ผูกพันด้วยหัวใจ ห่วงใยในกันและกัน | คมชัดลึก

 

                           ความตั้งใจที่จะมีภรรยาคนไทยของ "เอียน เทเลย์" วิศวกรชาวสกอตแลนด์ อยากมีคนดูแลในช่วงบั้นปลายของชีวิต หากเกษียณแล้วก็ใฝ่ฝันจะใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศไทย เพราะชื่นชอบในตัวลูกสะใภ้ชาวไทยที่ดูแลเอาใจสามีเป็นอย่างดี อย่างที่หาไม่ได้ในคนยุโรปด้วยกัน จึงมุ่งมั่นพูดคุยกับสาวไทยอยู่นาน พยายามติดต่อสื่อสารกับสาวไทยจนกระทั่งพบรักกับหญิงชาวอุดรธานีรายหนึ่ง แต่ความรักกับสาวไทยคนแรกกลับไปไม่ถึงฝั่ง

 

                           "เคยมาเที่ยวบ้านไก่คำ ในอำนาจเจริญ มาพักบ้านลูกสะใภ้คนไทยกับลูกชายคนโตที่มาแต่งงานทำมาหากินอยู่ที่นี่นานกว่า 10 ปีแล้ว เมื่อมาพักผ่อนอยู่ด้วยในระยะสั้นๆ แต่ชอบพออัธยาศัยของคนชนบท อากาศเมืองไทยและสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยป่าและทุ่งนา เป็นความใฝ่ฝันมากในชีวิตที่จะต้องมีภรรยาคนไทยเพื่ออยู่ด้วยกันที่ชนบท ใช้ชีวิตเรียบง่าย จึงตั้งใจค้นหาหญิงที่จะมาเป็นคู่ชีวิต แต่พอได้คบกับเขากลับไม่สมหวัง"

 

                           รักครั้งแรกกับสาวไทยตกลงจะแต่งงานกัน ระยะพูดคุยก็ส่งเงินทองมาให้แฟนสาวใช้จ่ายไม่เคยขาด นานๆ จะมาเที่ยวมาหาที่อุดรได้พบปะพูดคุยตอนแรกก็สนุกสนานกันดี พอใกล้วันอายุครบ 60 ปียิ่งอยากมาเมืองไทยใจแทบขาด นับวันจะได้มาอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไขว่คว้ามาทั้งชีวิต แต่ยิ่งใกล้วันก็รับรู้ได้ว่าแฟนสาวแปลกๆ ไป

 

                           "ในวันเกษียณ ตัดสินใจแน่วแน่จะมาอยู่เมืองไทย ขายสมบัติทุกอย่างที่เมืองสกอตแลนด์ทิ้ง ได้เงินก้อนโตติดตัวมาเมืองไทย บอกแฟนสาวชาวอุดรพร้อมจะจัดพิธีแต่งงานในเดือนมีนาคม 2551 แต่มาทราบว่าเธอติดการพนันงอมแงม ความหวังที่ตั้งไว้พังทลายสิ้น ถ้าจะอยู่กับผีพนัน สมบัติที่เอามาจากบ้านคงหมดแน่ๆ ตัดสินใจในวินาทีนั้น หอบสมบัติติดตัวขึ้นรถโดยสารจากอุดรมาลงสถานี บขส.อำนาจเจริญ นั่งรถสามล้อไปขออาศัยลูกชายลูกสะใภ้ซุกหัวนอน ตอนนั้นสุขภาพกายและใจย่ำแย่มาก เพราะคนยุโรปเขาจะไม่ไปอยู่กับครอบครัวของสะใภ้เด็ดขาด แต่ตอนนั้นเดือดร้อนมากไปขออยู่ชั่วคราวแล้วจะหาที่อยู่ใหม่ ซึ่งจะไม่กลับบ้านเกิดอย่างแน่นอน หาเมียไม่ได้ก็จะปักหลักที่เมืองไทยเหมือนเดิม"

 

                           ขณะที่มีฝรั่งเป็นสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาในหมู่บ้าน "เมตตา (คำศรี) เทเลย์" แม่ค้าขายปลาหมึกสด อาหารทะเลภายในหมู่บ้าน ไม่ได้สังเกตเห็น ยังคงตระเวนขายไปตามบ้าน ง่วนอยู่กับการหาเงินเลี้ยงตัวเองและลูก 2 คนที่เกิดกับอดีตสามี ไม่มีเวลามองและคิดจะมีครอบครัวใหม่ เพราะความรักเดิมเคยแต่งงานมีครอบครัวกับหนุ่มคนไทยครองรักหวานชื่น จนมีลูกด้วยกันยังคงหลอนความรู้สึก หวาดกลัวกับการมีชีวิตคู่รอบใหม่

 

                           เมื่อรักครั้งแรกพังทลายลง ขณะลูกยังเล็ก พ่อของลูกได้เดินทางกลับบ้านเกิดที่ภาคใต้ด้วยเหตุผลส่วนตัว ไม่ได้บอกอะไรรายละเอียดแม้แต่น้อย จากนั้นก็หายไปเลย ไม่กลับมาดูแลหรือติดต่อกลับมาอีก เมตตาต้องทำหน้าที่เพียงคนเดียวทำมาหากินเลี้ยงลูกอยู่กับพ่อแม่ที่บ้านไก่คำไม่หนีหายไปไหน หากจะจนก็คงไม่อดตาย อยู่บ้านถ้าขยันก็คงพอเอาตัวรอดได้ เด็กๆ จะได้อยู่ท่ามกลางญาติๆช่วยกันดูแล ดีกว่าไปอยู่เมืองหลวง สังคมใหญ่ที่ต่างคนต่างอยู่

 

                           แม้จะจนแต่เมตตาก็ยึดจริยธรรมซื่อสัตย์ต่ออาชีพตัวเอง ของทะเลที่รับมาขายต้องสดใหม่วันต่อวัน วันไหนขายเหลือก็จะแบ่งญาติๆ ทำอาหารกินกันไปซื้อสินค้าใหม่สดไปขายต่อ เวลาขายก็ชั่งให้ถูกต้อง มีลดราคาปัดเศษลงนิดหน่อย ไม่เคยจะบวกเพิ่มหรือเอากำไรจากการฉ้อฉล ทำอยู่อย่างนี้เรื่อยมาจนได้รับคำชมว่ารักษามาตรฐาน เป็นแม่ค้าที่ซื่อสัตย์ ซื้อของทะเลจากเมตตาไม่มีผิดหวัง ทั้งราคาและความสด

 

                           ความดีเล็กน้อยเท่าที่พอทำได้เช่นนี้ กลับอยู่ในสายตาของ "เอียน" ฝรั่งที่เฝ้ามองด้วยความชื่นชม เพราะคนเราเมื่อซื่อสัตย์ จิตใจดี หน้าตาก็ผ่องใสยิ้มแย้มอยู่ใกล้แล้วมีความสุข เอียนเป็นลูกค้าซื้อของทะเลหลายครั้งและซื้อถี่ขึ้นเพื่ออยากทำความรู้จัก จากที่อยากมีเมียไทยอยู่แล้ว เมื่อมาพบคนที่ถูกใจยิ่งทำให้เอียนอยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้ ให้ลูกชายไปสืบมาจนรู้ว่าเป็นม่ายลูกติด ปัจจุบันไม่มีพันธะกับชายใด วันหนึ่งเอียนบอกลูกชาย "ขอผู้หญิงคนนี้ให้พ่อได้ไหม"

 

                           เมื่อได้พูดคุย ทัศนคติ การใช้ชีวิตในสังคมไปกันได้ คบกันจริงจังไม่ถึงเดือน เอียนได้ติดต่อขอหมั้นหมาย แต่งงานกันตามประเพณีไทยด้วยสินสอดไม่มากนัก อยู่กินกันฉันสามีภรรยาในต้นเดือนกันยายน 2551 สร้างบ้านพักหลังงามไว้บนที่ดินของแฟนสาวหนึ่งหลัง เงินทองที่ได้มานำไปลงทุนซื้อรถเกี่ยวข้าว 3 คันออกรับบริการรับรายได้ตกเดือนละหลายแสนบาท แต่ด้วยสุขภาพปัจจุบันในวัย 69 ปี เอียนได้โอนกิจการรถเกี่ยวข้าวทั้งหมดให้คนไทยคนหนึ่งที่เคยสนับสนุนเขาครั้งแรกๆ ปัจจุบันคนไทยคนดังกล่าวได้แวะเวียนมาหาเขาบ่อยๆ มักมีอาหารทะเลมาฝากเสมอๆ

 

                           "ได้กินอาหารทะเลสดๆ จากมือสาวบ้านไก่คำเกิดมาชาตินี้คุ้มแล้ว มีความสุขมาก ไม่ผิดหวังเลยที่ได้แต่งงานกับสาวไทย ดูแลได้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่อง ผมป่วยเธอก็ดูแลอย่างใกล้ชิด อยู่ใกล้แล้วมีความสุข เขาเป็นคนมาทำฝันให้เป็นจริง มาเติมเต็มชีวิตบั้นปลายที่เคยคิดและตั้งใจไว้ ผมจะรักดูแลเขาและลูกให้ดีที่สุด"

 

 

 

 

------------------------

 

(เขยฝรั่ง สะใภ้อินเตอร์ : ผูกพันด้วยหัวใจ ห่วงใยในกันและกัน : เรื่อง...สุชาติ สูงเรือง // เรียบเรียง-เสาวลักษ์ คงภัคพูน)