ก็โตกันหมดแล้ว แต่เมื่อมีเวลาว่างก็จะมาเที่ยวเมืองไทยตามลำพัง เคยมีความหวังลึกๆอยากมีภรรยาคนไทย เพราะชอบความสวยงาม อ่อนช้อย อ่อนหวานของสาวไทย จะได้ดูแลกันยามแก่เฒ่า

 

          ต้นปี 2557 ความหวังของเดนนิสก็เริ่มเข้าใกล้ความจริง เมื่อเขาตัดสินใจมาเที่ยวเมืองไทยเหมือนทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ครั้งนี้ตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ มาภาคอีสานหาเพื่อนที่มีภรรยาชาวไทยอยู่ที่นี่ กระทั่งมาที่ อ.ร่องคำ จ.กาฬสินธุ์ ด้วยสภาพเมืองเป็นภูเขา ทำให้อากาศเย็นสบาย ที่น่าแปลกใจคือ ไม่มียุง ทำให้เขาปักหลักพักที่นี่ยาว เริ่มมองหาคู่ใจบ้างแต่ยังไม่ถูกใจ

 

          กระทั่งวันหนึ่ง เดนนิส ผ่านร้านทองเยาวราช จึงเดินเข้าไปถามแลกเปลี่ยนเงิน พบภิญญาเจ้าของร้านออกมาต้อนรับ แวบแรกที่เห็นเขาเป็นคนมีเสน่ห์ ผิวขาว หน้าตาดี แต่สื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ ด้วยร่องคำมิใช่แหล่งท่องเที่ยว มีฝรั่งไม่มาก ภิญญาจึงไม่ได้คิดจะเรียนภาษาสำหรับใช้สื่อสารกับลูกค้าฝรั่งเลย หลังจากภาษามือ ภาษาใบ้กันอยู่พอสมควร เห็นว่าไม่ได้เรื่องแน่เลยไปตามหลานมาช่วยพูด จากการที่เดนนิสเป็นคนขี้เล่น พูดคุยสนุกสนาน มาพบกับภิญญาที่เป็นคนคุยสนุกเช่นกัน การสนทนาวันนั้นมีการหยอกเย้าผ่านล่ามสมัครเล่น เฮฮาเคล้าเสียงหัวเราะ ใบหน้ายิ้มสดใสของหญิงสาวทะลุเข้าไปถึงหัวใจฝ่ายชายเสียแล้ว จึงเอ่ยปากขออีเมล และหมายเลขโทรศัพท์

 

          จากนั้นมาตลอด 3 เดือน ทั้งสองได้ติดต่อพูดคุยสม่ำเสมอ ฝ่ายชายมิได้รังเกียจหญิงที่เขาหมายปองจะมีลูกติด ยังเอ่ยปากพร้อมจะช่วยดูแลให้กลับมาเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์อีกครั้ง ได้เอ่ยปากขอแต่งงานและพร้อมจะนำเงิน 10 ล้านมาลงทุนทำร้านทองร่วมกับภรรยา ภิญญาพาเดนนิสไปบ้านเกิดที่อำนาจเจริญ ขอความเห็นจากลูกๆ และพ่อแม่ ทุกคนเมื่อได้รู้จักต่างไม่ขัดข้องที่ทั้งสองจะแต่งงานกัน จึงได้จัดพิธีหมั้นขึ้นก่อนในวันสงกรานต์ ในวันนั้นเดนนิสตื้นตันใจจนเกือบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ กับประเพณีการหมั้นหมายของคนอีสาน การผูกข้อไม้ข้อมือที่เขาไม่เคยพบมาก่อน

 

          หลังจากนี้เดนนิสจะกลับประเทศเพื่อจัดการเรื่องงานและธุระต่างๆ ให้เรียบร้อย ระยะนี้ยังต้องไปมาทั้งสองประเทศ เนื่องจากมีแม่ที่ชรามากแล้วต้องดูแล แต่ยืนยันว่าสุดท้ายบั้นปลายจะมาใช้ชีวิตที่ อ.ร่องคำ จ.กาฬสินธุ์ สถานที่ซึ่งทำให้เขามีชีวิตที่สดใสขึ้นอีกครั้ง

 

.......................................

(หมายเหตุ รักคือยาวิเศษ ปลุกฟื้นชีวิตให้มีพลัง  : คอลัมน์ เขยฝรั่งสะใภ้อินเตอร์ เรื่อง.. สุชาติ สูงเรือง เรียบเรียง... เสาวลักษ์ คงภัคพูน)